Krishtianu Ronaldoning so‘nggi Jahon chempionati kechasi
Texas issig‘ida, Dallas Cowboys uyi bo‘lmish ulkan arenada yakun chizig‘i sekin-asta yaqinlashdi. Tablo 0:1. Ispaniya chorak finalga yo‘l oldi. Portugaliya esa turnirdan uchib ketdi. Markazda esa bir odam ko‘zga tashlanardi – 41 yoshli Krishtianu Ronaldo, oxirgi bor Jahon chempionati maydonida yugurib yurgan afsona.
U odatdagidek yelkalarini tik tutdi, ammo ko‘zlari boshqasini aytardi. O‘yin tugagach, u maydondan yakka o‘zi ketdi. Orqasida esa bir umr quvib kelgan, ammo hech qachon qo‘lga kiritolmagan sovrin – Jahon chempioni medali qolib ketdi.
Oxirgi urinish, so‘nggi sahna
Bu Portugaliyaning 1/8 finaldagi o‘yini edi, raqib – Ispaniya. Ronaldoning orzusi aniq edi: oxirgi bor Jahon chempionatida hammasini yutib ketish. Ammo bu safar ham ertak oxirigacha yozilmadi.
Ronaldo markazda o‘ynadi, an’anaviy 9-raqam rolida. Uch marta darvozani nishonga oldi, xolos. Portugaliya hujumi esa bepusht, g‘oyasiz ko‘rindi. U ko‘p vaqt o‘yindan uzilib qolgandek bo‘ldi – ilgari raqib himoyachilarini vahimaga solgan futbolchi endi asosan periferiyada qolib ketayotgan edi.
Bir epizodda jamoadoshi uzatmani noto‘g‘ri bergach, Ronaldo qo‘llarini osmonga ko‘tardi. Hafsalasi pir bo‘lgan, ammo baribir taslim bo‘lmaydigan futbolchi. Ammo bu safar hammasi boshqacha yakun topdi.
U turnir davomida Shimoliy Amerikada o‘tkazilgan Jahon chempionatida uchta gol urishga ulgurdi: O‘zbekistonga qarshi 5:0 hisobidagi g‘alabada dubl, so‘ng Xorvatiyaga qarshi 1/32 finalda penaltidan gol. Ammo bu raqamlar ham katta sahnada uning oxirgi urinishini qutqara olmadi. Turnirni birorta golli uzatmasiz yakunladi.
“Bu futbol, bu futbolchining hayoti”
O‘yindan keyingi Ronaldoning so‘zlari qisqa, ammo og‘ir edi. U ovozini baland ko‘tarishga ham qiynaldi.
“Bu futbol, bu futbolchining hayoti. Ba’zan yutasiz, ba’zan yutqazasiz va yo‘lingizni davom ettirishingiz kerak”, – dedi u.
U Jahon chempionati sahnasidan “vijdoni pok holda” ketayotganini aytdi. Sababini ham yashirmadi: “Haqiqat shuki, terma jamoa bilan yutgan eng katta sovrinim 2016-yilgi (Yevro). Bu men uchun Jahon chempionati bilan barobar ahamiyatga ega, rostini aytsam”.
Uning eng yaxshi Jahon chempionati yurishi esa endi tarixda qoladi – 20 yil avvalgi, 2026-yilda yarim finalgacha yetib borgan Portugaliya safarida. Shundan keyin bu turnir unga doim yarimta orzu, yarimta armon bo‘lib qoldi.
Soyaga aylangan afsona
Ronaldo so‘nggi yillarda asta-sekin boshqacha futbolchiga aylandi. Bir paytlar qanotda shamolday uchib, raqibni bir harakatda chalg‘itib o‘tib ketadigan yigit endi markaziy hujumchiga aylangan. Tezligi pasaydi, ilk qadamdagi portlash kuchi kamaydi, ammo jarima maydonidagi instinkti uni o‘yin ichida ushlab turdi.
Bu o‘yinda esa u ko‘proq soyaga o‘xshardi. Portugaliya murabbiyi Roberto Martines ikki marta dubl almashtirish qildi, jamoa gol izlab shoshildi, sxemalar o‘zgardi. Bitta narsa o‘zgarmadi – Ronaldo maydonda qoldi. Ustiga yopishib qolgan tanqidlar – “karyerasini o‘z vaqtida tugatmadi”, “terma jamoani ushlab turibdi” – fonida murabbiy uni oxirigacha o‘yinda qoldirishni tanladi.
Ronaldo esa o‘yindan avval shunday degan edi: “Jahon chempionatini yutishim meni ko‘proq Krishtianu Ronaldo ham, kamroq Krishtianu Ronaldo ham qilmaydi”. Bu gap bugun yanada boshqacha jaranglaydi.
Madeira ko‘chalaridan milliardlik darajaga
Bu yakun, albatta, uning hikoyasini kichraytirmaydi. Madeira orolidagi kambag‘al oiladan chiqqan, otasi ichkilikka berilgan bola dunyoning eng mashhur sportchilaridan biriga aylandi.
Uning rekordlarga chanqoqligi, o‘z ustida tinimsiz ishlashi, mashg‘ulotdagi maniyakal darajadagi intizomi uni 40 yoshdan oshganida ham eng yuqori darajada ushlab turdi. U ko‘plab yevropalik yulduzlar allaqachon futboldan ketgan paytda ham katta sahnada qolishga muvaffaq bo‘ldi.
Maydondan tashqarida ham u fenomen. Birinchi milliardlik daromadga chiqqan futbolchi, ijtimoiy tarmoqlarda – ayniqsa Instagram’da – yuzlab millionlar auditoriyasiga ega. Uning “Siuuu!” bayrami butun dunyo bo‘ylab bolalar tomonidan takrorlanadi.
Ammo bu hammasi bo‘lishiga qaramay, Jahon chempionati sahnasida unga Gollivudcha yakun yozilmadi. Hech qanday dramatik so‘nggi gol, hech qanday kubokni ko‘tarish marosimi. Faqat yakka o‘zi maydondan chiqib ketayotgan, ko‘z yoshlari bilan kurashayotgan afsona.
Evropani zabt etgan, lekin dunyoni emas
Ronaldoning klub karyerasi – alohida epopeya. U Sporting Lisbon safida katta futbolda ko‘rinish bergan, Manchester Unitedda global ikonaga aylangan. Oldin Premer-ligani zabt etdi, so‘ng Real Madrid bilan Yevropani to‘rt marta yana egalladi. Bernabeu yillarida u raqamlar ma’nosini o‘zgartirib yubordi.
Keyin Juventus, Manchester Unitedga qaytish, hozir esa Saudiya Arabistonida Al Nassr bilan yangi futbol loyihasining yuzi. U besh marta “Ballon d’Or” sohibi, terma jamoalar tarixidagi eng yaxshi to‘purarga aylangan.
Ammo bu ulkan to‘plam ichida bitta sovrin yo‘q. Jahon chempionati kubogi. Unga eng yaqin kelgan payti – 2026-yilgi yarim final. Keyingi urinishlar esa har safar ko‘proq og‘riqli bo‘ldi.
Oldinda nima turibdi?
Ronaldo “endi ketib, keyingi qadamlar haqida o‘ylashini” aytdi. Bu so‘zlar uning terma jamoa karyerasi yakuniga ishora qilayotgandek. Portugaliya futboli yangi avlod qo‘liga o‘tmoqda, ammo bu avlodni ilhomlantirgan insonning oxirgi Jahon chempionati kechasi mana shunday tugadi.
U o‘zini ko‘p marta qayta kashf etgan, ko‘p marta shubhalarni yenggan. Savol endi boshqa: u endi nima qilmoqchi? Yana bir bor o‘zini yangilaydimi yoki nihoyat tarix kitobini yopib, u yerdagi eng yorqin boblardan birini shundayligicha qoldiradimi?
Texasdagi o‘sha kecha esa bitta haqiqatni yana bir bor tasdiqladi: hatto eng buyuklar ham hamma narsani yuta olmaydi. Ba’zan orzular ham bo‘sh qolgan medal taxtachasi bo‘lib qoladi.
