Trondheimdagi Manchester Unitedning 5:0 gʻalabasi: yangi uslub va yoshlar
Shu haftaning boshida Wrexhamga yutqazgan, boshi egik qaytgan Manchester United olti kun oʻtib butunlay boshqa qiyofada maydonga tushdi. Norvegiyaning Rosenborg klubi ustidan 5:0 hisobidagi gʻalaba – oddiy mashgʻulot oʻyini emas, Michael Carrick qoʻlidagi jamoa qanday oʻzgarayotganining aniq ishorasi boʻldi.
Bu safar na Bruno Fernandes, na Matheus Cunha bor edi. Shunga qaramay, United toʻpni yoʻqotishdan qoʻrqmadi, oʻyinni boshqardi, raqibni boʻlaklab tashladi. Trondheim kechasi Carrington akademiyasi farzandlari, yangi gʻoya va bir savolga aylangan yulduzcha atrofida aylanib turdi.
Carrick-ballning yangi qiyofasi
Carrick vaqtincha bosh murabbiy boʻlib kelganidan beri Unitedning eng katta quroli – oʻtish fazalari, chaqqon qanotlar va tez qarshi hujumlar edi. Bryan Mbeumo, Patrick Dorgu, ortda esa Fernandes bilan Cunha – bu tizimning asosiy ustunlari boʻlib kelgan.
Statistika buni tasdiqlaydi: Carrickning birinchi oʻyini – Manchester City ustidan 2:0 hisobidagi gʻalabadan mavsum oxirigacha United liga boʻyicha har oʻyindagi tezkor qarshi hujumlar sonida uchinchi, har 90 daqiqadagi tezkor hujumlardan kiritilgan gollarda birinchi, xuddi shu vaziyatlardagi kutilgan gollar boʻyicha ikkinchi oʻrinni egalladi. Ammo toʻp nazorati? Atigi 13-oʻrin. Oʻrtacha egalik davomiyligida – 11-oʻrin. Sir Alex Fergusondan keyingi davrga xos muammo yana takrorlanayotgandi: toʻp bilan qiynaladigan, past blokni yora olmaydigan jamoa.
Rosenborg, albatta, Premyer-liga klubi emas. Lekin ular allaqachon chempionatning 13-turidan oʻtib boʻlgan, jismonan tayyor, oʻyin ritmida. Qogʻozda bitta ssenariy koʻrinardi: United yana oʻsha eski qurol – tranzitsiyaga suyanadi.
Ammo Trondheimda boshqa manzara paydo boʻldi. Fernandes va Cunhasiz United toʻp bilan oʻzini xotirjam his qildi. Jismonan ortda boʻlishiga qaramay, baʼzi epizodlarda Rosenborgni yoyib tashladi, raqibni maydon boʻylab sudrab yurdi. Bu oʻyinda Joshua Zirkzee hujum chizigʻida toʻpni ushlab qolish, orqaga oʻynab, atrofidagilarni oʻyinga kiritish boʻyicha markaziy figura boʻldi.
Demak, United tranzitsiyadan voz kechdimi? Yoʻq. Ikkinchi va toʻrtinchi gollar – hanuzcha bu jamoaning DNKsida tezkor hujumlar borligining isboti. Lekin endi ko‘rinib turibdi: Carrick doimiy bosh murabbiy sifatida uslubni chuqurlashtirmoqda. Toʻp bilan ham oʻynaydigan, zarurat tugʻilganda esa eski qurolini ishga soladigan jamoa qurilmoqda. Shuning uchun ham Youri Tielemans transferi bu qadar jozibali koʻringan boʻlsa ajab emas.
Zirkzee – kechaning yulduzi, ertaning muammosimi?
Trondheimdagi “norasmiy” eng yaxshi futbolchi – shubhasiz Joshua Zirkzee. 2024-yilda kelganidan beri Old Traffordda koʻp tanqid eshitgan, oʻz oʻrnini topolmayotgan 11-raqam bu safar hamma savollarga maydonda javob berishga urinib koʻrdi.
U klassik “toʻqqizlik” emas. Fernandesni oʻrindan surib chiqaradigan “oʻnlik” ham emas. Shunga qaramay, uning texnikasi, toʻpga ishlovi baʼzan Dimitar Berbatovni eslatadi. Norvegiyada aynan shunday Zirkzee namoyon boʻldi: toʻpni oʻziga singdirib oladigan, yarim burilishda sheriklarini topadigan, hujumni ushlab turadigan futbolchi.
60 daqiqalik oʻyinda u bitta gol urdi, bitta golga uzatma berdi. Ammo raqamlar bu kechani toʻliq tasvirlab bera olmaydi.
Uning goli – alohida sahifa. Zirkzee zaxiradan chiqqan Harry Amass bilan “devorcha” oʻynadi, soʻngra jarima maydonida ikki himoyachini birin-ketin aldab oʻtdi. Darvozabonni ham xuddi shunday fintlar bilan chalgʻitdi va toʻpni boʻsh darvozaga yoʻlladi. Nafasni ichga torttiradigan epizod. Bir lahzalik sehr.
Bunday lahzalar muxlislarni hayajonga soladi. “Zirkzeega koʻproq rol berish kerak”, degan chaqiriqlar kuchayishi mumkin. Lekin bu haqiqatga aylanishi qanchalik ehtimoliy?
Hozircha javob sovuqqon: katta ehtimol bilan yoʻq. Trondheimdagi oʻyinning ritmi, tezligi unga mos tushdi. Bu esa Angliya chempionatining baland tempiga dosh bera olishi haqidagi shubhalarni ketkazmaydi. Hujum chizigʻini boshqarish borasida Benjamin Sesko hali ham asosiy nomzod boʻlib turibdi. Zirkzee esa bugun koʻrsatgan roli bilan, ehtimol, Sesko qaytishga tayyor boʻlganda Carrick uni qanday ishlatmoqchi ekanini koʻrsatib qoʻydi.
Carrington bolalari sahnada
Manchester United akademiyasi yillar davomida yulduz yetishtirib kelgan. Trondheimda ham shu anʼana ovoz berdi. Hammasi bir xil darajaga chiqmasligi aniq, lekin bu kecha ularning hech biridan tortib olinmaydi.
Shea Lacey “oʻnlik” pozitsiyasida boshladi va oʻyinga asta-sekin kirib bordi. 19 yoshli futbolchini avval ham asosiy jamoada koʻrganmiz – Burnleyga qarshi 2:2 hisobidagi oʻyinda u deyarli durdona gol urishga yaqin kelgandi. Bu safar esa markaziy rol unga mos tushdi: toʻp bilan xotirjam, qarorlarida pishiq, birinchi golga bo‘lgan zarbasi – sovuqqon. United muxlislari uni oʻyinchi sifatida “matchday”ning eng yaxshisi deb ovoz berib tanladi.
Soʻnggi 12 oy ichida Lacey atrofidagi shov-shuv biroz pasaygandi. Bir paytlar u akademiyaning bosh yulduzi sifatida tilga olinardi. Ammo Trondheimdagi oʻyin yana bir narsani eslatdi: bu yigitda asosiy jamoada jiddiy rol oʻynash salohiyati bor.
Ikkinchi boʻlimda maydonga tushgan Harry Amass ham oʻz sahnasini topdi. Oʻtgan mavsumning ikkinchi yarmida Sheffield Wednesday safida yaxshi startdan keyin jarohatlar uning rivojlanishiga toʻsiq boʻlgandi. Rosenborgga qarshi oʻyinda esa u chap qanotdan xavfli zonalarga kirib borish instinktini gol bilan tasdiqladi. Shu bilan birga, qanotda ishonchli himoya qildi, toʻp bilan aqlli harakat qildi. United yana bir chap qanot himoyachisi qidirmoqda, lekin savol tugʻiladi: Luke Shaw uchun doimiy oʻrinbosar sifatida imkoniyat Amassga berilmaydimi?
Jacob Devaney va Ethan Williams oʻz gollarini umr bo‘yi eslab yuradi. Bu lahzalar – ularning shaxsiy tarixidagi ilk yirik belgi. Ammo kechaning “yashirin” qahramoni boshqa edi.
19 yoshli Jaydan Kamason. Oʻng qanot himoyachisi baʼzan pozitsion jihatdan adashdi, lekin toʻp bilan – chaqmoq. Uning ikkita golli uzatmasi pastdan uzatiladigan keskin paslarni qay darajada koʻra olishini koʻrsatdi. Fintlari esa koʻproq qanot hujumchisiga xos, himoyachiga emas. Carrick uni boshqa koʻplab yosh futbolchilarga qaraganda koʻproq maydonda qoldirgani ham murabbiyning ishonchi darajasini koʻrsatib turibdi.
JJ Gabriel: skameykadagi jumboq
15 yoshda nima qilgandingiz? Koʻpchilik uchun bu davr maktab maydonchasidagi oʻyinlar, mayda jarohatlar, orzular davri. JJ Gabriel esa allaqachon Manchester United bilan safarga chiqyapti.
Soʻnggi haftalarda u klubdagi navbatdagi “moʻʼjiza bola” sifatida tilga olinmoqda. Trondheim safariga kiritilgani ham muxlislar orasida hayajon uygʻotdi – hamma uning oʻyinini koʻrishni kutdi.
Ammo u kecha butunlay skameykada oʻtirdi. Yorqin rangli bibda, maydonga bir qadam ham tashlamadi. Maydonda esa boshqa yoshlar porlab turgan bir paytda bu manzara yanada koʻzga tashlandi.
Bu holat muxlislar uchun signalmi: premyer-liga darajasidagi bosimni, ayniqsa yosh iqtidorlar atrofidagi shov-shuvni biroz pasaytirish kerakmi? Shart emas. Oʻyinoldi matbuot anjumanida Carrick Gabrielga keyingi oʻrtoqlik uchrashuvlarida daqiqa berilishi mumkinligini aytib oʻtgan.
Demak, Trondheim – faqat kirish qismi. Asosiy sahna hali ochilmagan. Savol esa shunday: bu premyer-mavsum boshlanguncha yanada balandroq ovoz bilan yangraydimi yoki Carringtondagi navbatdagi ertak hali uzoq kutadimi?
