Mauricio Pochettino: AQSh bilan yangi shartnoma va Premer-ligaga qaytish rejalari
Mauricio Pochettino bilan uchrashuv har doim bir xil: quchoq, samimiy tabassum, hazil. Ustiga-ustak, bu safar u bir necha haftalik tanaffusdan keyin, jahon chempionatining shovqin-suroni bosilgach qayta ko‘rinish berdi. Biz yozgi ta’tilni gaplashib o‘tirgan bir paytda, uning “ta’tili” aslida hayotidagi eng serzavq, eng keskin yozlardan biri bo‘lgani aniq sezilib turardi.
Argentina mutaxassisi AQSh terma jamoasini jahon chempionatida 1/8 finalga olib chiqdi. Turnir mezboni sifatida orzular Belgiya bilan o‘yinda keskin to‘xtadi, lekin bu natija Pochettinoning yozini to‘liq tasvirlab bera olmaydi. U yerda Donald Trump ham bor edi, FIFA ham, Folarin Balogun atrofidagi siyosiy bo‘ron ham. Va, albatta, Pochettinoning to‘q ko‘k libosi butun turnir davomida modaga aylanganini unutib bo‘lmaydi.
Bir necha haftadan keyin esa yana sarlavhalar: Pochettino kutilmaganda AQSh bilan shartnomasini yana to‘rt yilga uzaytirdi.
Jahon chempionati: “Endi biz ancha yaxshi murabbiylarmiz”
Pochettino o‘sha turnirga nazar tashlar ekan, bir narsani alohida urg‘ulaydi: u va uning shtabi, xususan, yillar davomida yonida bo‘lgan Jesus Perez bu jarayondan o‘zgacha murabbiy bo‘lib chiqqan.
“Biz endi ancha yaxshi murabbiylarmiz”, – deya qat’iy turadi u.
Uning gaplaridan bir narsa yaqqol ko‘rinadi: jahon chempionati unga o‘rganish, yangilanish ishtiyoqini yana kuchaytirgan. Eng mayda detallar, har bir qarorning og‘irligi, klubdagidan ancha kam vaqt birga bo‘ladigan futbolchilarga o‘z g‘oyalarini singdirish mushkulligi – bularning barchasi uni yanada talabchan qilgan.
“Hammasi ideal bo‘lishi kerak”, – deydi u.
Turnir chog‘ida hayot ancha vahshiyona tus olgan paytlar bo‘lgan, buni u ham yashirmaydi. Jahon chempionatida ishlash bir narsa, mezbon mamlakatda, ustiga-ustak, sahnani yaxshi ko‘radigan prezident soyasida ishlash esa butunlay boshqa bosim. Pochettino bu mavzuda so‘z tanlaydi, lekin Trump bergan qo‘llab-quvvatlash va ishonchni alohida tilga oladi.
Balogun mojarosi esa o‘sha bosimni yanada oshirdi. FIFA tomonidan berilgan diskvalifikatsiyaning “to‘xtatilishi”, siyosiy o‘yinlar, manipulyatsiya haqidagi gaplar – hammasi Belgiya bilan o‘yin arafasida to‘lqin bo‘lib urildi. Pochettino o‘sha paytda “siyosat va manipulyatsiya” o‘yinni soyada qoldirganini tan olgan edi. U o‘shanda ham bir narsaga yopishib oldi: shovqinga berilmaslik.
“Agar shovqinga e’tibor qaratsangiz, aqldan ozasiz”, – degandi u.
FIFA xati o‘yindan bir kun oldin kelgan. Balogun o‘ynashi mumkinligi tasdiqlangach, Pochettino uchun qaror aniq bo‘lgan: u maydonga tushishi kerak edi.
Balogun, bozor va og‘ir yoz
Balogun nomi bu yoz yana sarlavhalardan tushmadi. Monaco’dan Everton’ga o‘tishi kutilayotgan transfer so‘nggi daqiqalarda barbod bo‘ldi. Pochettino hanuz u bilan gaplashgani yo‘q. Ataylab unga biroz masofa bergan – bunday holat futbolchi uchun qanchalik og‘ir bo‘lishini yaxshi biladi.
U Balogunni Premer-ligada ko‘rishni istaganini yashirmaydi. Ammo hujumchi Monaco’da qoldi, Pochettino esa endi uning o‘zini ruhiy va sport jihatdan qayta tiklab olishini kutadi.
Yoz esa faqat maydon va transferlar bilan cheklanib qolmadi. Pochettinoning chiziq bo‘yidagi nafis, to‘q ko‘k kiyimi alohida trendga aylandi. U doim uslubga e’tibor bergan, lekin bu safargi shov-shuvni o‘zi ham kutmagandi. Hatto Wayne Rooney ham o‘sha libosni sotib oldi.
“Uni ko‘rdim, juda yarashibdi, haqiqiy top-murabbiyga o‘xshabdi”, – deya kuladi Pochettino.
Bir yozga bunday “komplekt”: jahon chempionati, siyosat, moda, transferlar. Haqiqatan ham hammasi bor edi.
To‘rt yillik rejalar va Premer-ligaga ochiq eshik
Jahon chempionatidan keyin Pochettino nomi yana klub futboli bilan bog‘lana boshladi. Bir nechta top-jamoalar bilan aloqador mish-mishlar paydo bo‘ldi, lekin ularning hammasi tezda so‘ndi – AQSh bilan yangi to‘rt yillik shartnoma e’lon qilindi.
Agar u bitimni oxirigacha bajarsa, 2030 yilgacha klub futbolidan olti yil uzoqda bo‘ladi. Premer-liga sahifasi shu bilan yopiladimi? Pochettino bu savolga aniq javob beradi: yo‘q.
U nafaqat Angliyaga qaytmoqchi, balki sovrinlar uchun kurashmoqchi.
“Menda ambitsiya bor, – deydi u. – Hozirgi orzum – AQSh bilan to‘rt yil ishlash. Lekin undan keyin-chi, nega yo‘q? Hali yoshmiz, qaytish – mening maqsadim. Premer-ligada bo‘lish, chempionlik uchun kurasha oladigan loyiha qurish – shu istak meni ushlab turibdi”.
U Angliya futbolini yaxshi ko‘rishini, yana bir imkoniyat – uning eng katta tilaklaridan biri ekanini qayta-qayta ta’kidlaydi.
“Spurs”ga qaytish – afsona yoki haqiqiy variant?
Pochettino bilan suhbat yana bir eski mavzuga qaytadi: “Spurs”. Taxminan 18 oy oldin u bilan bo‘lgan intervyuda u bir kun Londonga qaytishni istashini aytgandi. O‘sha paytda klub Ange Postecoglou qo‘lida qiynalayotgan, keyinroq esa u ham ketdi. Thomas Frank va Igor Tudor kelib-ketdi, klub esa tushib ketish chizig‘iga xavfli darajada yaqinlashdi.
Shunday paytda Pochettinoga “qutqaruv qo‘ng‘irog‘i” bo‘ldimi?
“Har doim aytaman: bir kun, nega yo‘q?” – deydi u “Spurs”ga qaytish haqida.
Ammo bu safar-chi, real variant bo‘ldimi? U biroz ochiq gapiradi:
“Odamlar gapiradi, balki qandaydir yondashuv bo‘lgandir, lekin u hech qachon juda yaqin bo‘lmagan”.
Demak, bu safar yo‘q.
Bir paytlar Pochettino nomi AC Milan bilan ham bog‘landi. U o‘sha davrni eslar ekan, jahon chempionati chog‘ida boshqa klublar bilan muzokaralarga ochiq bo‘lmaganini aytadi.
“Jahon chempionati vaqtida qiziqish bildirgan klublar bilan gaplashishga ochiq emasdik”, – deydi u.
Savol: qiziqqanlar bo‘lganmi?
“Ha, doim”, – deydi u buni odatiy holdek qabul qilib.
“Doim turli variantlar bo‘ladi”, – deb kulib qo‘yadi.
U yana bir bor aniq qiladi: hech bir variant jiddiylashishga ulgurmagan.
“Biz hech qachon vaziyatga yaqinlashish imkonini bermadik. Har doim eshikni oldinroq yopdik”.
“Spurs” va “Chelsea”: eski klublar, yangi yo‘nalishlar
Suhbat yana London sari buriladi. Pochettino uchun “Spurs” bilan bog‘liq mavzular doim hissiyotli. U klub hozir qanday yo‘l tutayotganini kuzatib boradi.
“Ular boshqa klublar kabi investitsiya qilishyapti”, – deydi u.
Tottenham so‘nggi ikki og‘ir mavsumdan so‘ng strategiyani o‘zgartirdi: endi katta pulni allaqachon Premer-ligada o‘zini ko‘rsatgan futbolchilarga sarflayapti. Pochettino davrida u chempionlik va Yevropada final sari juda yaqin borgan, lekin transferlar bozorida hozirgi kabi erkin bo‘lmagan. Bugungi 300 million funtlik sarflar fonida u o‘sha paytini eslab, hazilomuz jilmayadi – go‘yo bu raqamni tasavvur ham qila olmagandek.
Bu strategiya ish beradimi?
“Hech qachon aniq aytolmaysiz”, – deydi u. “Vaqt kerak, bu ishlaydimi-yo‘qmi, keyin bilamiz.
Har bir qaror, murabbiy sifatida qabul qilganingiz kabi, yaxshi natija berishi ham, bermasligi ham mumkin. Bu boshqa strategiya, boshqa ishlash uslubi. Tottenham doim yuragimda, ularga faqat eng yaxshisini tilayman”.
Stamford Bridge’da ham yo‘nalish keskin o‘zgardi. Pochettino ikki yil oldin “Chelsea”da bosh murabbiy bo‘lib ishlagan, hozir esa lavozim nomi “manager”ga aylangan, transfer siyosati ham yangilangan. Endi klub “loyiha” futbolchilar emas, Premer-ligaga tayyor, darhol natija bera oladigan o‘yinchilarni olib kelmoqda. Bunga Xabi Alonso boshchilik qilmoqda.
Pochettino bevosita taqqoslashdan qochadi, lekin ikkala klubda ham katta ambitsiya borligini tan oladi. Uningcha, hozirgi xaridlar bilan “Chelsea”dan chempionlik uchun kurashni kutish tabiiy.
“Chelsea”ning “Arsenal”ga qarshi mag‘lubiyati esa bu yo‘lda dastlabki sovuq dars bo‘ldi. Pochettino Alonso atrofida shovqin ko‘tarishga shoshilmaslikka chaqiradi.
“Albatta, ‘Arsenal’ga yutqazgandan keyin hamma xafa, lekin Xabi uchun bu Premer-ligadagi ilk mavsum, atigi uchta o‘yin o‘tdi. Vaqt berish kerak”, – deydi u.
U xuddi shu gapni “Spurs” uchun ham takrorlaydi: yangi yo‘nalishlarga baho berishdan oldin sabr zarur.
Arteta va “Arsenal”: hozircha eng baland cho‘qqi
Pochettinoning hozirgi Premer-liga manzarasiga qarashi esa juda aniq. U kimni eng kuchli murabbiy deb biladi?
“Mikel Arteta bugun Premer-ligadagi eng yaxshi murabbiy”, – deydi u hech ikkilanmasdan. “U nima qilish kerakligini juda yaxshi biladi, ularni yengish juda qiyin bo‘ladi”.
Pochettino AQSh bilan yangi to‘rt yillik sarguzashtga kirib bormoqda. Ammo uning qarashlari, orzulari va rejalari hanuz Angliyaga qarab turibdi. Savol shunday: 2030 yilga kelib, u Premer-ligaga qaytib, nihoyat o‘zi orzu qilgan chempionlik loyihasini qura oladimi?
