Jude Bellingham: Angliyaning yangi avlodi va mag‘rurlik

Jude Bellingham navbatdagi yirik turnirni ham zaxiradan emas, to‘g‘ridan-to‘g‘ri asosiy tarkibdan boshladi. Va yana bir bor Angliya uchun o‘yin ritmini u belgiladi. Chorak soat o‘tmay, u jamoani sudrab olib chiqadigan futbolchiga aylandi, Angliyaning 4:2 hisobidagi og‘ir g‘alabasida ham, keyinroq Panama bilan sinovli uchrashuvda ham.

Kroatiyaga qarshi ochilish o‘yinida Angliya qiynalardi. To‘p nazorati, pressing, bosim – hammasi bor, lekin hal qiluvchi zarba yo‘q. To‘siqni buzgan ham aynan Bellingham bo‘ldi. O‘yinning murakkab lahzasida u bo‘shliq topdi, zarba berdi va turnirni Angliya uchun butunlay boshqa kayfiyatda ochib berdi.

Panamaga qarshi bahs ham oson bo‘lmadi. Ammo sahnaga yana o‘sha tanish 22-raqam chiqdi. Bellingham bu safar tezkor dubl qayd etdi, birinchi bo‘limdayoq raqibni larzaga soldi va tribunalarni yana bir bor portlatdi. Uning xarakteri, kayfiyati, o‘yin uslubi haqida ko‘p bahslar bo‘ldi, lekin aynan shu cheksiz o‘ziga ishonch uni Birminghamdan chiqqan global yulduzga aylantirdi.

Kane bilan yelkama-yelka

Angliya ilhom izlayotgan bir paytda, ikki ism oldinga chiqdi: Jude Bellingham va rekordchi sardor Harry Kane. Ikkovlon Mexikoga qarshi Afsonaviy Azteca Stadionida bo‘lib o‘tgan, tomoshabop 1/8 finalda ham to‘p kiritishdi. Bu o‘yin Angliya uchun sinov, ruhiy bosim, tarixiy maydon va issiq muhit edi. Bellingham esa bunday sahnalarda o‘zini eng yaxshi his qiladi.

U nafaqat gol urdi, balki o‘yinning sur’atini belgiladi, pressingni boshladi, hujumlarni bog‘ladi, hammasini bir vaqtning o‘zida bajardi. Shunday lahzalarda u oddiy iste’dod emas, balki jamoaning markazi, yuragi ekanini ko‘rsatadi.

Euro 2024 paytida ham ko‘p narsa unga bog‘liq bo‘ldi. Angliya umumiy o‘yin jihatidan hamma vaqt ham ishontirmagan bo‘lsa-da, Bellingham baribir tashabbusni qo‘ldan bermadi. Birinchi o‘yindayoq uning “boshqa kim bo‘lsin?” degan mashhur nishonlash harakati butun turnir ramziga aylandi: murakkab lahzada sahnaga kim chiqadi? Javob aniq edi.

Murphy nigohida noyob mentalitet

Sobiq Angliya yarim himoyachisi Danny Murphy, hozir BetWright bilan hamkorlikda ishlayotgan mutaxassis, Bellingham haqida GOAL bilan suhbatda gapirar ekan, uni so‘zsiz maqtashdan charchamadi. Uning ta’kidlashicha, Bellinghamning o‘yinidagi to‘liq paket – atletizm, texnika, chidamlilik va fikrlash tezligi – kamdan-kam uchraydigan darajada.

Murphy yillar davomida ko‘rgan yosh futbolchilarini eslar ekan, faqat bir necha ismni yoniga qo‘ya oldi: Steven Gerrard, Wayne Rooney, Michael Owen. Ularning barchasi erta porlagan, katta sahnadan cho‘chimagan, mas’uliyatni o‘z zimmasiga olgan. Bellingham ham aynan shu toifadan.

Murphy fikricha, hatto Angliya yomon o‘ynagan uchrashuvlarda ham Bellingham baribir tashabbus ko‘rsatgan: kimdir pressing boshlashi kerak bo‘lsa, u bor; kimdir xavfli zarba berishi kerak bo‘lsa, yana o‘zi. Birinchi o‘yindagi “chilena”ga urinish, keyin bosh bilan kiritilgan gol – bu faqat texnika emas, bu mas’uliyatni o‘z zimmasiga olish jasorati.

Murphyni hayratga solgan jihat – Bellingham atrofidagi bahslar. Kimdir uni zaxirada qoldirish kerakligini aytdi, kimdir boshqa yarim himoyachiga ustunlik berish haqida yozdi. U buni “kulgi uyg‘otadigan” fikrlar deb atadi. Chunki uning nazarida Bellingham darajasi shunchaki yaxshi emas, balki bir pog‘ona yuqorida – ayniqsa yirik turnirlarda.

Madrid sinovi va mag‘rur ishonch

Murphy alohida to‘xtalgan nuqta – Bellinghamning Madridga kelishi. Real Madrid kiyinish xonasiga kirib, birinchi mavsumdayoq yetakchiga aylanish – bu oddiy voqea emas. U buni “aql bovar qilmas” ish deb ta’rifladi. Bir oz jarohatlar bo‘lmaganda, hozirgi mavsum ham yanada yorqinroq bo‘lishi mumkin edi.

Murphy uchun bitta qoida bor: agar Bellingham sog‘lom bo‘lsa, u o‘ynaydi. Qaysi pozitsiyada – bu ikkinchi darajali savol. Markaziy yarim himoya, “o‘nlik”, chuqurroq rolda – u baribir ta’sir ko‘rsatadi. Chunki u shunchalik iste’dodga boyki, tizim unga emas, u tizimga moslashib ketadi.

Ko‘pchilik uning ba’zan “mag‘rur” ko‘rinadigan ishonchini yoqtirmasligi mumkin. Lekin Murphy buni ijobiy ko‘radi: bu ishonch hech qachon uning maydondagi ishiga halal bermaydi. Ko‘pincha o‘zini dahoga tenglashtiradigan futbolchilar bor, ammo ular o‘yin davomida “yurib” qoladi, pressingdan qochadi, jamoa uchun ishlamaydi. Bellingham bunday emas.

Ishonch va mehnatning kamyob uyg‘unligi

Murphy yana bir nozik chiziqni ko‘rsatdi: ishonch va mag‘rurlik har doim ham mehnatsevarlik bilan birga yurmaydi. Futbol tarixida juda ko‘p yulduzlar bor, ular ajoyib hujumchi, lekin orqaga qaytish, pressing, himoyaga yordam berish – ularning ishi emas. Misol sifatida u Mohamed Salahni tilga oldi: u himoyada unchalik faol emas, lekin shuncha o‘yinni yutib berayotgani uchun bunga ko‘z yumiladi.

Bellingham esa boshqa tip. U ikkala tomonni ham birlashtiradi: texnik ustunlik va yuksak mentalitet, g‘alabaga chanqoqlik va tinimsiz mehnat. U nafaqat gol uradi yoki golli uzatma beradi, balki orqaga qaytadi, raqibni quvadi, pressingni oxirigacha bajaradi. Bu esa murabbiylar uchun orzu qilinadigan futbolchi profilidir.

Murphyning so‘zlariga ko‘ra, Bellingham hozir o‘zini maydonda mutlaqo erkin his qilmoqda. U o‘yinlardan zavq oladi, jamoani yelkasida ko‘taradi, xohlagan payt o‘yin taqdirini o‘zgartira oladigandek ko‘rinadi. Shuning uchun ham uni turnir oldidan tanqid qilganlar, hatto “uyda qolishi kerak” degan maqolalar yozganlar bugun boshini egib, ochiqchasiga uzr so‘rashi kerak.

Savol esa endi boshqacha: Bellingham bu tempni qancha vaqt ushlab tura oladi? Va eng muhimi – uning bu avlodni haqiqiy sovrinlarga yetaklashga kuchi yetadimi? Angliya javobni kutmoqda.