Maresca: Manchester City va Arsenal o‘rtasidagi farqni qisqartirish zarur

Enzo Maresca mavsum arafasida “Manchester City va Arsenal o‘rtasidagi farqni qisqartirish” haqida gapirdi. “Wembley”da esa ko‘rinib qoldi: hozircha bu farq faqat kattalashmoqda.

3:0 hisobidagi mag‘lubiyat shunchaki sovrin boy berilishi emasdi. Bu – jamoaning o‘qi bo‘ylab ochilib qolgan ulkan bo‘shliqlarning jonli, og‘riqli ekspozitsiyasi bo‘ldi.

Teshik o‘qi va yo‘qolgan liderlik

Maresca final hushtagi yangragach ham xotirjam ohangda gapirdi, “nimani qilish kerakligini juda yaxshi bilamiz, transfer oynasi yopilguncha albatta harakat qilamiz”, dedi. Oradan ko‘p o‘tmay, shu kechaning o‘zida Rodri’ning Barcelona sari yo‘l olishi tasdiqlandi. Bu esa italiyalik mutaxassis tasavvur qilgan “harakat”dan butunlay boshqa yo‘nalish.

Arsenal bu holatni ayovsiz darajada fosh qildi. Himoya tartibsiz, yarim himoya deyarli yo‘q, maydonda esa birorta tabiiy lider sezilmadi. Mikel Arteta jamoasi uchala golni ham ochiq o‘yindan, bemalol qurilgan kombinatsiyalar orqali urdi. Manchester City esa raqib hududida ko‘proq to‘p bilan bo‘ldi, lekin deyarli tish ko‘rsata olmadi.

Statistika ham shafqatsiz: City raqib yarm maydonida Arsenal’dan qariyb 200 ta ko‘proq pas berdi, lekin bundan atigi bitta katta imkoniyat tug‘ildi. Uni ham Erling Haaland boy berdi. Arsenal esa to‘rtta “katta imkoniyat” yaratdi va uchalasini jazolashga yetkazdi.

Maresca start tarkibini ijodkorlar va bombardirlar bilan to‘ldirdi, ammo yakunda hech kim o‘yinga ta’sir o‘tkaza olmadi. Ustiga ustak, Nico O’Reilly, Elliot Anderson va Haaland Jahon chempionatidan keyingi ta’tilidan endigina qaytgan edi. Ularning sustligi ma’lum ma’noda tushunarli, lekin City muammosining ildizi boshqa joyda.

Uzgina o‘ynayotgan bo‘linmalar

Maresca uchun eng xavotirli jihat – jamoa bo‘linmalari o‘rtasidagi uzilish. Himoya, yarim himoya va hujum alohida-alohida o‘ynadi, buni Arsenal mamnuniyat bilan qabul qildi.

Mateo Kovacic markaziy “rotator” sifatida sinovdan o‘ta olmadi. O‘Reilly’ning yarim himoyaga kirib, Maresca yoqtiradigan 3-2 shaklini yaratish urinishlari ham asosan muvaffaqiyatsiz bo‘ldi. Natijada faqat bitta narsa aniq ko‘rindi: qanotda Noni Madueke uchun ulkan yo‘laklar ochildi, Ben White esa ayrim lahzalarda haqiqiy vingerga o‘xshab qoldi.

21 yoshli O’Reilly iste’dodli, markazda o‘ynash salohiyati bor, lekin bu darajadagi o‘yinda Arsenalning tajribali “enforcer”lari uni bo‘g‘ib qo‘ydi. U hali Bernardo Silva yoki Rodri bajaradigan ishni uddalay olmaydi. Maresca esa aynan shunday kalit futbolchini tizim markazida ko‘rishni xohlaydi.

Xavfli baland chiziq va tanish xato

Arsenal hujumga son bilan, niyat bilan chiqqan paytda City himoya chizig‘ini shu qadar baland ushlab turdiki, go‘yo raqibni “marhamat, orqamga yugur” deb taklif qilgandek bo‘ldi. Eng yomoni – hech kim bosim qilgani yo‘q.

Martin Odegaard uchun qaror qabul qilish juda osonlashdi. U bo‘sh vaqt va hududdan foydalandi, o‘lchab o‘lchab uzatma berdi, Christos Tzolis esa to‘pni Kai Havertzga tashlab berdi. Bolalar o‘yini darajasida sodda epizod, lekin Community Shield finalida.

Bunday baland chiziq va passiv pressing – ayniqsa Premier League sharoitida – portlashni kutib turgan mina. Maresca Chelsea davrida ham xuddi shunday yondashuvi uchun tanqidga uchragan edi. “Wembley”dagi manzara, demak, tasodif emas, balki xavfli odatning davomidek ko‘rindi.

Transfer bozoridagi savollar

• 1 sentyabrga qadar City oldida katta ish turibdi. Klub Enzo Fernandez’ni asosiy nishonlardan biri sifatida ko‘radi. Bu futbolchi atrofida bahslar tinmaydi: o‘z muxlislarining bir qismi uni yaqinda hushtak bilan kuzatdi, shu bilan birga Maresca bilan Chelsea davrida yaxshi hamkorlik qilgani ham fakt.
• Fernandez Rodri o‘rnini to‘liq bosa olmaydi. Aslida, bunday o‘yinchi hozircha yo‘q. Lekin argentinalik ikkita muhim fazilat olib kelishi mumkin: gollar va ayyorlik. City yarim himoyasi aynan shu ikki elementdan mosuvo bo‘lib qoldi. Fernandez jangchi, ba’zan bu xususiyati uni muammoga ham olib kiradi, lekin aynan shunday xarakter City markazida hozir juda zarur. Arsenalga qarshi o‘yinda bu zona shu qadar “yengil” ediki, raqib maydon markazida to‘liq hukmronlik qildi.
• Tijjani Reijnders ketishga yaqin, bu esa variantlarni yanada qisqartiradi va mas’uliyatni yosh yelkalar zimmasiga tashlaydi. Anderson – 23 yoshda. Asosiy transfer nishoni Ayyoub Bouaddi – atigi 18. Kovacic esa 32 yoshda, ya’ni cho‘qqidan o‘tib bo‘lgan pallada. Muvozanat qayerda?

Rust, vaqt va bosim

Albatta, bu faqat birinchi rasmiy o‘yin. Sovrin ham mavsum taqdirini hal qilmaydi. Haaland o‘tkirlikka kiradi. Anderson markazni qanday “ushlash” kerakligini o‘rganadi. Himoya chizig‘i mashg‘ulotlarda birga ishlash orqali yaxshilanadi, pressing masofalari aniqroq bo‘ladi.

City har hafta Arsenal bilan o‘ynamaydi. Bu ham haqiqat.

Lekin yakshanba kungi to‘qnashuv Maresca uchun noxush haqiqatlarni ochib tashladi: u qisqartirmoqchi bo‘lgan farq hozircha aks tomonga ishlayotgandek. Arsenal yanada shakllangan, o‘zini topgan jamoaga o‘xshayapti, City esa hali qurilish maydonchasida.

Keyingi o‘zaro uchrashuv – noyabr oxiri. Uch yarim oy. Bu vaqt ichida Maresca nafaqat tarkibni, balki o‘z falsafasini ham qayta ko‘rib chiqishi, tizimni Premier League ritmiga moslashtirishi kerak bo‘ladi.

Hozircha bitta narsa aniq: bu mag‘lubiyat vaqtida kelgan ogohlantirish bo‘lishi mumkin. Lekin ogohlantirishdan foyda bo‘lishi uchun bitta savolga javob topish zarur – City bu jarayonni tezlashtira oladimi yoki Arsenal bilan masofa yana bir mavsumga cho‘zilib ketadimi?