Kieran Trippier: Wolves bilan qaytish rejalari va yangi imkoniyatlar
Kieran Trippier Compton Parkdagi bazada xuddi yangi o‘yinchoqdek emas, balki hali ham och, hali ham isbot qiladigan narsasi bor futbolchi sifatida kirib keladi. To‘liq “Wolves” anjomida – mayka, shortik, klub shippaklari. U mashg‘ulotdan endi chiqqan, ammo suhbat tez orada yozgi transfer bozorining eng shov-shuvli burilishlaridan biriga aylanadi.
U “Wolves” bilan shartnoma imzolaganidan uch kun o‘tib, uni klubga tushishga ko‘ndirgan asosiy sabablaridan biri bo‘lgan murabbiy – Rob Edwards – ishdan olindi. Orqa fonda esa allaqachon uning o‘rniga keladigan portugaliyalik César Peixoto bilan kelishuv tezlashtirilayotgan edi.
Trippier bu haqda gapirganda ko‘zini olib qochmaydi.
“Men bu yerda o‘tirib yolg‘on gapirmayman, buni kutmagan edim,” deydi u. “Lekin bu klubning qarori. Albatta, Rob bilan yaxshi suhbatlarimiz bo‘lgan, lekin men bu yerga ‘Wolves’ uchun o‘ynashga keldim. Futbolda juda ko‘p kutilmagan narsalar bo‘ladi, bu ham shularning biri. Lekin men shunchaki ishni davom ettirdim: bolalarim bilan ta’tilda edim, Mallorca’da mashq qildim va yig‘inga qaytish kunini intiqlik bilan kutdim.”
Shu qarordan so‘ng mish-mishlar yomg‘irdek yog‘ildi. Go‘yoki Trippier shartnomasini yirtib tashlamoqchi bo‘lgan, klubni tark etishga yaqin turgan.
“Hammasini o‘qidim: shartnomani bekor qilmoqchi bo‘lganim, bunaqa bema’niliklar. Men faqat ‘Wolves’ga qaytishni kutayotgan edim. Bu gaplar qayerdan chiqqanini ham bilmayman, lekin mendan chiqqani yo‘q – agar shunday bo‘lganida, buni o‘zim aytgan bo‘lardim. Men shunday futbolchiman,” deydi u.
To‘g‘riso‘zligi, yuzini yashirmasligi – Trippierni har bir klubda sevimli futbolchiga aylantirgan fazilatlar. U o‘tgan mavsum oxirida “Newcastle”ni tark etdi, Eddie Howe qo‘l ostida klubning ko‘tarilishida asosiy figuralardan biri bo‘ldi, o‘tgan yili Carabao Cup’da kubok ko‘tardi. Avvaliga Diego Simeone bilan “Atlético Madrid”da La Liga yutdi, undan oldin Mauricio Pochettino davridagi “Tottenham” bilan Chempionlar Ligasi finaliga chiqdi. Angliya terma jamoasi bilan to‘rtta yirik turnirda qatnashdi, Euro 2024 finaligacha bo‘lgan yo‘lning har bir o‘yinida maydonga tushdi.
Endi esa u 12 yildan so‘ng ilk bor yana ikkinchi pog‘onada. “Burnley” bilan ko‘tarilganidan beri ilk marta Championshipda. Juma kuni “Blackburn”ga qarshi ochilish uchrashuvida “Wolves” safida boshlang‘ich tarkibda bo‘lishi kutilmoqda.
Bu, tabiiy, “Barcelona”ga to‘la St James’ Parkdan “Bolton” bilan Molineux’dagi kechaga keskin burilish. Lekin Trippier bundan uyalayotgani yo‘q.
“Championshipga tushishdan uyalmayman, chunki bu ligaga yillar davomida o‘ynaganman,” deydi u, “Barnsley” safida hali o‘smir payti Darren Moore yonida himoyada to‘p surgan davrlarini eslab. “Mavsum oxirida Eddie Howe va Ross Wilson bilan yaxshi gaplashib, yangi narsa sinab ko‘rishga qaror qildim. Bir nechta klub qiziqdi, lekin men uchun eng muhimi bolalarimga yaqin bo‘lish edi.”
Manchesterni uy deb biladigan Trippier Championshipning qanday liga ekanini juda yaxshi tasavvur qiladi. U 2012-13 yilgi mavsum oxirida “Burnley” safida “Wolves”ni 2:1 hisobida mag‘lub etgan o‘yinni eslaydi – o‘sha natija “Burnley”ni xavfdan olib chiqqan, “Wolves”ni esa deyarli League One sari itargan edi.
“Jamoa ichida gaplashyapman, chunki aksariyat futbolchilar Championshipda umuman o‘ynamagan. Biz o‘ynaganlar ularga yordam berishimiz, bu liga qanchalik og‘irligini tushuntirishimiz kerak,” deydi u. “Ularga bitta gapni aytdim: bu liga shafqatsiz, to‘xtovsiz. Premier Ligadan butunlay boshqacha. ‘Lincoln’ga safarga borish ham oson bo‘lmaydi. Lekin yigitlar – Tommy Doyle, Adam Armstrong va boshqalar – meni tinglashdi. Ular tayyor bo‘ladi.”
Murabbiylar ketdi, lekin talab qoladi
Trippier “Wolves” bilan ikki yillik shartnoma imzolaganidan so‘ng ilk bor tashqi intervyuga rozi bo‘ldi. U kelishdan oldin Tommy Doyle, Conor Coady, John Ruddy va Sam Johnstone bilan Turkiyadagi ta’tilda gaplashib, klub ichki hayotini surishtirgan.
Rob Edwardsning kutilmagan iste’fosi – André yangi shartnoma imzolaganidan bir oy o‘tib, Raúl Jiménez qaytib, klub kayfiyati ko‘tarilgan pallada yuz berdi. Bu mavzu chetlab o‘tib bo‘lmaydigan darajada katta, ammo Trippier murabbiylar haqida gapirganda faqat Edwards bilan cheklanib qolmaydi. Eddie Howe bilan “Newcastle”dagi to‘rt yarim yillik davr ham tilga olinadi.
“U klubni Premier Ligada ushlab qoldi, ikki marta Chempionlar Ligasi yo‘llanmasini oldi, kubok yutdi. Eng muhimi – u muxlislarni jamoa bilan qayta birlashtirdi. Menga Saudiya Arabistoni boshchiligidagi yangi egalar kelishidan oldin, bu yer yaxshi joy emasligi, muxlislar egalar, rahbariyatga qarshi ekani aytilgandi. Yangi egalar va murabbiy kelgach, u hammani birlashtirdi, xuddi Gareth Southgate Angliyada qilgani kabi,” deydi Trippier.
Howe merosi haykalga arzimaydimi, degan savolga u jilmayib javob qaytaradi: “U kubok yutdimi? Ha, lekin bu men hal qiladigan masala emas. Parade ajoyib edi, murabbiy tasviri tushirilgan ulkan banner – bu muxlislarning unga bo‘lgan muhabbatini ko‘rsatdi, hali ham shunday. Men birinchi kelganimda bu juda og‘ir joy edi, ayniqsa Cambridgega mag‘lubiyatdan keyin. Balki o‘sha mag‘lubiyat biz uchun barakadir – faqat Premier Ligada qolishga e’tibor qaratdik. U bu klub tarixida qoladi, aniq. Uning ketganidan xafa bo‘ldim.”
Trippierning yodida yana bir og‘riqli sahna bor – Angliyaning Argentina bilan jahon chempionati yarim finalidagi qulashi. Past blok, so‘nggi daqiqalarda yemirilgan himoya.
“Men bu vaziyatda Simeone bilan juda ko‘p bo‘lganman – 30 ta o‘yin sanab bera olaman, u shunday o‘ynab, oxirigacha olib chiqqan. U o‘yin oxirini yopish, ‘qorong‘u san’atlar’ bo‘yicha ustoz. Thomas Tuchel ham bu holatda ko‘p bo‘lgan, Chempionlar Ligasi yutgan, ‘Bayern Munich’ bilan zo‘r ishlagan… bu safar shunchaki bo‘lmadi. Biz eng buyuk futbolchilardan biriga qarshi edik, u bir lahzada hammasini o‘zgartira oladi,” deydi u Lionel Messi haqida gapirar ekan, barmoqlarini shapillatib. “Men unga qarshi ko‘p o‘ynaganman: 60 daqiqa yurib yurgandek ko‘rinadi, keyin esa het-trik urishi mumkin. Bu uning sehridir.”
César Peixoto haqida esa ko‘pchilik hali eshitmagan. Trippier esa portugaliyalik mutaxassisning obro‘sidan xabardor bo‘lganini aytadi. O‘tgan mavsumni “Gil Vicente”da o‘tkazgan 46 yoshli murabbiyning ingliz tilini yaxshi bilishi Trippierga Madridda to‘plangan ispanchasini ishga solishga hojat qoldirmagan.
“Madridda pochtachi kelganida, o‘g‘limni eshikka chiqarardim, chunki u erkin gaplashardi,” deya kulib eslaydi u.
Peixoto qanday murabbiy?
“Juda talabchan. Halol. Mashg‘ulotda 100 mil tezlikda, biroz ‘telba’ – yaxshi ma’noda – lekin juda talabchan va bizga aynan shunday murabbiy kerak, agar muvaffaqiyat qozonmoqchi bo‘lsak. U Pochettino va Simeone kabi talabchan. O‘z qoidalari bor: ishonchini sindirma, kechikma. Uning yomon tomonida bo‘lishni istamasdim, shuni aytaman xolos.”
36 yosh, lekin hali ham “tank to‘la”
Trippier sentabrda 36 yoshga kiradi. Bu Mateus Manédan deyarli ikki baravar katta – o‘tgan mavsum “Newcastle”ga qarshi o‘yinda uni shaxsan to‘sib ko‘rgan, endi esa “Wolves”ning yangi mavsumdagi eng yorqin umidlaridan biri.
“O‘zimni juda yaxshi his qilyapman, ko‘p yillardan beri bo‘lmagan darajada yaxshi holatdaman. Avvalgidek tez emasman, lekin doimo o‘zimni shu yerda, boshimda tezman deb hisoblayman,” deydi u, chakkasiga qo‘lini urib. “Tankda hali ko‘p yoqilg‘i bor deb o‘ylayman.”
“Wolves” uchun uning kelishi – katta yutuq. Trippier bu transferni “Atlético Madrid”dan “Newcastle”ga o‘tgan paytiga o‘xshatadi.
“O‘shanda ham ko‘pchilik hayron bo‘lgandi. Lekin butun kareram davomida hech narsadan pushaymon bo‘lmaganman,” deydi u.
Peixoto uni yetakchilar guruhiga qo‘shgan. Trippier biladi: bu mavsum “Wolves” har bir stadionda nishonga olingan jamoa bo‘ladi.
“Blackburn’ga qarshi birinchi tur o‘yini – hammaning ko‘zi bizda bo‘ladi,” deydi u. “Premier Ligadan tushgan jamoaga hamma zarba berishni xohlaydi. O‘tgan yil ‘Wolves’ uchun og‘ir bo‘ldi, lekin bu yangi mavsum, xuddi ‘reset’ tugmasini bosgandek. Haqiqat shuki, biz hozir Championshipdamiz. O‘tgan mavsumni unutish, oldinga qarash, ijobiy bo‘lish kerak. Maqsad bitta bo‘lishi shart – Premier Ligaga darhol qaytish.”
Savol endi bitta: Trippier boshchiligidagi bu “Wolves” bosim, shubha va baland kutilyotgan umidlar orasida yana bir bor yuqoriga sakrashga tayyormi?
