Lucy Bronze: Qolish qarori va yangi marralar
Lucy Bronze odatda “yangi shartnoma” degan narsani yoqtirmaydi.
U Yevropaning eng yirik klublarida o‘ynagan, kontrakti tugashi bilan esa ortiga bir qarab, medallar to‘la chamadon va yangi marralarga qadalgan nigoh bilan ketib qolgan.
Manchester City (ikki bor), Lyon, Barcelona – barchasi uning ortga qarashsiz tark etgan bekatlari. Muvaffaqiyatlar, xotiralar, keyin esa navbatdagi sinov.
Bu yoz boshqacha bo‘ldi.
Chelsea so‘nggi yetti yildagi eng yomon mavsumini ortda qoldirayotgan, uning shartnomasi esa tugayotgan bir paytda Bronze odatdagi yo‘lni tanlamadi. U qolishni tanladi. Yana 12 oyga.
Qolish qarori – g‘alaba istagi bilan
“Qayerga borasan? Qayerda o‘sasan? Qayerda yutasan? Variantlar cheksiz, aslida”, – deydi Bronze. Gapida yengillik ham, mas’uliyat ham bor.
U boshqalar xato qadam tashlayotganini ko‘rib turadi. O‘zini esa aniq biladi. “Men qiladigan qarorlarimda juda boshqatdan o‘ylab, qat’iy bo‘laman. O‘zimni bu hududda uyda yurgandek his qilaman, juda joylashib bo‘lganman”, – deydi u.
“Bu hozir mukammal variant bo‘lmasligi mumkin, lekin men uni qo‘limdan kelganicha eng yaxshisiga aylantiraman”.
Bir yil avval vaziyat mutlaqo boshqa edi. Chelsea tarixidagi eng zo‘r mavsumini yakunlagan, ichki treblni qo‘lga kiritgan, Women’s Super League’da butun kampaniya davomida mag‘lubiyat nimaligini bilmagan, ketma-ket oltinchi chempionlikni nishonlagan edi.
Yozda esa Women’s European Championship keldi. Bronze Angliya safida yana markazda edi. Turnir arafasida boldir suyagi sinishiga qaramay, u har bir uchrashuvni asosiy tarkibda boshladi va kubokni saqlab qolishga katta hissa qo‘shdi.
Keyingi yil, 2025-26, esa kutilgan ssenariy bo‘yicha kechmadi.
Uzoq seriya tugadi, odatlanilmagan uchinchi o‘rin
Mavsum starti aldovchi bo‘ldi. Chelsea ochilish turida keyinchalik chempion bo‘ladigan Manchester City’ni mag‘lub etdi, ilk to‘rtta uchrashuvni yutdi. Hammasi joyida ko‘ringan, Bompastor jamoasi yana bir yugurishga hozirdek tuyulgandi.
Shu bilan tugadi.
Dekabr oyida Everton ularning 34 o‘yindan iborat WSL’dagi mag‘lubiyatsiz seriyasiga nuqta qo‘ydi. Bu zarbadan Chelsea o‘ziga kelolmadi. Mavsum yakunida uchinchi o‘rin, Champions League chorak finalida Arsenalga yo‘l berish – Bronze kabi futbolchining porloq karerasida kam uchraydigan manzara.
Liga Kubogi saqlab qolindi, lekin Bronze uchun “uchinchi o‘rin” so‘zi hanuz g‘alati eshitiladi. Shunga qaramay, u qarorini faqat natijaga bog‘lab qo‘ymaydi.
“Qayerda bo‘lishimdan qat’i nazar, imkoniyatdan maksimal foydalanaman – yaxshiroq futbolchiga aylanish, sovrinlar yutish, tillar o‘rganish”, – deydi u.
Endi u jamoaning eng yoshi ulug‘laridan biri. “Endi men jamoada eng katta yoshdagilardanman, juda ko‘p yoshlar bor, men esa o‘zimni qulay his qiladigan, menga mos rolni topdim”, – deydi Bronze.
Maydondan tashqaridagi hayot: maktab, to‘y, final va Bogota
Bu yozda xalqaro turnir bo‘lmadi. Ammo Bronze uchun bu dam olish degani emasdi.
Devon qizlar futbol maktabi. Alicante’dagi to‘y. New Jersey’dagi erkaklar World Cup finali. So‘ng Kolumbiya poytaxti Bogotaga safar – maydondan tashqarida ham uning ritmi pasaygani yo‘q.
“U yerda qochqinlar bilan butun bir kunni o‘tkazdim”, – deydi u Bogota haqidagi taassurotlarini eslab. “Bu bolalar bor narsasidan maksimal foydalanadi”.
Ular ko‘chaga chiqish uchun ham ruxsat olishi kerak bo‘lgan hududda yashaydi. O‘rtada xarob, ammo ular uchun yagona bo‘lgan maydoncha. Shovqin, xavf, ammo futbol baribir o‘ynaladi.
Shu yerda u bitta qizni ko‘rdi – u o‘g‘il bolalar orasida o‘ynaydi, maydon esa yomon, lekin ko‘zidagi olov yetarli. Bronze unga Naomi Girma’ning formasini topshirdi.
“Men unga Naomi Girma formasini berdim – USA sardorlaridan biri. Naomi bu formani kiygan suratlarni ko‘rsatdim va uning ota-onasi ham qochqin bo‘lganini aytdim. Bu ajoyib edi”, – deydi u.
Bronze o‘zi qilgan ishni kichik deb biladi. “O‘zimni yetarlicha narsa qilmadim, deb his qildim”, – deydi u. Qoniqmaydi. Ko‘proq qilishni istaydi.
Rejasi aniq: kelasi yoz yana Janubiy Amerikaga qaytish. Buning uchun esa bir shart bor – Angliya kuzda o‘ynaladigan ikki bosqichli saralash pley-offlaridan o‘tib, Brazil mezbonlik qiladigan Women’s World Cup yo‘llanmasini qo‘lga kiritishi kerak.
Angliya bilan oxirgi katta orzu
2023 yilda u Spain bilan finalda mag‘lub bo‘lgan jamoaning bir qismi edi. Og‘riqli xotira, lekin shu bilan birga, katta sahnada yana bir bor o‘ynash imkoniyati. Shu yil Bronze Lionesses tarixidagi eng ko‘p o‘yin o‘tkazgan futbolchilar ro‘yxatida uchinchi pog‘onaga ko‘tarildi.
Endi esa asosiy maqsad – yana bir World Cup, bu safar Brazil osmoni ostida.
“Barchasi biladi, Angliya uchun o‘ynash men uchun hammasidan ustun”, – deydi u. “World Cup’dagi har bir tajribam ajoyib bo‘lgan – bu mening kareramdagi eng yaxshi lahzalar”.
Uning gaplari qisqa, maqsadi esa juda aniq: “Men shunchaki Angliya bilan uni yutishni xohlayman”.
Chelsea bilan yanada ochiqchasiga qayta qurilayotgan jamoa, WSL’da ketma-ketlik uzilgan, lekin tajriba va g‘azab uyg‘ongan. Oldinda esa Brazil, World Cup va 34 yoshli himoyachining ehtimol eng so‘nggi katta orzusi turibdi.
Bronze bu safar ketmadi. U qolishni tanladi. Endi savol bitta: bu qaror uni nihoyat Angliya bilan dunyo cho‘qqisiga olib chiqadimi?
