Marta Kostyuk va Alexander Zverevning Wimbledon chorak finalidagi g‘alabalari
Centre Court uyg‘onmaydi, u shunchaki nafas rostlaydi. Kecha kechqurun Novak Djokovic va Felix Auger-Aliassime besh soatlik marafon bilan tomoshabinlarni ushlab turgan bo‘lsa, oradan 15 soat ham o‘tmay, ertalab sahnaga Marta Kostyuk va Jasmine Paolini chiqdi.
Bu safar esa ertak bo‘lmadi. Faqat bir tomonlama ustunlik.
Kostyukning sovuqqon shou-si
12-raqamli urug‘langan Marta Kostyuk kutilgan dramani bo‘g‘ib tashladi: u 2024-yilgi finalchi Jasmine Paolini ustidan 6-3, 6-2 hisobida atigi 1 soat 9 daqiqada g‘alaba qozondi. Centre Court tomoshabinlari yanagi klassik to‘qnashuvni kutgandi, ammo ukrainalik tennischi bunday kayfiyatga umuman mos kelmadi — u ishga chiqqanidek o‘ynadi va tezda tugatdi.
Bunday natija esa uning o‘zi uchun ideal. Chunki u payshanba kuni yana shu kortga qaytadi: yarim finalda Chexiya vakili, 9-raqamli Linda Noskova bilan to‘qnash keladi. Noskova o‘z navbatida belgiyalik Elise Mertensni 6-3, 7-5 hisobida mag‘lub etdi, lekin buning uchun 40 daqiqa ko‘proq vaqt sarfladi. Bunday jazirama yozda bu ham ustunlik.
Kostyuk uchun ustunliklar buning bilan tugamaydi. Uning o‘yini ham ayni cho‘qqisida. U birinchi servislardan olingan ochkolarning 90 foizini, ikkinchi servislardan 67 foizini yutdi, eng muhimi — Paolini uchun bitta ham breyk ochkosi bermadi. Bu endi nafaqat g‘alaba, balki raqibni bo‘g‘ib qo‘yish, uni nafas ololmaydigan darajada siqib qo‘yish edi.
Birinchi setda hammasi oddiy ko‘rindi, lekin bu oddiylikning ortida temir intizom yotar edi. Kostyuk beshinchi geymda breyk qildi, keyin to‘qqizinchi geymda yana zarba berdi — set yopildi. Ikkinchi setda esa u 3-1 hisobini o‘rnatib, uchrashuvni amalda yopib qo‘ydi.
Paolini o‘sha paytda biroz bo‘shashgandek bo‘ldi, bir-ikki zarbani erkinroq urdi, risk qildi. Lekin 30-30 hisobida Kostyuk markaz bo‘ylab “T”ga o‘qday servis yo‘lladi — 13-raqamli italiyalik bunga javob topolmadi. Ana shunda kortdagi kuchlar nisbati butunlay o‘zgani ayon bo‘ldi.
Kostyuk 5-2 hisobiga chiqib, raqibini chetga tirab qo‘ydi. U hatto odatdagi “servisga keladi, yakunlaydi” ssenariysini ham kutib o‘tirmadi. Sakkizinchi geymda ketma-ket ikki marta chap qo‘l tomondan zarba bilan yo‘l ochdi, uchinchi backhand esa match-pointda Paolini himoyasini yorib o‘tdi. Qattiq, aniq va shafqatsiz.
G‘alabadan so‘ng uning ovozi Centre Courtni kesib o‘tdi: “Hello Centre Court!” — dedi u. “Bu yerda birinchi marta o‘ynashim va bu mening orzum edi. Murabbiyim meni bu yerga olib kirganida ichkaridagi hammasidan lol bo‘lib qolgandim. Faxriylar doskasi yonida o‘tirib, barchasini ichimga singdirdim. Hozir ham, g‘alabadan keyin, yana shu lahzani his qilyapman”, — deya u o‘sha onni tasvirlab berdi.
Endi u o‘sha doskaga yaqinlashish uchun yana bitta qadam tashlashi kerak. Yarim finalda.
Zverev uchun nihoyat Wimbledon yarim finali
Erkaklar bahsida ham chorak final kunida drama emas, sovuqqon ustunliklar bosh rolni o‘ynadi. Ikki uchrashuv ham toza uch setda yakunlandi.
Ikkinchi raqamli urug‘ va Roland-Garros chempioni Alexander Zverev Taylor Fritzni 6-4, 6-4, 6-2 hisobida mag‘lub etib, o‘zining ilk bor Wimbledon yarim finaliga chiqdi. Bu uning karerasidagi katta bo‘shliqni to‘ldiradigan natija bo‘ldi: boshqa “Katta dubulg‘a”larda yetakchi rol o‘ynagan nemis nihoyat London maysasida ham chuqur nafas oldi.
Endi u bilan britaniyalik tomoshabinlar orzu qilgan ssenariy yuzma-yuz keladi: Zverevga qarshi yovvoyi karta sohibi Arthur Fery. Fery Flavio Cobolli ustidan 6-4, 7-6(4), 6-0 hisobida g‘alaba qozonib, bu bosqichga chiqdi. Ikkinchi setdagi tay-breykni yutgach, u uchinchi setni butunlay o‘ziga bo‘ysundirdi — 6-0. Cobolli, 2026-yilgi French Open finalchisi, uchrashuvdan keyin Feryni yetarlicha jiddiy qabul qilmagani haqida ishora qildi. Bu esa maysada xatoni kechirmaydigan kunlardan biri bo‘ldi.
Fritz esa, 6-raqamli urug‘ sifatida, uchrashuvning uchinchi geymidan boshlab o‘ng tizzasidagi tendinit og‘rig‘i bilan qiynalgani, lekin baribir Zverevning yuqori darajadagi o‘yinini tan olishini aytdi. Og‘riq bor, lekin raqib ham kuchli edi — bu chorak finalning qisqa xulosasi.
Endi savol bitta: Centre Courtda tajriba ustun keladimi yoki Arthur Feryning jasur ertagi davom etadimi?
Arnav uchun ikki xil Wimbledon kuni
Yigitlar o‘rtasidagi bahslarda esa Hindiston vakili Arnav Vijay Paparkar o‘z nomini chorak finalga yozdirib qo‘ydi. U yaponiyalik Ryo Tabatani 6-2, 6-1 hisobida “süpürib” tashladi.
Tabata uchrashuvni chap tizzasiga bog‘lam bilan boshladi va 2-3 hisobida servisga tayyorlanayotganida tibbiy yordam chaqirdi. 18 yoshli Arnav esa bu holatdan to‘liq foydalandi: raqibni yana ikki marta breyk qilib, birinchi setni ishonchli yakunladi.
Ikkinchi setda esa Tabataning harakati ancha cheklangan edi. 52 daqiqada yakunlangan mag‘lubiyat, uning holatini ko‘rganlar uchun, deyarli kutilgan natijaga aylandi. Paparkar esa bu imkoniyatni qo‘ldan boy bermadi.
Ammo uning kuni faqat shodiyona bilan yakunlanmadi. Juftlik bahsida Arnav tajlandlik sherigi Kunanan Pantaratorn bilan birga kortga chiqdi va haqiqiy trillerga duch keldi. Ular braziliyalik Luis Guto Miguel va xorvatiyalik Ziga Sesko juftligiga qarshi 6-3, 5-7, [16-18] hisobida alamli tarzda mag‘lub bo‘lishdi.
Match-tay-breyk 18-16. Bunday raqamlar ko‘pincha nafaqat texnika, balki asab, jasorat va bir-ikki zarbaning narxini ko‘rsatadi. Bu safar esa chiziq Arnav va uning sherigi tomonida emasdi.
Centre Court esa ertaga yana uyg‘onmaydi. U yana biroz nafas rostlaydi, so‘ngra Marta Kostyuk, Linda Noskova, Alexander Zverev va Arthur Fery kabi ismlar bilan yangi sahnani ochadi. Savol shuki, bu gal tarix sahifasiga kimning ismi yoziladi?
