Leeds yulduzini himoya qilish: Strachanning Calvert-Lewin haqidagi fikrlari
Leeds yulduzini ehtiyot qilishi kerak. Buni klub tarixidagi chempionlik qahramonlaridan biri bo‘lgan Gordon Strachan ham tan oladi. U, Grosvenor Sport bilan hamkorlikda so‘zlar ekan, bugungi Premyer ligadagi eng qo‘rqinchli hujumchilardan birini misol qilib keltiradi va bitta ism atrofida to‘xtaladi: Dominic Calvert-Lewin.
Strachanning kuzatuvi sodda, lekin og‘ir: Calvert-Lewin doim yiqitiladi, tepki yeydi, turtki oladi. To‘xtovsiz zarba. Har hafta. Har duel. Bu faqat taniga emas, boshiga ham urilayotgan zarba, deydi u – ruhiy tomoni ham yemirilishi mumkin.
Yakshanba kuni u stadionda bo‘ldi. Brentfordga qarshi o‘yinni o‘z ko‘zi bilan ko‘rdi. Uningcha, bu Leeds uchun juda qimmatli bir ochko bo‘ldi. Sababi oddiy: Brentford – “top” jamoa. Strachan buni bir necha bor urg‘ulaydi. Ular to‘liq shakllangan, muvozanatli jamoadek ko‘rinadi: uch nafar markaziy yarim himoyachi – qaysi biri yaxshiroq, aytish qiyin. Uch nafar hujumchi – yana shu savol. Shunchaki, hammasi yaxshi. Kenglikda o‘ynaydigan futbolchilarini u “winger” emas, “keng hujumchilar” deb ataydi – ular ko‘proq to‘liq hujumchi sifatida harakat qiladi. Strachanning fikricha, hozirgi paytda ular Man United’dan ham yaxshiroq jamoadek ishlayapti.
Gap yana Calvert-Lewinga qaytadi. Strachan aynan bir jihatdan xavotirda: bu hujumchi doimiy ravishda kontakt ostida qolmoqda. Faqat to‘qnashuvlar emas, masala uning ruhiy holatida ham. Har bir to‘p uchun kurash – yelkada zarba, havoda turtki, orqadan bosim. Bu marafon qancha davom etadi?
Strachan bitta aniq yechimni ko‘radi: Calvert-Lewinga yoniga sherik kerak. Raqam 10 pozitsiyasida o‘ynaydigan futbolchi bo‘ladimi, chuqurdan qo‘shiladigan yarim himoyachimi – farqi yo‘q. Muhimi, uning atrofida “tushish zonasi” paydo bo‘lsin. To‘p faqat Calvert-Lewinga emas, uning yonidagi ikkinchi nuqtaga ham tushsin. Shunda zarbaning yarmi bo‘linadi. U oladigan zarbalar soni ikki baravar kamayadi.
Strachan bu yerda Erling Haalandni misol keltiradi. Norvegiyalik qanday yashashini tushuntiradi: u o‘yindan biroz chetroqda yuradi, boshqalar to‘pni qabul qiladi, zarba oladi, pressing qiladi. Haaland esa to‘g‘ri joyda kutadi. Natija ma’lum – u doim jarima maydonida, doim golga yaqin.
Calvert-Lewin esa aksincha, hammasini o‘zi ko‘tarib yurayotgandek. To‘pni ushlab turish ham unda, pressing ham unda, havodagi kurash ham unda. Shunda jarima maydoniga yetib borish qanchalik qiyin bo‘lishini Strachan alohida ta’kidlaydi. Shunga qaramay, u yakshanba kuni ko‘rsatgan o‘yinni “a’lo daraja” deb baholaydi.
Strachan bir epizodni eslaydi: birinchi bo‘limda u tribunada, maydonga juda yaqin o‘tirgan. Ko‘z o‘ngida Calvert-Lewin ikkita baland, kuchli markaziy himoyachi bilan olishadi. Har to‘pda zarba, har sakrashda to‘qnashuv. U to‘pni ushlab qolishga urinadi, jamoasini oldinga olib chiqishga harakat qiladi. Oxir-oqibat baribir gol uradi. Strachan buni “haqiqatan ham fenomenal” deb ataydi.
Shundan keyin u mantiqiy xulosaga keladi: imkon bo‘lsa, ikkinchi Calvert-Lewinni toping, deydi u. Hujumni bo‘lishadigan, zarbani yarmiga kamaytiradigan, raqib markaziy himoyachilarini bo‘lib tashlaydigan futbolchi. Lekin savol darhol paydo bo‘ladi: bunday tipdagi hujumchini qayerdan topasiz? Va, eng muhimi, 40-50 million funt turmaydiganini?
Leeds uchun bu nafaqat taktik boshqotirma, balki moliyaviy sinov ham. Calvert-Lewinni himoya qilish – ularni mavsum oxiriga qadar yuqori marralarda ushlab qolishning kalitlaridan biri bo‘lishi mumkin. Savol shunda: ular bu kalitni o‘z vaqtida topa oladimi?
