Liverpool: Transfer xaosi va Richard Hughesning roli
Liverpool atrofida yozgi transfer oynasi tobora asabiy sahnaga aylanib bormoqda. Klub ichida ham, tashqarisida ham bitta ism ko‘p tilga olinmoqda: Richard Hughes. Uning boshchiligidagi transfer guruhi bir yil avvalgi agressiv, jasur siyosatdan hozirgi beqaror, chala rejalashtirilgan harakatlargacha keskin burilish qilgan.
O‘tgan mavsum boshidagi manzara yodda: Liverpool yangi Premer-liga chempioni, transfer bozorida esa haqiqiy kuch namoyishi. Florian Wirtz, Jeremy Frimpong, Hugo Ekitike, ustiga-ustak Alexander Isak – o‘sha paytda liga ichidagi eng yaxshi hujumchi sifatida ko‘rilgan futbolchi. Raqib muxlislar chempionlik poygasini boshlanishidan oldinyoq yakunlangan deb bilgan, Liverpool’ga kubokni deyarli oldindan topshirgandek edi.
Keyin esa haqiqat kelib urildi. Maydondagi muammolar, nomuvofiq balans, rejalashtirilgan dominatsiya o‘rniga charchoq va beqarorlik. Transfer bozoridagi shov-shuv natijaga aylanmadi.
Bugun esa boshqa ekstremaga o‘tilgandek. Klub muhim futbolchilarni ketma-ket qo‘yib yubormoqda, o‘rinbosarlar esa ko‘rinmaydi. Hatto Bajectic ham sotilgan. Savol tabiiy: startdagi uchlikdan tashqari o‘sha o‘rtada kim o‘ynaydi?
Eng og‘riqli nuqta esa – Salah o‘rnini bosish masalasi. Uning ketishi oylar davomida bashorat qilindi, klubda esa bu bo‘shliqni to‘ldirish rejasining izlari ham ko‘rinmayapti. Qanotlar bo‘sh, hujumdagi aniqlik yo‘q, tizim esa hali ham eski yulduzga qaram bo‘lib qolayotgandek.
Yana bir yirik savol – tayanch yarim himoyachi. Hujumkor, ichkariga kirib ketadigan fullbacklar bilan o‘ynayotgan jamoada markaziy zonani yopib qo‘yadigan, ikki markaziy himoyachini himoya qiladigan kuchli “oltinchi raqam” zarur. Buni kompyuter o‘yinlari o‘ynaydiganlardan tortib sobiq futbolchilar, hozirgi sardorlar va telepunditlargacha hamma ko‘rib turibdi. Ammo transfer bozorida bu ehtiyojga javob beradigan ism hanuz yo‘q.
Shu fon’da Liverpool muxlislari Hughes va uning jamoasini ochiqchasiga tanqid qilmoqda. “Boshqa istalgan sohada bu darajadagi xatolar uchun allaqachon ishdan bo‘shatilgan bo‘lardi”, degan kayfiyat kuchli. Yozgi oynaning so‘nggi kunlarida klubning Barcola, Minteh, Sarr atrofida “boshini yo‘qotgan”cha yugurayotgani tasviri bu norozilikni yanada oshirdi.
Victor Munoz kabi nisbatan past bosim ostidagi, arzon, lekin istiqbolli transferlar esa muxlislar ko‘zida klubning asl kuchi – shrewd, hisob-kitobli bozor o‘yiniga qaytish imkoniyati sifatida ko‘rilmoqda. Unga bo‘lgan umid katta, lekin u ham bir kechada Salah o‘rnini bosmaydi, yoki markaziy zonadagi teshiklarni yopmaydi.
Liverpool hozir shunday nuqtaga kelib qoldiki, muxlislarning bir qismi endi maydondagi muammolar uchun murabbiyga emas, aynan transfer komitetiga barmoq bigiz qilmoqda. Jamoa o‘rtasi yorilib ketayotganida, raqiblar bemalol markazdan yurib o‘tganida, ko‘pchilik ilk bor texnik zonadagi bosh murabbiyga emas, yozda qaror qabul qilgan odamlarga qarashini aytmoqda.
Oldinda esa faqat ikki ssenariy ko‘rinadi: yo Andoni kutilmaganda Pep–Sir Alex–Klopp darajasidagi murabbiylar triosining ramziy birlashmasiga aylangandek mo‘’jiza yaratadi, yoki klub Spurs va Wenger davridagi Arsenal yo‘lidan yurib, uzoq va asabiy “o‘rtamiyona, lekin yomon ham emas” yillarga kirib boradi.
Savol bitta: Anfield bu oraliq davrga chidashga tayyormi? Yoki Hughes va uning jamoasi uchun soat allaqachon chalinib bo‘ldimi?
