Marcus Rashford: Old Trafforddagi yangi boshlanishi

Michael Carrick Manchester Unitedga qaytganidan beri Marcus Rashford haqida gapirganda ehtiyotkor bo‘lib kelayotgandi. Yozgi tayyorgarlik boshlanganidan keyin esa ohang o‘zgardi. Endi u Rashfordni oddiygina “yana bir futbolchi” emas, balki qayta tiklangan resurs sifatida ko‘rayotgani aniq seziladi.

“Itv Sport” bilan suhbatda Carrick qisqa, lekin aniq gapirdi: Rashford qaytgan, kayfiyati yaxshi, mashg‘ulotlarga sho‘ng‘ib ketgan va yangi mavsumni intiqlik bilan kutyapti. Uning so‘zlarida bir vaqtlar uzilgan, lekin butunlay uzilmagan rishtaga ishonch bor edi.

Nou Camp sari ketgan yo‘l va qaytish arafasidagi savollar

Bir yil avval vaziyat butunlay boshqacha ko‘rinardi. 28 yoshli Rashford Barcelona safiga qo‘shilganida, Old Traffordga qaytish deyarli imkonsizdek tuyulgandi. Ruben Amorim bilan 2024-yil dekabrdagi keskin to‘qnashuv, Nou Campga ko‘chish istagi, Barcelona tomonidan bildirilgan qiziqish va oxir-oqibat shartnomani yopib qo‘yishlari. So‘ng Aston Villa aralashuvi.

Shu fonida o‘tgan yili fikrlar o‘zgardi va Rashford o‘zi orzu qilgan Ispaniyaga ijaraga yo‘l oldi. La Liga Expert asoschisi Mark Sochon MEN Sport bilan suhbatda o‘sha transfer atrofidagi kayfiyatni eslaydi: Rashforddan “jamoani yelkasida ko‘taradigan yulduz” darajasidagi portlash emas, balki foydali, sifatli zaxira va rotatsiya futbolchisi bo‘lishi kutilgandi.

U Manchester Unitedda so‘nggi mavsumlarda notekis o‘yin ko‘rsatgan, barqarorlik yo‘qolgandi. Savol oddiy edi: Rashforddan yana yuqori daraja kutish mumkinmi yoki uning eng yorqin kunlari ortda qolganmi? Shunga qaramay, Ispaniyada uni “muammo keltiradigan, muhitni buzadigan” futbolchi sifatida qabul qilishmadi. Aksincha, Barcelona ichida ham, La Ligani yaqindan kuzatuvchilar orasida ham asosiy e’tibor faqat maydondagi foydaga qaratilgandi.

Sochon bir nuqtaga alohida urg‘u beradi: Barcelona, ayniqsa Real Madrid bilan solishtirganda, nisbatan tinch, barqaror klub bo‘lib turibdi va Hansi Flick yaxshi “man-manager” sifatida tanilgan. Shuning uchun Rashfordning fe’l-atvori yoki intizomi borasida jiddiy xavotir bo‘lmagan.

14+14: raqamlar bor, lekin pozitsiya – savol ostida

Ispaniyadagi mavsum Rashford uchun quruq statistika emas, real taassurot ham qoldirdi. U Barcelona safida 14 ta gol urdi va 14 ta golli uzatma berdi. Champions League doirasida Newcastle va Real Madridga qarshi o‘yinlar alohida ajralib turdi – Rashford katta sahnada hamon o‘zini ko‘rsata olishini isbotladi.

Shunga qaramay, u Camp Nouda markaziy hujumchi sifatida ko‘rilmadi. Bu juda muhim detal. Sochon eslatadi: mavsumning ikkinchi yarmida Robert Lewandowski jarohat olgan paytlar bo‘ldi, Ferran Torres gol ura olmay qoldi, lekin Flick baribir Rashfordni “9-raqam”ga o‘tkazish o‘rniga Dani Olmoni “false nine” sifatida tanladi. O‘sha pallada murabbiyning Rashfordni markaziy forvard sifatida unchalik ko‘ngliga yoqtirmagani yaqqol bilinib qoldi.

Klub uni dastlab ikkala qanotda ham, zarurat tug‘ilganda hujum markazida ham o‘ynashi mumkin bo‘lgan ko‘p qirrali futbolchi sifatida olgandek edi. Amalda esa Flick uni aniq chap qanot futbolchisi deb ko‘rdi. Uning asosiy roli aynan shu bo‘lib qoldi.

Mavsum yakuniga kelib, Ispaniyada ham, Angliyada ham bitta fikr ustunlik qila boshladi: Barcelona shartnomadagi 26 million funtlik sotib olish bandini ishga tushiradi. Raqam bozor sharoitiga ko‘ra nisbatan maqbul edi, Rashfordning ishi esa yomon emasdi. Lekin klub boshqa yo‘lni tanladi.

Barcelona o‘sha bandni ishlatmaslikka qaror qildi va buning o‘rniga Newcastle hujumchisi Anthony Gordonni 69,3 million funt evaziga olib keldi. Futbol bozoridagi bu qaror ko‘pchilikka savol tug‘dirdi.

Gordon, Raphinha va Flickning talabi: maydondan tashqaridagi sabablarmi?

Sochonning tahliliga ko‘ra, bu qarorning tagida faqat pul emas, falsafa ham yotadi. Barcelona moliyaviy cheklovlar bilan yashashga majbur, lekin baribir katta summa sarfladi. Nega aynan shunday?

Javob qisman Raphinha bilan bog‘liq. U bo‘lmagan o‘yinlarda jamoaning o‘yini pasayib, pressing va intensivlik sezilarli darajada yo‘qolib qolganini klub ichida ham, tashqarida ham yaxshi ko‘rishdi. Rashford bunga aybdor emas, lekin taqqoslash o‘z-o‘zidan paydo bo‘ldi: chapda Rashford, o‘ngda Lamine Yamal – bu kombinatsiya pressing va himoyaviy ish hajmi nuqtai nazaridan murabbiy shtabini to‘liq ishontirmagan bo‘lishi mumkin.

Gordon esa, ularning nazarida, Raphinha uslubiga yaqinroq profil: ko‘proq yuguradigan, bosimni boshlaydigan, raqib himoyachilariga tinchlik bermaydigan qanot futbolchisi. Shuning ustiga, Rashford undan uch yosh katta. Cheklangan budjet sharoitida uzoq muddatli istiqbolni hisobga olish tabiiy.

Sochon shunday xulosaga keladi: Flick Rashfordning to‘p bilan nima bera olishini qadrlagan, lekin to‘psiz o‘yindagi hissasiga to‘liq ishongani yo‘q. Barcelona Lamine Yamal – Rashford juftligini ko‘z oldiga keltirib, “bu yetarlicha balanslimi?” degan savolga ijobiy javob topa olmagan bo‘lishi mumkin.

Natijada Rashford uchun eshik yopilmadi, faqat boshqa tomondan ochildi – Manchester tomon.

Old Traffordga qaytish: xavotirmi yoki imkoniyat?

Endi esa Rashford yana Old Trafford yo‘laklaridan yuribdi. Bu safar boshqacha kayfiyatda. U endi akademiyadan chiqqan umid emas, La Liga va Champions League sahnasida sinovdan o‘tib kelgan, 14+14 bilan qaytgan futbolchi.

Shunga qaramay, savollar ko‘p. Barcelona nima uchun bu darajadagi statistikaga qaramay uni sotib olmadi? U United ichki muhitiga qayta moslasha oladimi? O‘sha eski ziddiyatlarning izi qolmaganmi?

Sochon bu borada keskinroq fikr bildiradi: Manchester United muxlislari ortiqcha xavotirga berilmasligi kerak. Uningcha, Ispaniyadagi umumiy taassurot – Rashford yaxshi davrni o‘tkazdi, imkon qadar ko‘p ish qildi. Faqat Barcelona tarkibida u uchun “birinchi raqamli” joy tabiiy ravishda paydo bo‘lmadi, xolos.

Eng muhim nuqta – uning o‘yini. Sochon Rashfordni avvalgi mavsumlar bilan solishtirib, Barcelona davrida yana bir pog‘onaga ko‘tarilganini sezganini aytadi. Ya’ni, bu ijaradan charchagan, tushkun, ishonchsiz futbolchi emas, aksincha, ritm topgan va o‘ziga bo‘lgan ishonchini qisman qaytarib olgan hujumchi qaytmoqda.

Endi navbat Manchester Unitedda. Klub Rashfordni qayta integratsiya qilish jarayonini to‘g‘ri boshqara oladimi? Uning yuragi haqiqatan ham bu klub bilanmi? Agar javob “ha” bo‘lsa, Sochonga ko‘ra, United muxlislari yangi mavsumda Rashforddan yetarlicha foyda kutishi mumkin. U hali ham bu jamoaga nimadir bera oladigan futbolchi.

Savol bitta: Old Trafford tribunalarida yangraydigan Rashford nomi bu safar qayta tug‘ilish ramziga aylanadimi yoki bu hikoya oxirgi marta sinab ko‘rilayotgan imkoniyat sifatida tarixda qoladimi?