James Maddisonning og‘ir mavsumi va ikki juft egizaklar
Ikki juft egizak, bir tizzadagi chirmashgan pay va besh nafar bola: James Maddisonning eng og‘ir mavsumi
James Maddison uchun o‘tgan yil faqat futbol maydonidan uzoqlashish emasdi. Bu – butun hayotining izdan chiqqan, lekin ayni paytda yangidan qurilgan pallasi bo‘ldi.
Tottenham Hotspur yarim himoyachisi o‘tgan yil avgustda oldingi chatishtiruvchi payini uzib oldi. Og‘ir jarohat, uzun oylar davom etgan reabilitatsiya, tribunadan o‘tirib tomosha qilingan mavsum. Shu paytda u va turmush o‘rtog‘i hayotini butunlay o‘zgartiradigan yangilikka duch keldi: ikkinchi juft egizaklarning dunyoga kelishi.
Endi ularning uyida besh yoshgacha bo‘lgan besh nafar bola bor.
Tizzadagi og‘riq o‘rniga tunlari uxlamaslik
Maddison jarohatidan keyingi ruhiy bosimni aynan shu oilaviy hayot yengillatganini aytadi. Futboldan uzilish, maydondan uzoqlashish, o‘z tanasiga ishonch yo‘qolishi – bularning barchasini u bolalar chinqirig‘i, tagliklar va uy ichidagi mayda falokatlarga almashtirdi.
U BBC Sport’ga shunday degan:
“Sherigim homilador bo‘lgani, uning yonida bo‘lishim, o‘zimni unutib, unga tayanch bo‘lishim kerakligi menga ijobiy chalg‘ituvchi omil bo‘ldi. Tizzam bilan juda og‘ir, travmatik davrni boshdan kechirayotganimda aynan shunga muhtoj edim”.
Uyda esa haqiqiy “bosim ostidagi maydon” – tagliklar uchib yuradi, kichik avariyalar, kutilmagan hodisalar. Lekin Maddison buni zavq bilan qabul qilmoqda:
“Uyda juda ko‘p tagliklar uchadi, juda ko‘p ‘avariya’lar bo‘ladi, lekin oxirida hammasi o‘zini oqlaydi. Hali ham buni yaxshi ko‘ramiz. Buni dunyodagi hech narsaga almashtirmasdim”.
Ikkinchi juft egizak – biri o‘g‘il, biri qiz – ularning oilasini noyob toifaga kiritdi. Bunday holat sport olamida ham kam uchraydi. Masalan, tennis afsonasi Roger Federer va uning rafiqasi Mirka ham ikki juft egizak farzand tarbiyalaydi: 2009 yilda egizak qizlar, besh yil o‘tib esa egizak o‘g‘illar tug‘ilgan.
“Dada, sen hali ham Spursda o‘ynaysanmi?”
Maddisonning eng katta o‘g‘li Leo uchun esa bu yil butunlay boshqa sinov bo‘ldi. Otasi butun mavsumni deyarli maydondan tashqarida o‘tkazdi. Katta futbol televizor orqali, dada esa divanda, tizzasiga ulangan moslama bilan.
Maddisonning o‘zi tan oladi: bir yil bola hayotida juda katta muddat.
“Men bir yil futboldan chetda qoldim, uch yarim yoshdan to‘rt yarim yoshgacha bo‘lgan davr – bola uchun nihoyatda katta farq,” – deydi u. “U hatto bir yildan ko‘proq vaqt oldin o‘yinlarga kelganini eslay olmaydi”.
Shu sababli Maddison uchun endi maydonga qaytish – faqat professional maqsad emas. Bu otaning o‘g‘liga o‘zini boshqacha ko‘rsatish istagi ham.
“U yana o‘yinlarga kelib, dadasini o‘ynayotganini ko‘rsa, juda yoqimli bo‘ladi. Dadasini faqat uyda, tizzasiga moslama taqib olib, uni tomosha qilayotgan odam sifatida emas, balki maydonda o‘ynayotgan futbolchi sifatida eslab qolishini istayman”.
Endi navbat Premier League sahnasiga
Bir yilga yaqin tiklanish, uyda besh nafar kichkintoy, ikki juft egizak bilan kechgan tunlar ortda qolmoqda. Endi Maddisonning maqsadi aniq: sog‘lom qolish va Tottenham Hotspur safida barqaror o‘ynash.
Shanba kuni klub Premier League yangi mavsumini Brentfordga qarshi boshlaydi. Maddison uchun bu oddiy ochilish emas. Bu – tizzasini, ishonchini va, ehtimol, o‘g‘lining xotirasini qayta ishga tushiradigan start.
Endi savol bitta: ikki juft egizaklar bilan band bo‘lgan, bir yilni yo‘qotgan yarim himoyachi yana bir bor liganing eng yorqin sahnasini o‘z qo‘liga ola oladimi?
