McManaman: Erling Haaland Ispaniyada o‘ynashni xohlashini kim aytadi?
Erling Haaland atrofidagi mish‑mishlar tinmaydi. Ayniqsa Ispaniya haqida gap ketganda. Kimdir uni kelajakda La Ligada tasavvur qiladi, kimdir esa bu faqat orzu deb hisoblaydi. Sobiq Manchester City yulduzi Stiv McManaman esa bu savolga ancha yerga tushgan, ammo qiziqarli nuqtai nazar bilan javob berdi.
U GOAL bilan suhbatda, ESPN on Disney+ orqali chiqish qilib, shanba kuni bo‘lib o‘tadigan Atleticoning Sevillaga safaridan oldin Haaland mavzusiga to‘xtaldi.
“Balki,” – deydi u. – “Hammada shu bir afsonaviy tasavvur bor: Erling albatta Ispaniyada o‘ynashni xohlaydi, deb. Barcelona uni sotib olishga qurbi yetadimi, bu boshqa savol. Ehtimol, ular uzoq o‘yin o‘ynayotgandir, bilmayman. Erling hozir Cityda juda, juda baxtli ko‘rinadi – o‘tgan yili ulkan, uzoq muddatli shartnoma imzoladi-ku.”
“Barcelona”da haqiqiy “to‘qqizlik” yo‘q, lekin ular baribir hammani yanchib tashlaydi
McManaman nazarida, Barcelonaning hozirgi tarkibida eng katta savol – markaziy hujumchi. U buni o‘tgan mavsumdayoq sezgan.
“Men ham shuni o‘ylagan edim: ular old chiziqda biroz qisqa ko‘rinardi, – deydi u. – Shunga qaramay, liga chempionligini juda ishonchli qo‘lga kiritishdi. Robert ketdi, Ferran ketdi, bu yil ularning markaziy forvardi kim?”
McManaman uchun Karim Adeyemi klassik “9” emas.
“Menimcha, Adeyemi an’anaviy to‘qqizlik emas, u ko‘proq sof tezlikka tayanadigan futbolchi. Senda Raphinha bor, Anthony Gordon bor, Lamine Yamal bor.”
Uning ta’kidlashicha, bu muammo yangi emas. Katalonlar bir necha mavsumdir shu tarzda yashab kelishmoqda.
“Har safar Barcelonani ko‘rsam, o‘tgan yili ham, undan oldingi yili ham bir xil fikrga boraman. Turli pozitsiyalarga qarayman‑da, ‘bu yerda qisqa, bu yerda ham qisqa’ deb o‘ylayman, keyin ular chiqib hammani yer tishlatishadi.”
Eric Garcia – “hamma joyda o‘ynaydigan” futbolchi
McManaman alohida bir misol sifatida Eric Garciani tilga oldi. Uningcha, himoyachi klubning moslashuvchanlik ramziga aylangan.
“Eric Garciaga qarang, – deydi u. – U o‘tgan yili to‘rt‑besh xil pozitsiyada o‘ynadi. O‘zimga savol beraman: ‘U bu yerda o‘ynay oladimi, u bu yerda o‘ynay oladimi?’ Va aslida ha, u hamma joyda o‘ynay olarkan!”
Shu ko‘rinish Barcelonani McManaman uchun doimiy kutilmagan jamoaga aylantirgan.
“Ular meni doim hayratda qoldirishda davom etishadi. Lekin baribir, men hamon o‘ylayman: ularga pozitsion, aniq markaziy to‘qqizlik kerak.”
Uningcha, yechim balki tashqaridan emas, ichkaridan chiqishi mumkin.
“La Masia”da shunday bir yigit bor‑yo‘qligi – alohida savol. Balki 10–15 o‘yinda ishni qilib beradigan, asta‑sekin o‘sib chiqadigan yosh hujumchi topilar. Bu boshqa masala.”
Gollar bo‘linadi, lekin “Real Madrid”dagidan boshqacha
McManaman Madridning ham transfer bozoridagi harakatlariga to‘xtaldi.
“Madrid Carlos Espini olib keldi, u allaqachon bir nechta gol urdi, – deydi u. – Yana boshqa tipdagi futbolchi. Lekin bilasizmi, Lamine sog‘ bo‘lib qolsa, 20ta gol qiladi. Raphinha ham sog‘ bo‘lsa, yana 25ta gol qo‘shadi. Adeyemi – ishonchim komil – 20tani uradi. Gordon ham yetarlicha o‘yin amaliyoti olsa, 20taga chiqadi.”
Bu yerda asosiy farq – gol yukining taqsimlanishida.
“Ular Real Madridga qaraganda gollarni biroz tengroq taqsimlashadi,” – deydi McManaman.
Shunday ekan, savol ochiq qoladi: Barcelona haqiqiy, klassik “9”siz ham raqiblarni yana bir bor yanchib tashlay oladimi yoki bu safar baribir markaziy forvard yetishmasligi chempionlik narxiga tushadimi?
