Lewis Hamilton: Silverstone'da Qaytish va Yangilanish

Tabassumli, yengil qadam, ko‘zida esa eski alangasi. Silverstone bo‘ylab yurgan Lewis Hamilton aynan shunday ko‘rinadi: o‘z hududiga qaytgan, o‘z ishini yana eng yuqori darajada bajara olayotgan, tanqidchilarga esa jim turishni eslatayotgan pahlavon. Britaniya Gran-prisi arafasida u bu trekda yana o‘sha eski Hamilton – bu joy deyarli uning shaxsiy mulkidek.

U 2007-yildagi debyutidan beri bu yerda to‘qqiz marta g‘alaba qozongan. Bitta poygada bir haydovchi uchun rekord. Shu paytdan boshlab Silverstone bilan o‘rtadagi muhabbat hikoyasi boshlangan, tribunalardagi muxlislar bilan o‘zaro aloqasi esa bir kun ham so‘nmagan.

Bu haftadagi xotirjam kayfiyat va sportga qaytgan ishtiyoq uning 2025-yildagi, Ferrari bilan ilk mavsumida boshidan kechirgan “eng og‘ir yili” bilan keskin ziddiyatda turadi. O‘sha payt Hamilton boshqa odamdek edi.

Mashina tezlikdan qolgan, o‘zi esa 12 yil davomida Mercedes tarkibida bo‘lgach, mutlaqo yangi muhitga moslashishga urinardi. Bu uning karyerasidagi eng past nuqtaga o‘xshardi. Ammo mana bugun. Ot yana tik turibdi, Ferrari nishoni yana raqsga tushgan, Hamilton esa Barselona-Catalunya GP dagi ilk g‘alabasidan keyin yana yosh kovboydek sahnaga qaytdi.

Ferrari o‘tgan yilga qaraganda ancha kuchli bo‘lib qolgan, lekin Silverstone’ning yuqori tezlikdagi “amerikancha attraksioni”da Mercedes bilan quvib yetish uchun dvigatel biroz ojizdek. Shunga qaramay, jamoada bo‘lgan o‘zgarishlar faqat texnik chizmalar bilan cheklanib qolmadi. Bu yerda Hamiltonning xarakteri, irodasi, jamoani o‘zgartira olish qobiliyati ham hal qiluvchi bo‘ldi.

U bu jarayonni yangi hamkasblari bilan aloqalarni tubdan qayta qurish deb ta’riflaydi. Unga ko‘ra, muvaffaqiyatning bir qismi “jamoamdagi ayrim aloqalarni qayta sozlash, o‘zimni tashkilot ichidagi yuqori bo‘g‘inlar bilan qayta moslashtirish, bir yo‘nalishda ekanimizni, raqib emas, ittifoqchi ekanimizni ta’minlash”dan kelib chiqqan. Bu gaplarning o‘ziyoq Ferrari rahbariyatidagi ayrimlarni biroz noqulay holatga solishi mumkin.

“Endi biz sinxron ishlayapmiz, oldinga birga intilyapmiz, — deydi u. — O‘tgan yil har hafta oxiri og‘ir bo‘lgan. Natijalar yomon bo‘lsa, odamlarda tabiiy savol tug‘iladi: ‘Nega seni eshitishimiz kerak?’ Ishonchni qayta tiklash juda uzoq vaqt oldi. Hozir bu ishonch bor, men so‘ragan narsalar bajarilayapti.

“Bu bir tomonlama yo‘l emas, albatta. Bir-birimizni oldinga itaryapmiz, nihoyat haqiqiy hamkorlik paydo bo‘ldi.”

Aynan mana shu “nihoyat” so‘zi ko‘p narsani aytib turibdi. O‘tgan mavsumning ayrim paytlarida Hamilton shu qadar tushkun ediki, hatto o‘ziga bo‘lgan ishonchini ham savol ostiga qo‘ydi. “Men kimligimni eslayapman, — degandi u bu mavsum boshida. — O‘tgan yili ba’zan kim ekanimni unutib qo‘ygandek bo‘ldim.”

Bu e’tirof g‘alati darajada ochiq, ammo juda insoniy. Tashqaridan qaraganda, go‘yoki u “yorug‘lik so‘nishiga” yaqinlashayotgandek ko‘ringan bo‘lishi mumkin, aslida esa Hamilton iroda mushaklarini eng yuqori darajada taranglashtirayotgan edi.

U avvalgi texnik reglamentlardan qattiq ranjigani ko‘rinib turgan edi. “Ground effect” aerodinamikasi uning uslubiga mos kelmadi, yangi qoidalar esa unga ko‘proq yoqdi. Eng muhimi, u mashina va jamoani o‘ziga moslab qayta shakllantirishga kirishdi.

Oldingi osmani o‘zi o‘tgan mavsum ishlab chiqishda qatnashgan konfiguratsiyaga almashtirishni talab qildi, tormoz disklarini esa Brembo’dan Carbone Industrie ga o‘zgartirdi. Tashqaridan qaraganda arzimas detaldek. Ammo millisekundlar bilan o‘lchanadigan sportda bu — katta farq. Endi u o‘zining kech tormozlanishga asoslangan uslubiga mutlaqo mos keladigan disklar bilan harakatlanadi.

Yana bir muhim bo‘lak — poyga muhandisi Carlo Santi bilan tez o‘sib borayotgan hamkorlik. Hamilton uni hazil aralash “italyan Bono” deb ataydi, Mercedes davridagi ishonchli hamrohi Peter Bonningtonga ishora qilib. Santi dastlab vaqtincha tayinlangandi, ammo ular orasidagi ishchi kimyo shunchalik kuchli bo‘ldiki, u endi bu lavozimni uzoq vaqtga egallab qoladigandek. Yig‘ma rasmdagi yana bir bo‘lak joyiga tushdi.

Yana bir yaqqol o‘zgarish — Hamiltonning jamoadoshi Charles Leclerc’ni ortda qoldirayotgani. Ferrari bilan 2019-yildan beri birga bo‘lgan Leclerc 2025-yilda ustunlik qilgandi, ko‘plar buni 41 yoshli Hamilton endi yosh sherik bilan bir qatorda poygaga qodir emasligining isboti sifatida talqin qildi, Leclerc esa bu “pasayishni” yakuniy hukmga aylantiradi deb o‘ylashdi.

Bu tashxis ham erta, ham adolatsiz bo‘lib chiqdi. Endi Leclerc yo‘lini yo‘qotgandek ko‘rinadi, Ferrari ichida yetakchilik tepasida esa yana Hamilton turibdi. Uch podium va bir g‘alaba unga Mercedes haydovchisi, chempionat yetakchisi Kimi Antonelli bilan kurashda hanuz o‘zini da’vogar sifatida his qilishga asos beradi.

Barselonadagi g‘alaba Ferrari ichida ham, butun Formula 1 paddokida ham katta shodiyona bilan kutib olindi. Hamilton hanuz sportning eng yirik global yulduzi, endi esa bu maqomiga Scuderia’ning rosso corsa ranglari qo‘shilib, yanada yorqinroq ko‘rinmoqda. Ammo eforiya uzoqqa cho‘zilmadi: Avstriyada sovuqqon haqiqat qaytdi, u yerda Hamilton beshinchi o‘rinda yakunladi.

U Silverstone’da mo‘jiza kutmayapti. Baribir uy poygasida o‘z ishidan zavq olayotgan Hamilton bilan hech narsani inkor qilib bo‘lmaydi. “Ferrari’dagi har bir odam maksimal darajada ruhlangan, bor kuchini berayapti, mendan talab qilinadigan hammasi shudir”, — deydi u keng tabassum bilan.

Eski aerodrom yana uning dahosiga bo‘ysunadimi, yo‘qmi — bilmaymiz. Bitta narsa aniq: bu qaytish safarini tomosha qilishga arziydi. Chempionat taqvimi oldinga siljib borarkan, savol shunday: Hamilton Silverstone shamolida yana bir bor butun mavsumning ohangini o‘zgartira oladimi?