Liverpoolning yangi yulduzi Joshua Abe va Rio Ngumoha
New York osmoni seshanba kuni kechqurun allaqachon qizil rangga bo‘yalgan edi. Klub yangi safar formasini taqdim etar ekan, Empire State Building tepaga qadar “Liverpool” ranglarida yonib turdi. Ertasi kuni kechqurun esa shu shahar markazidagi boshqa afsonaviy manzilda – Yankee Stadiumda – yorqinlikdan ko‘ra ko‘proq xira chiziqlar ko‘rindi.
Shunga qaramay, Andoni Iraola uchun hisob muhim: ikkita o‘yin, ikkita g‘alaba. Bu safar esa sahnaga ikkinchi bo‘limda chiqqan, hali endigina nomi tilga olinayotgan Rio Ngumoha chiqdi.
Og‘ir parvoz, og‘ir maydon
“Liverpool”ning bu uchrashuvga tayyorgarligi deyarli har bir murabbiyning kabusiga o‘xshab ketdi. Jamoa seshanba kuni kechasi Chicagodagi uchish-qo‘nish yo‘lagida samolyotga chiqib bo‘lgach, parvoz bekor qilindi. Nyu-York atrofidagi ob-havo sharoiti ruxsat bermadi.
Natijada, Iraola va uning futbolchilari shaharga o‘yin kuni kelib tushishdi. Midtowndagi mehmonxonaga faqat tushga yaqin joylashishdi. Kechqurun esa yana Chicago tomon uchib ketish rejalashtirilgan. Bunday marafon fonida sifatli futbol kutish qiyin edi – maydondagi ritm ham shunga yarasha bo‘ldi.
Shu bilan birga, tarkib ham to‘liq emasdi. World Cup’dan keyingi ta’tilini endi yakunlab, bazaga qaytgan Florian Wirtz, Alexander Isak va Ryan Gravenberch bu safarga umuman olinmadi – ular uchun bu uchrashuv hali erta edi. Joe Gomez jarohati tufayli, Federico Chiesa esa betobligi sababli safdan tashqarida qoldi.
Iraola deyarli majburan tajribasiz, yoshlarga tayangan jamoa bilan ish ko‘rdi: startdagi 11likdan 6 nafar futbolchi Premier League o‘yinini hali ko‘rmagan. Lekin bu holat tomoshabinlar uchun bitta katta plius berdi – ular nihoyat yuqori baholanayotgan Joshua Abe’ni ko‘z bilan ko‘rishdi.
Joshua Abe sahnada
O‘ng qanotda o‘ynaydigan, tezligi va gollari bilan tanilgan Joshua Abe hozircha Angliya futbolidagi eng yorqin istiqbolli nomlardan biri sifatida ko‘rilmoqda. Yaqinda 16 yoshga to‘lganida, uning atrofida haqiqiy transfer poygasi boshlandi.
Manchester City, Manchester United, Chelsea – barchasi Warringtonda tug‘ilgan, Angliya yoshlar terma jamoasi a’zosini o‘z akademiyasida ko‘rishni xohladi. Matbuot xabarlariga ko‘ra, stol ustida haftasiga 40 ming funt atrofidagi takliflar ham bo‘lgan.
Lekin iyun oyida u “Liverpool” bilan stipendiya shartnomasiga rozi bo‘ldi, 17 yoshga to‘lganida kuchga kiradigan uch yillik professional bitim ham kelishib qo‘yilgan. Anfield ichkarisida bu qaror yengil nafas bilan kutib olindi.
Yankee Stadiumdagi ilk katta sahna esa unga tezda o‘zini ko‘rsatish imkonini berdi. Dastlabki daqiqalardanoq Harvey Elliott chiroyli uzatma bilan Abe’ni Wrexham himoyasi ortida bo‘sh qoldirdi. Ammo birinchi tegish og‘ir chiqdi, tajribali darvozabon – sobiq “Liverpool” posboni Danny Ward – tezda chiqib, yosh hujumchining oyog‘idan to‘pni sug‘urib oldi.
Iraola hujum uchligini Calum Scanlon, Lewis Koumas va Abe’dan tuzdi. Koumas uzoq masofadan zarba bilan darvozani sinab ko‘rdi, penalti talab qilgan vaziyat ham bo‘ldi, ammo hakam qo‘lini ko‘tarmadi. Dominik Szoboszlai bir necha bor markazdan yorib kirishga urindi, lekin birinchi bo‘lim umumiy manzarada sokin, hatto biroz uyquchan o‘rtoqlik uchrashuvi bo‘lib qoldi.
Wrexhamning jismoniy ustunligi
Phil Parkinson jamoasi mavsumga tayyorgarlikda ancha oldinda. Ularning ilk rasmiy uchrashuvi kelasi juma kuni – Carabao Cup doirasida “Middlesbrough”ga qarshi. Bu tayyorgarlik darajasi vaqt o‘tishi bilan maydonda sezila boshladi.
Birinchi bo‘lim o‘rtalariga kelib Wrexham jismoniy kurashda ustunlikni qo‘lga oldi, pressing kuchaydi, to‘qnashuvlar ko‘paydi. Sam Smith va Callum Doyle hujum chizig‘ida paydo bo‘lgan imkoniyatlardan unumli foydalana olishmadi – Giorgi Mamardashvili ularning urinishlarini nisbatan oson bartaraf etdi.
Bu orada tribunalarda ham o‘ziga xos shou bor edi. Klubning Hollywooddagi hammuassislari Ryan Reynolds va Rob McElhenney (endi ko‘proq Rob Mac nomi bilan tanilgan) o‘yin uchun kelgan. Reynolds bu uchrashuvni avvalroq “punch-me moment” deb ta’riflagan edi, ammo maydondagi voqealar shu iboraga mos darajada dramatik bo‘lmadi – zarbalar ko‘p bo‘lishi o‘rniga, ehtiyotkorlik ustun keldi.
Ngumoha maydonga tushdi – va o‘yinni hal qildi
Tanaffusda Iraola to‘rt o‘zgarish qildi. Abe, Scanlon, Milos Kerkez va Trey Nyoni o‘rniga Rio Ngumoha, Kieran Morrison, Kostas Tsimikas va Curtis Jones tushdi. Yangi energiya kerak edi – ayniqsa qanotlarda.
Ikkinchi bo‘lim boshidayoq Lewis Koumas raqib himoyasini yorib o‘tib, Elliottga yaxshi pas uzatdi. 20 metrlar atrofidan bir zarba – va yana Danny Ward sahnada. U to‘pni chiroyli sakrash bilan qaytardi. Keyinroq Szoboszlai ham uzoq masofadan darvozani nishonga oldi, ammo u ham Wales terma jamoasi posbonidan o‘ta olmadi.
O‘yin sekin-asta yana o‘sha bir maromga qaytib borayotgandek tuyuldi. Tomoshabinlar shovqini pasaydi, stadiondagi kayfiyat biroz sovidi. Shunda esa bosim nihoyat natija berdi.
75-daqiqa. O‘ng qanotdan harakat qilayotgan Ngumoha navbatdagi hujumda bo‘shliq topdi va zarba berdi. Kuchli, aniq bo‘lmagan, ammo xavfli zarba. To‘p yo‘lda himoyachi Lewis Bruntga tegdi va kutilmagan tarzda yoy chizib, Wardni aldab o‘tib, to‘rga kirib ketdi.
Defleksiya? Ha. Ammo hisobda bitta farq bor: tablo 1:0. Ngumoha uchun esa bu gol – pre-season bo‘lsa ham – katta sahnaga qadam.
So‘nggi daqiqalardagi xavf va savollar
Gol o‘yinni jonlantirdi. Wrexham zudlik bilan javob izlashga tushdi. Zaxiradan chiqqan Nathan Broadhead 25 metr masofadan kuchli zarba yo‘lladi, Mamardashvili esa to‘pni ikki qo‘llab itarib, xavfni bartaraf qildi.
Oxirgi daqiqalarda Brunt ham, Kieffer Moore ham hisobni tenglashtirish imkoniga ega bo‘ldi. Ikkalasi ham yaqin masofadan zarba berishdi, lekin aniqlik yetishmadi. To‘p bir safar yuqoriga ketdi, yana bir safar esa darvoza to‘sinini ham topa olmadi.
“Liverpool” uchun bu o‘yin yulduzlar shousi emasdi. Bu charchagan parvozlar, yarim bo‘sh oyoqlar va yoshlarning sinovi edi. Lekin natija baribir Iraola foydasiga ishladi: ikki o‘yin, ikki g‘alaba, ikki marta “nolinchi” darvoza.
Eng muhimi – Ngumoha va Abe kabi yigitlar real stadionda, real bosim ostida ilk izlarini qoldira boshladi. Savol endi bitta: bu yozgi turne yakuniga qadar yana kimlar o‘zini majburiy variant sifatida ko‘rsatishga ulguradi?
