Klubning yangi davri: Stalbow va sarmoya
Relegatsiyadan keyingi larzaga tushgan klub endi yangi davr ostonasida turibdi. Kengash ham, muxlislar jamiyati ham bir ovozdan sotuvni qo‘llab-quvvatladi. Tashabbuskor – mobil ko‘ngilochar kompaniya hamasoschisi va bosh direktori Andrew Stalbow boshchiligidagi guruh. Bitim yakunlansa, u klubning yangi raisiga aylanadi.
Bu yerda shov-shuvli yulduzlar shou emas. Stalbow o‘zi ham ochiq aytadi: u Ryan Reynolds darajasidagi kapitalga ega emas, uning ortidagi investorlar guruhi ham shunday. Lekin boshqa kuchi bor – geografiyasi. Devorlarda mahalliy shiorlar, balansda esa butun dunyo bo‘ylab, deyarli har bir qit’adan qo‘llab-quvvatlovchi sarmoyadorlar.
Taxminan 50 nafar investor jalb qilindi, jamg‘arma – 6 million funt. Ular orasida Tears for Fears guruhining hammuassisi Curt Smith ham bor. Bu raqamlar qog‘ozda quruq statistika bo‘lib ko‘rinishi mumkin, ammo bu klub uchun – omon qolish chizig‘ini aniqroq qilib chizib bergan hayot chizig‘i.
Yillar davomida klubni tirik saqlab kelganlar haqida gapirganda, Stalbow ohangini o‘zgartiradi. U ko‘p yillik mehnatni eslatadi: klubni yashab qolishi uchun tinmay kurashgan, nomi ko‘pincha sarlavhalarga chiqmagan, ammo har kuni yonib ishlagan odamlar. O‘tgan mavsumdagi tushish esa bu kurashning naqadar og‘irlashganini ochiq ko‘rsatdi. Tashqi sarmoyasiz bu yo‘l tobora imkonsizga aylanayotgan edi. Klubni shu kungacha yetaklab kelgan homiylar bo‘lmaganida, bugun bu hikoya allaqachon tugagan bo‘lishi ham mumkin edi.
Endi maqsad balandroq. Stalbow uzoq muddatli reja haqida gapirarkan, klubni Football League sari olib chiqishni ko‘zlaydi. Bu shunchaki orzu sifatida emas, geografik haqiqat sifatida ham qo‘yilgan maqsad: u ta’kidlaganidek, bu – Angliyada hali Football League darajasiga chiqmagan eng yirik shahar yoki shaharchalardan ikkinchisi. Bunday stigma uzoq saqlanib qolmaydi. Yoki klub ko‘tariladi, yoki bu yorliq abadiyga yopishib qoladi.
Stalbow o‘z chegarasini ham biladi. U maydondagi 90 daqiqani boshqara olmaydi. U hakam emas, murabbiy emas, himoyachi ham, hujumchi ham emas. Ammo u boshqa joyda ta’sir ko‘rsatishi mumkin – futbolchilar uchun imkoniyatlar doirasini kengaytirish, ularga muvaffaqiyat uchun zarur sharoit yaratish. Reja aniq: yaqin yillarda klub infratuzilmasini bosqichma-bosqich qayta qurish, uni Football League talablariga javob bera oladigan darajaga olib chiqish.
Bu jarayonning markazida – stadion. U haqida gap ketganda, Stalbow ko‘z oldiga tushadigan manzarani tasvirlaydi: tarixga to‘la, atmosferasi zo‘r, ammo eskirgan inshoot. Bu joyda minglab xotiralar, eski tribuna panjaralariga singib ketgan qichqiriqlar, mag‘lubiyat achchig‘i va g‘alaba shovqini bor. Lekin bugungi futbol dunyosida romantika yetarli emas. Stadion katta sarmoyani talab qiladi.
Klub bugun burilish nuqtasida turibdi. Bir tomonda – yaqin o‘tmishdagi og‘ir mavsum, tushish alamidan keyingi charchoq. Ikkinchi tomonda – yangi rais, yangi pul oqimi, yangi ambitsiyalar. Endi savol bitta: bu sarmoya va bu rejalar murabbiyning taktikasi, futbolchilarning xarakteri bilan qo‘shilib, shaharning eng katta orzusini – Football League yo‘lini nihoyat ochib bera oladimi?
