Katie Taylor: Croke Parkdagi xayrlashuv jangiga tayyorgarlik

Katie Taylor jang haftasidagi navbatdagi matbuot uchrashuviga o‘tirar ekan, yuzida tabassum. Ko‘zlari esa boshqacha gapiryapti.

Shanba kuni u Croke Park ringiga mag‘lubiyat nimaligini bilmaydigan fransiyalik Flora Pili bilan to‘qnash kelish uchun ko‘tariladi. Bu nafaqat navbatdagi jang. Bu — ayollarni ringga yaqinlashtirmagan davrda o‘g‘il bola qiyofasida mashg‘ulot qilgan qizaloqdan tortib, Olimpiya oltini va mutlaq chempionlik kamarlarigacha yetib kelgan kareraning yakuniy pardasi.

Qirq yoshli irland afsonasi endi qo‘lqopni mixga ilishga tayyorlanar ekan, umr bo‘yi ortiga ortilgan yuk ham asta-sekin yelkasiga tushayotgandek.

“Hammasini yaxshi boshqarayapman, deb o‘ylagandim, bugungacha,” deydi u BBC Sport bilan suhbatda.

Croke Parkdagi so‘nggi sahna

Taylor uchun odatdagi sovuqqon himoya qalqoni asta-asta tushyapti. Croke Parkdagi xayrlashuv haqiqatga aylanar ekan, ko‘z o‘ngida endi navbatdagi raqib emas, 80 ming tomoshabin, yashil-oq-to‘q sariq bayroqlar ummoni va karerasining so‘nggi boblari gavdalanadi.

“Bu tushga o‘xshaydi, hamon o‘zimni chimdib ko‘raman, haqiqatan ham sodir bo‘layaptimi, deb,” deydi u.

“Kareramga nazar tashlasam, qanchalik g‘aroyib bo‘lganini ko‘raman. Cho‘qqilar, tubanliklar, mag‘lubiyatlar, hafsala pir bo‘lgan kunlar va g‘alabalar.”

U jang haftasidagi shov-shuvni hech qachon yoqtirmagan. Kamera va mikrofonlar emas, zal, xaltalar va sparring — uning haqiqiy makoni. Lekin bu hafta boshqacha o‘tyapti. Taylor ko‘ziga yosh olmoqda, yuzma-yuz uchrashuvlarda odatdagidan bir lahza ko‘proq turib, bo‘layotgan voqeaning og‘irligini ichiga singdirishga urinmoqda.

“Dunyoning har bir bokschisi aynan mana shu holatda bo‘lishni xohlaydi,” deydi u.

“Bu mamlakatdan olayotgan qo‘llab-quvvatlash meni hayratda qoldiradi. Ayol sportchi uchun 80 ming kishi stadionga to‘planadigan boshqa davlat ko‘p emas, deb o‘ylayman.

“Tomoshabinlar — ‘ole ole ole’ni so‘nggi bor eshitish, shu atmosferani his qilish, hamma joyda uch rangli bayroqlarni ko‘rish…”

Ko‘z yoshlari faqat ringda emas

His-tuyg‘ular faqat Taylorni emas, uning atrofidagilarni ham chulg‘ab oldi. Promouter Eddie Hearn yakuniy matbuot anjumanida gap o‘rtasida bo‘g‘ilib qoldi — bu uning uchun ham so‘nggi Taylor haftaligi ekanini angladi.

“Hammasi tugagach, kamarlaringizga qaraysiz, bank hisobingizga nazar tashlaysiz. Lekin ko‘zingizni yumganingizda, sizni yig‘latgan, hayotingizdagi o‘sha ajoyib lahzalar birin-ketin yodingizga tushadi,” deydi u keyinroq BBC Sport’ga.

“Ringga yurib chiqayotganda yig‘layman. [Jangdan keyingi] intervyuda ham yig‘layman.”

Taylor odatda sokin, kamgap, diqqatini faqat ishiga jamlaydigan sportchi sifatida tanilgan. Bu hafta esa omma kamdan-kam ko‘radigan, erkinroq, kulgiga yaqin tomoni ochilyapti. Yakuniy media uchrashuvida u hazillashib, zerikishni buzish uchun stolni ag‘darib yuborish haqida gapirib kuldi.

“Katie Taylor men uchrashgan eng kulgili insonlardan biri. Kutilmagan darajada kulgili. U juda kuchli, qat’iyatli. Lekin uni yaqindan biladiganlar, uning juda quvnoq, energiyasi baland ekanini yaxshi bilishadi, hozir hammasini ichiga singdirib olayapti, deb o‘ylayman,” deydi Hearn.

“Irlandiyaning eng buyuk sportchisi” atrofidagi bahs

Butun hafta davomida uning eng yaqin odamlari bir gapni qayta-qayta aytishdi: u — Irlandiyaning eng buyuk sportchisi. Menejer Brian Peters hatto Roy Keane’dan hazilomuz tarzda uzr so‘rab, uni “yaqin ikkinchi” deb atadi.

Dublin bo‘ylab tirbandlikda qolgan taksi haydovchisidan tortib, Temple Bar’dagi bar ortida pivoga ko‘pik qilayotgan yigitlargacha — hamma bir savol bilan yashayapti: ortiqcha chipta topilmaydimi?

Taylor qanchalik mashhur bo‘lmasin, Croke Park’ni to‘ldirish — oson ish emas. U odatda mashg‘ulotlarga sho‘ng‘ib ketib, shuhrat ortidan quvmasligi bilan tanilgan, ammo bu safar reklama ishiga ham bel bog‘ladi. Va, ehtimol, bundan zavq ham oldi.

Peters boshchiligida 32 ta okrugni qamrab olgan, 1 500 milga cho‘zilgan, to‘rt kunlik mashaqqatli avtobus safari tashkil qilindi. O‘nlab radio efirlar, mahalliy uchrashuvlar, muxlislar bilan uchrashuvlar — bularning bari xayrlashuv kechasini to‘ldirish uchun qilindi.

“Hech kim Katie’dek mehnat qilmaydi,” deydi Peters. “O‘sha to‘rt kunda u bir daqiqa ham to‘xtamadi. Bunday stadionlar o‘z-o‘zidan to‘lmaydi.”

Jadval shafqatsiz bo‘lgani holda, Kilkennydagi bir to‘xtash joyida minglab muxlislar darvozalar yoniga to‘planib ketdi. Rejaga ko‘ra, avtobus u yerdan tezda o‘tib ketishi kerak edi. Taylor bunga ko‘nmasdi. “Brian, ularning yonidan ko‘z yumib o‘tib ketolmaymiz-ku,” deganini eslaydi Peters. Avtobus to‘xtadi, umumiy suratlar, qo‘l siqishlar, qisqa suhbatlar — hammasi jadvaldan tashqari bo‘lsa-da, ularning xohishi bilan.

Milliy bayramga aylangan xayrlashuv

Shu mehnat natijasida shanba kungi kecha oddiy boks shousidan kattaroq voqea bo‘lib ulg‘aydi. Croke Park’dagi tomoshabinlarning taxminan 80 foizi hayotida birinchi marta jonli jang ko‘rish uchun keladi. Chiptalarning 65 foizi esa Dublin tashqarisida sotilgan.

Butun Irlandiya bo‘ylab jang bepul efirga uzatiladi. Xayrlashuv kechasida sahnaga mamlakatning eng mashhur pop guruhlaridan biri — Westlife ham chiqadi. Bu endi faqat sport emas, milliy tantanaga aylanib ulgurgan.

Shu paytda Flora Pili esa soya ichida qolib ketgandek. U hafta davomida mehmonxona yo‘laklaridan sokin o‘tib, barcha e’tibor Taylor atrofida aylanishiga qarab turdi.

Mag‘lubiyatsiz, 12-0 rekordga ega raqib. O‘z tarixini yozish uchun kelgan, 29 yoshli chanqoq da’vogar.

“Menda yo‘qotadigan hech narsa yo‘q, yutadigan hamma narsa bor,” deydi u.

So‘nggi ringga yurish

Jang haftasidagi barcha matbuot majburiyatlari haftaning boshiga yig‘ib qo‘yildi. Maqsad aniq: Taylor his-tuyg‘ularni iloji boricha oldinroq yashab, shanba kuni ringga toza bosh bilan chiqishi kerak.

“Shanba kuni nimalar bo‘lishiga to‘liq tayyorlana olmayman, deb o‘ylayman, lekin o‘zimni qo‘lga olishga, ringga yurib chiqishni zavq bilan boshdan kechirishga harakat qilaman. Eng muhimi — g‘alaba qozonish,” deydi u.

Yakshanba tongi, chang bosilgach, o‘zini qanday his qilishini so‘rashganda, Taylor shunday javob beradi: “Ehtimol, yengil tortgandek bo‘laman — endi boshqa zarba qabul qilishimga hojat qolmaydi.”

Shanba kechasi oxirida yana ko‘z yoshlar bo‘lishi mumkin. Bu safar esa yakuniy gong chalinganda, bu haqiqatan ham yakun bo‘ladi. Irlandiya uchun, boks uchun, va eng avvalo, Katie Taylor’ning o‘zi uchun yangi sahifa ochiladigan lahza.