Las-Vegasda draft shov-shuvi: to‘rtlik kuchli
Yoz boshida bu draft avlodi haqida shovqin ko‘p edi. Las-Vegasning jazirama issig‘ida o‘tgan atigi o‘n kuncha o‘yin hammasiga tezda javob berdi: yuqoridan tanlangan to‘rtlik reklama qilinganidek kuchli ekanini ko‘rsatdi.
Washington Wizards formasidagi birinchi raqamli tanlov AJ Dybantsa yozgi ligadagi ilk uchrashuvida o‘ziga yuklangan og‘ir yukni ko‘tarib ketdi.
U darhol ikkinchi bo‘lib tanlangan Darryn Peterson bilan to‘qnash keldi – maktab va yoshlar darajasida ko‘proq yutib yurgan ham aynan Peterson edi. Oxirgi oylarda “Wizards birinchi raqam bilan adashdimi?” degan shubha kuchayib borayotgandi.
Las-Vegas parketida bu shovqin jim bo‘ldi. Dybantsa o‘zining yuqori potentsialini to‘liq namoyish qildi: maydonda aqlli, hiylakor, portlovchi hujum dvigateli sifatida ko‘rindi. To‘xtab turmaydi, ritmni o‘zi belgilaydi, qarshi himoyachilarni birma-bir “yechib” tashlaydi. Peterson ham yo‘qolib qolmadi. Ayniqsa California Classic turnirida u o‘zining yuqori darajadagi “shot creation” qobiliyatini ochib tashladi – o‘zi uchun ham, jamoadoshlari uchun ham zarba yaratish bo‘yicha sinovdan bemalol o‘tdi.
Uchinchi raqamli tanlov
Cameron Boozer esa boshqa tipdagi yulduz. Uni draftdan oldin ko‘plab sharhlovchilar birinchi raqamga ham munosib, deb ko‘rishgandi. Endi nega bunday fikrlar paydo bo‘lganini tushunish qiyin emas. Boozer o‘z jamoasini NBA Summer League Final bosqichiga olib chiqdi, lekin buni shou emas, mukammal barqarorlik orqali qildi. U maydonda yorqin fintlar bilan emas, to‘g‘ri qarorlar, kuchli tana, yetuk o‘yin tafakkuri bilan ajralib turadi. U zalni to‘ldiradigan shoumen bo‘lmasligi mumkin, lekin NBA darajasida basketbol o‘ynashni juda yaxshi biladi.
To‘rtinchi bo‘lib tanlangan
Chicago Bulls tomonidan tanlangan Caleb Wilson esa ehtimol bu to‘rtlik ichida aksiyalari eng tez ko‘tarilgan nom bo‘ldi. U Las-Vegasdagi ilk o‘yinidayoq 35 ochko urdi, shundan yettitasi uzoq masofadan. Agar bu otish foizi liga darajasida ham ushlab tursa, uning atletizmi, driblingi va maydondagi o‘ziga ishonchi Bulls uchun poydevor bo‘ladigan darajadagi yulduzga aylanishi mumkin. Klubni yillik o‘rtamiyonalikdan “poster dunk” bilan tortib chiqaradigan yigit aynan shunday bo‘ladi.
Yaxel Lendeborg: tayyor mahsulot
Golden State Warriors yozgi ligada chempion bo‘ldi, Final MVP esa 11-raqam ostida tanlangan Yaxel Lendeborg bo‘ldi. U bunga qadar ham yutishni bilardi: Michigan Wolverines bilan NCAA chempionligi, endi esa Las-Vegasdagi kubok.
Uning profili murabbiylar uchun orzu: bo‘yi 6 fut 9 dyuym, qo‘l kengligi 7 fut 4 dyuym, maydonda esa to‘liq “shveytsar pichog‘i”. Himoyada pozitsiyalarni almashtira oladi, hujumda to‘pni boshqaradi, to‘g‘ri pasni ko‘radi, kichik detallargacha o‘ylab o‘ynaydi. 23 yosh bo‘lgani uchun draftda bir necha pog‘ona pastroqqa tushib ketdi – ko‘p klublar “potentsial yoshi”ni quvadi. Warriors uchun esa bu raqamlar emas, tayyorlik masalasi edi.
Bu jamoa “hozir yutish” emas, allaqachon “kecha yutish” rejimida yashayapti. Lendeborg esa qutidan chiqqan zahoti o‘ynashga tayyor bo‘lgan, murakkab sxemalarga tez moslashadigan, rotatsiyaga darhol ulanishi mumkin bo‘lgan o‘yinchi. U maydonda ham, mikrofon oldida ham o‘zini tortmaydi. ESPN’ga bergan intervyusida u Grizzlies’ning finaldagi boy berilgan ustunligini bir jumlada kesib tashladi: raqiblar bosim ostida qisilib qolgani, o‘zi esa aynan shu lahzalar uchun yaratilganini ochiq aytdi. Bunday xarakter Warriors madaniyatiga juda mos tushadi.
Lakers: qanotlar kutilmaganda ichkaridan chiqyaptimi?
Los Angeles Lakers yozgi bozorni shov-shuv bilan boshladi, lekin asosiy savol ochiq qolgandi: qanot va forward pozitsiyasida kim o‘ynaydi? Houston Rockets’ga qarshi pley-off seriyasining ilk o‘yinida maydonga tushgan besh nafar asosiy tarkib o‘yinchisining birortasi endi klubda yo‘q. Shunday paytda bozor bo‘ylab Jonathan Kuminga yoki PJ Washington atrofidagi mish-mishlar aylanar, lekin Las-Vegas Lakers rahbariyatiga kutilmagan xotirjamlik berdi.
Draftda 24-raqamgacha sirg‘alib tushgan Cameron Carr rotatsiya uchun tayyor topilmaga o‘xshaydi. Uning atletizmi va tashqi chizig‘idan otishi Lakers tarkibida yetishmayotgan ikkita asosiy sifat edi. Carr yozgi ligada deyarli NBA tezligiga moslashib ketganini ko‘rsatdi, qaror qabul qilish tezligi ham yomon emas.
2025-yilgi draft tanlovi, o‘tgan mavsumning katta qismini jarohatdan tiklanish bilan o‘tkazgan Adou Thiero ham Las-Vegasda sezilarli qadam tashladi. Uning fizik ma’lumotlari allaqachon skautlarni hayratga solgan, endi esa o‘yini ham shakllanayotganini ko‘rish mumkin.
Ammo haftaning eng katta ochig‘i Arthur Kaluma bo‘ldi. U o‘tgan mavsumni Lakers’ning G-League jamoasida o‘tkazgan, ko‘pchilik uchun esa oddiy tizim o‘yinchisiga o‘xshardi. Yozgi ligada esa birdaniga 34 ochkolik o‘yin, Dallas Mavericks’ga qarshi to‘liq ustunlik va har ikkala uch tomondan ham o‘ynay oladigan klassik 3 & D qanot obraziga yaqinlashish. Lakers aynan shunday profilni bozorga chiqib izlayotgandi.
Lakers finalga chiqa olmadi, yarim finalda bo‘lajak chempion Warriorsga yutqazdi. Baribir 4–1 natija va ichkaridan topilgan qanotlar fonida klub Las-Vegasdan ancha xotirjam qaytmoqda. Balki kerakli yechimlar allaqachon El Segundo bazasida yurgandir?
Bucks uchun yangi davr: Brayden Burries sahnaga chiqdi
Milwaukee Bucks so‘nggi yillarda og‘ir sinovlardan o‘tdi. Damian Lillard uchun qilingan katta tavakkal oxir-oqibat yomon yakun topdi: jarohatlar, yakunda esa kontraktni “waive and stretch” qilish qarori. Shundan keyin markaz Myles Turner’ga katta mablag‘ tikilishi ham ko‘pchilikni hayratda qoldirdi. Giannis Antetokounmpo atrofidagi navbatdagi jarohatlar mavsumi esa klubni muqarrar qarorga olib keldi – yulduz nihoyat uzoq yillik da’vogari bo‘lgan Miami Heatga yo‘l oldi.
Bu og‘riqli ajralish edi, lekin hamma tomon uchun eng to‘g‘ri yo‘l bo‘lib chiqdi. Endi Bucks qayta qurilish sahifasini ochdi va yangi umidni Brayden Burries ko‘rinishida topdi. Bu yilgi draftda 10-raqam ostida tanlangan himoyachi Las-Vegasda darhol o‘zini ko‘rsatdi: o‘rtacha 23,5 ochko, 4,5 ribaund, 4,3 assist – bular shunchaki chiroyli raqamlar emas, balki maydonda yetakchilik qilishga tayyor bo‘lgan yigitning vizit kartasi.
U yozgi ligadagi yakuniy o‘yinini ham dramatik tarzda tugatdi: g‘alabani ta’minlagan hal qiluvchi zarba. Qum sahrosidagi bu yakun Bucks uchun ramziy bo‘ldi – klubga yangi sahro bo‘ronini emas, balki yangi tongni va’da qiladigan himoyachi topilgandek.
O‘rtalar lotereyadagi bu guard avlodi juda zich bo‘ldi, lekin Burries hozircha ular orasida eng baland ovoz bilan gapiryapti. U samarali hujum qiladi, bosim ostida ham sovuqqon, qaror qabul qilishda shoshilmaydi. Milwaukee uchun bu nafaqat yangi boshlanish, balki yaqin yillarda savollar emas, raqib murabbiylarni bosh og‘rig‘iga aylantiradigan yangi yuz bo‘lishi mumkin.
Yozgi liga hech qachon yakuniy hukm emas. Lekin bu safar Las-Vegasda ko‘ringan narsa bir narsani aniq aytib turibdi: yangi avlod allaqachon eshikni taqillatmayapti, u allaqachon ichkarida. Endi navbat klub boshqaruvlari va murabbiylarda – bu iste’dod to‘lqinidan kim haqiqiy jamoa qurib oladi?
