Leicester City ayollar jamoasi: Sam Tierney nima uchun qolishni tanladi?
May oyida ayollar futbolida og‘ir zarba yangradi: “Leicester City” ayollar jamoasi Women’s Super League’dan uchib, WSL 2 ga tushib ketdi. Shu bilan birga klub ichida deyarli to‘liq parchalanish boshlandi.
Yozgi transfer oynasi ochilishi bilan 14 nafar futbolchi ketdi. Ulardan to‘qqiz nafari “Charlton Athletic”ga qarshi hal qiluvchi pley-off mag‘lubiyatida maydonga tushgan edi. Darvozabon Janina Leitzig “Manchester United” safiga o‘tdi, hujumdagi iste’dodli uchlik — Hannah Cain, Noemie Mouchon va Jutta Rantala — “Everton” bilan shartnoma imzoladi.
Bu sonlar bitta haqiqatni ko‘rsatdi: “Leicester”ni boshidan-oyog‘igacha qayta qurish kutmoqda.
Mass exodus fonida qolgan kapitan
Shunday vaziyatda ko‘pchilik uchun eshik tashqariga qarab ochildi. Lekin biri bor edi, u ichkariga qaytdi. Kapitan Sam Tierney.
Iyul oyida u 2028 yilgacha yangi shartnomaga qo‘l qo‘ydi. Klubdagi eng uzoq xizmat qilayotgan futbolchi, 27 yoshda, 151 o‘yin, ko‘tarilishlar, qulashlar, bosim, tanqid — hammasini ko‘rgan. Shunday paytda savol tug‘iladi: nega u ketmadi?
Tierney buni o‘zi juda sodda tushuntiradi: u bu klubdan qochadigan odam emas. U “Leicester” bilan haqiqiy bog‘lanish hosil qilganini aytadi, “kema cho‘kayotganida sakrab tushadigan” tip emasligini ta’kidlaydi. Yillar davomida tebranish bo‘ldi, ammo u aynan hozirni qayta qurish uchun imkon deb biladi.
U klubning hozirgi obro‘siga ham to‘xtaladi. So‘nggi mavsumlardan keyin “Leicester” ko‘p tanqid eshitdi, “yomon nom” oldi. Tierney esa boshqacha manzarani ko‘radi: ichkaridan qaraganda bu — oilaviy, samimiy klub. U o‘zini shu oilaning bir bo‘lagi sifatida juda faxr bilan his qiladi.
Qora mavsum va og‘ir savollar
Besh yillik WSL davri yakunida “Leicester” ayollar jamoasi erkaklar jamoasi bilan bir xil yo‘lni bosib o‘tdi: qulash. Faqat natijalar yanada og‘irroq ko‘rindi.
22 o‘yindan atigi ikki g‘alaba. Yakunda -41 gollar nisbati. Hujum ishlamadi, himoya yiqilib tushdi. Bu faqat turnir jadvali haqida emas, balki klub kelajagi haqida ham savollarni ko‘paytirdi.
Ayollar jamoasi King Power Stadium’da o‘ynashda davom etadimi? Byudjet qisqaradimi? Qanotlar kesiladimi?
Klub rahbariyati esa tez harakat qildi. Ketishni istagan futbolchilarga yo‘l ochib berildi, shu bilan birga ular uchun yaxshi transfer summalari olindi. Bu pullar qayta sarmoya sifatida jamoaga yo‘naltirilmoqda.
Bu yetarlimi? Hozircha javob yo‘q. Lekin Tierney bu jarayonni yangi “Leicester”ni yaratish uchun imkon sifatida ko‘radi — kelajakda “boshqalar havas qiladigan” klubni.
Parkdan elitaga: yo‘l va’da beradi
Tierney ilk bor “Leicester”ga kelgan paytlarini eslaydi. O‘sha vaqtda ular mahalliy bog‘larda mashg‘ulot o‘tkazar, erkaklar jamoasi bazasi — Belvoir Drive — ular uchun orzu edi. Bugun esa infratuzilma tubdan o‘zgargan, klubning ichki darajasi boshqacha.
Shu sababli u bir narsani juda aniq aytadi: futbolchilar “Leicester”da o‘ynashni xohlashlari kerak. Ular bu yerda qolishni, bu klubda bo‘lishni istashi zarur. U boshqalar “Leicester”ga havas qiladigan kunni kutyapti va bu salohiyat borligiga ishonadi.
Tierney 2020 yilda “Sheffield United”dan kelgan. Oradan to‘rt yil o‘tdi, u esa shu davrda yetti xil murabbiy bilan ishladi. 2021 yilda WSL’ga ko‘tarilgan jamoa safida bo‘ldi, 2024 yilda Women’s FA Cup yarim finaliga yetib bordi. Bu vaqt ichida klub o‘zgarishda davom etdi, lekin barqarorlik yetishmadi.
U buni ochiq tan oladi: o‘zgarishlar bir kechada sodir bo‘lmaydi. Lekin maqsad aniq — WSL’da qolish, “yo-yo” klub bo‘lishdan qutulish.
“Tugallanmagan ish” hissi
Tierney o‘z xarakterini yaxshi biladi. U bir joyni tugallanmagan ish bilan tark etishni yoqtirmaydi. “Leicester”dagi yo‘li ham shunday: u ketishdan oldin klubni o‘zi kelgan paytdagidan kuchliroq holatda qoldirmoqchi.
Klubning yo‘nalishi, kerak bo‘ladigan o‘zgarishlar — bularning barchasiga u rozi. Uning eng katta istagi — atrofidagi odamlar ham shu klubga o‘zi sezgan darajada bog‘lansin, klub taraqqiyotini xohlashsin.
Bu shunchaki shior emas. Bu uning qolish qarorini belgilagan prinsip.
Yozgi tayyorgarlik: yangi yuzlar, yangi ohang
Presezon allaqachon boshlangan. “Leicester” dastlab Rugby Borough ustidan g‘alaba qozondi, so‘ng “Manchester United”ga qarshi durang qayd etdi, keyin “Liverpool”ga yutqazdi. Natijalar turlicha, lekin ichkaridagi kayfiyat — boshqacha.
Jamoaga oltita yangi futbolchi qo‘shildi. Yana uch nafar o‘yinchi Tierney bilan birga shartnomasini uzaytirdi. Bu — tozalash va yangilash davri.
6 sentyabr kuni soat 14:00 BST’da WSL 2dagi ilk o‘yin — yana “Sheffield United”ga qarshi. Tierney bu davrni “o‘zgarish seziladigan” vaqt deb ta’riflaydi. U klub ichida tahlil davri o‘tganini, qayta ko‘rib chiqish bo‘lganini, endi yo‘nalish aniqroq ko‘rinayotganini aytadi.
Jamoa tarkibi o‘zgarishi — futbolning bir qismi. Muhimi, ichkariga kirayotgan har bir futbolchi bir xil ishtiyoq va majburiyat bilan kelishi. Tierneyning fikricha, hozir aynan shunday futbolchilar to‘planyapti. Bu esa yangilangan “Leicester” uchun nafasdek zarur.
Bosimdan zavqqa: kapitanning yangi maqsadi
So‘nggi mavsumlarda har hafta tushish xavfi bilan yashash — bu faqat jadvaldagi raqamlar emas, ruhiy yuk ham edi. Tierney buni yashirmaydi: bu davrlar ham futbolchilar, ham klub xodimlari uchun juda og‘ir bo‘lgan. Unga ko‘ra, bu doimo yetarlicha e’tirof etilmaydi.
Endi esa imkon boshqacha: qayta boshlash. Bosimni bir oz chetga surib, maydondan zavq olish, lekin maqsadni unutmadi.
“Leicester” bu mavsumda qanday bo‘lishni xohlaydi? Tierney buni aniq chizadi: to‘pni nazorat qiladigan, tomoshabinga yoqimli, sindirish qiyin, raqibni hayratda qoldiradigan jamoa. Shunchaki WSL 2ga moslashadigan emas, yuqoriga qarab yuradigan jamoa.
Albatta, maqsad bitta: qaytadan yuqori ligaga ko‘tarilish. Lekin u bu yo‘lning ham qanday bosib o‘tilishiga urg‘u beradi. Agar bir yil o‘tib, yana yomonroq ahvolda bo‘lib qolsalar, bunday ko‘tarilishning hech qanday ma’nosi yo‘q. Shuning uchun ham Tierney uchun “barqaror ko‘tarilish” so‘z birikmasi juda muhim.
Ularning rejasi aniq: bu liganing eng yuqori pog‘onalarida kurashishga tayyorlanish, WSL’ga qaytish va u yerda yillar davomida qolish. Savol esa endi shunday: bu safar “Leicester” qulagan joyidan turib, oxirigacha oyoqda tura oladimi?
