Leicester City: Qayta Tug‘ilish Yo‘qasida

Leicester City bugun League One’da. O‘n yil avval esa shu klub futbol tarixidagi eng ertakona chempionliklardan birini yozib qo‘ygandi. 5 000-1 koeffitsientli mo‘’jiza, 2021-yildagi FA Cup g‘alabasi – bularning bari endi devorlardagi suratlarda, xotiralarda. Reallik esa ketma-ket ikki tushish, moliyaviy bosim va qayta qurilish.

Shu manzara ichida Russell Martin King Power Stadium’ga keldi. U tarixni hurmat qiladi, lekin o‘zini u bilan solishtirishni rad etadi.

“Bizni o‘z yo‘limiz bo‘yicha baholashsin”

Martin Southampton bilan yaqinda Premier League’ga ko‘tarilgan, lekin o‘tgan mavsum Rangersdagi atigi 123 kunlik notinch davridan keyin obro‘sini tiklash uchun uchinchi pog‘onaga tushib keldi. Endi u ham, klub ham o‘zini qayta isbotlashga majbur.

“Klub tushib ketganini bilaman, lekin bunga qadar bu yerda uzoq muddatli, juda katta muvaffaqiyatlar bo‘lgan. Shubhasiz, odamlar sizni shunga qarab baholaydi”, – deydi u BBC Radio Leicester’ga. “Lekin biz o‘z yo‘limizni topishimiz, keyin shunga ko‘ra baholanishimiz kerak. Men odamlarni so‘nggi ikki yil bo‘yicha hukm qila olmayman.”

U o‘ziga ham, klubga ham bir xil mezon qo‘yadi: “Umid qilamanki, meni bu yerda qiladigan ishlarim bo‘yicha baholashadi, avvalgi ishlarim bo‘yicha emas. Men uchun ham shunday.”

Leicester’da uning tayinlanishi yangi sport direktori James McCarron uchun birinchi yirik qaror bo‘ldi. McCarron klublardagi an’anaviy modeldan farqli ravishda chief football officer Jon Rudkin ostida ishlaydi. Rudkin va egasi hamda raisi Khun Aiyawatt ‘Top’ Srivaddhanaprabha – so‘nggi yillardagi tanazzul fonida muxlislar tanqidining markazida bo‘lgan shaxslar.

Shunga qaramay, Martin klub rahbariyati bilan ilk uchrashuvlarda eng ko‘p qadrlagan jihatini yashirmaydi: ochiqlik.

“Yuzaga kelgan muammolar haqida juda samimiy gapirishdi. Nimalar bo‘lganini ochiq tan olishdi, endi esa oldinga yurish istagi bor”, – deydi u. “Men bu yerda bo‘lmaganim uchun o‘tmishni hukm qila olmayman. Tashqaridan ko‘rasiz, odamlar xulosalar chiqaradi, lekin men bu yerga kelganimdan beri yoqimli tarzda ajablanishga tayyor edim – odamlar juda yaxshi kutib olishdi.”

Maqsad oddiy: qaytish

Leicester tarixida atigi ikkinchi marta uchinchi pog‘onada o‘ynaydi. 142 yillik klub uchun bu – og‘ir, ammo ravshan vaziyat. Shuning uchun Martin oldiga qo‘yilgan talab ham hech qanday sir emas.

“Eng avvalo maqsad – qayta ko‘tarilish”, – deydi u. “Shu bilan birga, barchasi tushunadigan, ishonadigan, o‘zini bog‘langan his qiladigan, muxlislarni faxrlantiradigan o‘yin uslubini yaratish.”

Bu so‘zlar chiroyli eshitiladi. Ammo ularni maydonda jonlantirish uchun tarkib kerak. Hozircha esa asosiy ish – yillar davomida yig‘ilib qolgan yukdan qutulish bo‘ldi.

Yozgi oyning katta qismi eng ko‘p maosh oladigan va ketma-ket tushishlarda ishtirok etgan yulduzlarni ketkazishga sarflandi. Daniya terma jamoasi himoyachisi Jannik Vestergaard bilan shartnoma o‘zaro kelishuv asosida bekor qilindi. Sobiq Angliya terma jamoasi yarim himoyachisi Harry Winks Italiyaning Cagliari klubiga sotildi. Abdul Fatawu transferi orqali Ipswich Town’dan 20 million funtlik tushum olindi.

Bu – faqat tozalash emas, majburiyat ham. Moliyaviy qoidalar bilan bog‘liq qiynalish, o‘tgan mavsumdagi tarixiy qoidabuzarliklar uchun berilgan ochko chegirilishi klubni yanada ehtiyotkor bo‘lishga majbur qilmoqda. Natijada, eng istiqbolli yoshlar ham bozorga qo‘yildi: 17 yoshli Jeremy Monga Manchester City safiga yo‘l oldi.

Mavsum oxiridagi “general tozalash” esa yana bir muammoga olib keldi: shartnomasi tugagan 10 futbolchi ketishi ortidan klub ro‘yxatida birorta ham tajribali markaziy hujumchi qolmadi. Patson Daka va Jordan Ayew ham ketganlar safida.

Hujumchilar yetishmaydi, vaqt esa siqmoqda

Shu fonida transfer bozoridagi har bir harakat alohida ahamiyat kasb etadi. Hozircha tushishdan keyin kelgan atigi ikki futbolchidan biri – Conor Chaplin. U Ipswich Town safida bundan to‘rt mavsum avval League One’dan Championship’ga ko‘tarilgan paytda eng yaxshi to‘purarga aylangan edi.

Martin uning kelishini bir boshlanish deb biladi, xolos. Oldinda esa aniq vazifa turibdi – old chiziqqa hayot bag‘ishlaydigan futbolchilarni topish.

“Ideal holatda ikki-uch hujumchiga ega bo‘lishni xohlaymiz”, – deydi u. “Faqat bir xil tipdagi bitta o‘yinchini emas. Xuddi shunday yondashuv qanot futbolchilariga ham tegishli.”

U profil tanlashda shoshilinch qarorlardan qochmoqchi. Maosh, ism-sharaf yoki tajriba emas, ochko‘zlik va ochlikni talab qiladi.

“Qaysi pozitsiyani ko‘zlasak, qanday profil bo‘lishidan qat’i nazar, bizga mos bo‘lishi kerak. Bu yerga kelib o‘ynashga, bizga yordam berib, muvaffaqiyat qozonishga jon-jahdi bilan intiladigan futbolchilar kerak”, – deydi u.

Leicester City uchun bu mavsum – shunchaki ko‘tarilish poygasi emas. Bu – kimligiga qaytish urinishidir. Savol bitta: Martin va uning yangi jamoasi tarix og‘irligini yelkadan tushirib, King Power’dagi ertakni qayta yozishga qodirmi?