Mauricio Pochettino va Manchester United: Taqdir ssenariysi
Mauricio Pochettino va Manchester United o‘rtasidagi hikoya yillar davomida “bir kun albatta bo‘ladi” degan tasavvur bilan yashadi. Endi esa bu kun, ehtimol, hech qachon kelmaydigandek.
Argentinalik murabbiy kamida ikki marta Old Trafforddagi asosiy nomzod darajasiga ko‘tarildi, lekin har safar vaziyat burilib, klub boshqa yo‘lni tanladi. Qator yillik taxminlar, ichki suhbatlar, Sir Alex Fergusonning ochiq maqtovlari — bularning bari Pochettinoni o‘sha “uy” dugoutiga olib borishga yetmadi.
Solskjaerning “auditsiyasi” va birinchi imkoniyatning yo‘qolishi
2018/19 mavsumida hamma narsa tayyor ko‘ringandi. Pochettino Tottenham bilan yuqori darajada ishlayotgandi, Manchester United esa Jose Mourinho davridan keyingi qayta qurilish yo‘lini izlayotgandi. Klub Ole Gunnar Solskjaerni vaqtinchalik murabbiy sifatida olib keldi, lekin bu faqat mavsum oxirigacha bo‘lishi kerak edi. Reja shunday edi: yozda Pochettino keladi.
Lekin Solskjaer sahnaga chiqdi va sahnani egallab oldi. Qator g‘alabalar, kayfiyatning o‘zgarishi, kiyinish xonasidagi yengillik — bularning barchasi “auditsiya”ni mukammal o‘tkazgan murabbiy obrazini yaratdi. Yanvar o‘rtalarida Tottenham maydonida qozonilgan muhim g‘alaba, Solskjaer uchun oltinchi ketma-ket g‘alaba, qarorni o‘zgartirgan burilish bo‘ldi.
Mart oyida Paris Saint-Germain ustidan o‘sha mashhur g‘alaba kelgach, United rahbariyati qarorni rasmiylashtirdi: Solskjaer doimiy murabbiy sifatida tayinlandi. Mavsum oxiri yomon yakunlandi, Tottenham esa Pochettino boshchiligida Champions League finaliga chiqdi, lekin uning Old Trafforddagi “moment”i o‘tib bo‘lgandi. Bir necha oy o‘tib u Londonni tark etdi.
Ten Hag bilan ikki otli poyga va ikkinchi burilish
Ikkinchi imkoniyat 2022 yilda paydo bo‘ldi. Pochettino PSGda ishlayotgandi, lekin bu davr hech qachon uning eng yorqin bosqichi sifatida eslanmaydi. Shunga qaramay, u yana Manchester United ro‘yxatining yuqori qismida edi. Klub Ralf Rangnickni vaqtinchalik bosh murabbiy sifatida ishlatayotgan, yozda esa yangi loyiha boshlanishi kerak edi. Poyga ikki nom o‘rtasida kechdi: Pochettino va Erik ten Hag.
Rasmiy qaror Ten Hag foydasiga qabul qilindi. O‘shanda United ichkarisidan John Murtoughning niderlandiyalik murabbiy bilan suhbatlardan juda taassurot olgani haqida gaplar tarqaldi. Pochettino esa bu davrni boshqacha eslaydi.
U o‘sha payt PSG bilan shartnoma ostida edi va Real Madridga qarshi Champions League mag‘lubiyatidan so‘ng kamida Ligue 1 chempionligini qo‘lga kiritish majburiy vazifaga aylanganini eslatadi. United esa mavsum tugashini kutishni istamadi, klub ichidagi vaziyat “chidab bo‘lmas” darajaga yetgandi. Pochettino muzokara olib borishga erkin emasdi, Ten Hag esa Ajaxdan kerakli moslashuvchanlikni oldi. Shunday qilib, ikkinchi imkoniyat ham qo‘ldan chiqdi.
Bugun orqaga qaralganda, Unitedning o‘sha qarori noto‘g‘ri yo‘l bo‘lgani haqida fikrlar ko‘paygan. Lekin tarixga “agar” bilan yondashib bo‘lmaydi.
Sir Alexning maqtovi va pasaygandek ko‘ringan obro‘
Sir Alex Ferguson Pochettinoning eng yirik tarafdorlaridan biri bo‘lib qolgan. U Southampton davridayoq argentinalik murabbiyning jamoasidan hayratda qolgan, hatto shaxsiy uchrashuv uchun uning raqamini so‘ragan. O‘sha paytlarda ko‘plar uchun bu signal edi: Ferguson maqtayotgan bo‘lsa, bu murabbiy bir kun kelib Old Traffordga chiqadi.
Ammo Tottenhamdan ketish, keyingi murabbiylik davrlari, ayniqsa Londonning boshqa qismidagi qisqa va notekis Chelsea tajribasi Pochettinoning obro‘sini biroz so‘ndirgan ko‘rindi. Bugun esa o‘sha bir mavsum Chelsea bilan ishlagan davri ham boshqacha ko‘rinmoqda: klubdagi ichki beqarorlik fonida uning qilgan ishlari yomon emasligi tobora ravshanlashmoqda.
Shunga qaramay, ko‘pchilik uchun savol tug‘ilgandi: 54 yoshli murabbiy eng yuqori darajadagi sahnadan tushib bo‘ldimi?
AQSh bilan Jahon chempionatida qayta tug‘ilish
Jahon chempionati bu savolga keskin javob bermoqda. Pochettino boshchiligidagi United States terma jamoasi turnirda hozircha eng yuqori intensivlik va agressiya bilan o‘ynayotgan jamoalardan biri bo‘lib turibdi. Ularning o‘yini ko‘proq Yevropa klub futboliga o‘xshaydi, strukturasi va pressing darajasi bilan ajralib turadi.
Mezbonlar atrofida shov-shuv kuchaymoqda. Agar bu ritmni saqlab qolsalar, kamida chorak final darajasi real maqsadga o‘xshaydi. Bunday chiqish esa Pochettinoni yana yirik Yevropa klubi uchun asosiy nomzodlar qatoriga qaytarishi aniq.
Uning shartnomasi turnir tugashi bilan yakunlanadi. O‘zi ham bu hafta davom ettirishga “ochiq” ekanini aytdi, lekin mantiqiy qaraganda, aynan shu yerda chiziq qo‘yish ma’noli bo‘lib ko‘rinadi. Amerika tuprog‘ida Jahon chempionatida mezbon terma jamoani boshqarish tajribasini boshqa hech narsa takrorlay olmaydi. Gold Cup bunday miqyosni bera olmaydi.
United yana yo‘lini topdi, Pochettino esa bozorni
Ironiya shundaki, Pochettino bozoriga talab ortishi mumkin bo‘lgan paytda Manchester United yana yangi murabbiy tayinlab bo‘lgan. Michael Carrick ikki yillik shartnoma bilan ishga kirishdi va o‘tgan mavsumning ikkinchi yarmidagi muvaffaqiyati fonida bu tayinlov klub uchun to‘g‘ri qadamdek ko‘rinmoqda.
Agar Carrick bunday darajada ish ko‘rsatmaganida-chi? Agar United qarorni kechiktirganida, Pochettino yozda yana bir bor nomzodlar qatorida turgan bo‘larmidi? Bu savollarga javob yo‘q, lekin manzara tobora aniq bo‘lib boryapti: Pochettino ehtimol hech qachon Old Trafforddagi “uy” dugoutiga qadam qo‘ymaydi.
Ammo u Jahon chempionatidan so‘ng yana bir katta klub loyihasiga boshidan kirib borish uchun o‘zini qayta tanitib bo‘ldi. Manchester bo‘lmasa, Yevropaning boshqa bir gigantida bu “taqdir” nihoyat amalga oshmaydimi? Savol endi shunda.
