McTominayning Neapoldagi qayta tug‘ilishi: Angliyaga qaytish mumkinmi?
Scott McTominay uchun Old Trafforddan ketish oddiy transfer emasdi. Bu, aslida, o‘zini qayta kashf etish yo‘li bo‘ldi.
Taxminan 26 million funtlik bitim bilan Manchesterni tark etgan, akademiyadan chiqqan, 255 o‘yin o‘tkazgan futbolchi uchun bu qaror oson ko‘rinmasligi tabiiy. U yillar davomida asosiy tarkib atrofida bo‘ldi, lekin hech qachon mutlaq kafolatlangan start emas. Doimiy raqobat, doimiy savollar.
United safida u ko‘pincha maydonning eng chuqur nuqtasida, himoya oldidagi tayanch sifatida ishlatildi. Jose Mourinho davrida yorib chiqqan yigitning tabiiy hujumkor instinktlari shu rol ostida bo‘g‘ildi, u ko‘proq to‘siq, ko‘proq “ishchi ot” sifatida ko‘rildi. Natijada, uning jamoaviy o‘yinga haqiqiy qiymati borasida shubhalar tug‘ildi.
Neapolda hammasi o‘zgardi.
Neapolda yechilgan kishanlar
Stadio Diego Armando Maradona maydonida McTominayga butunlay boshqa rol berildi. U endi markaziy chiziqda bo‘shliq yopuvchi emas, balki orqa chiziqdan chiqib keladigan, raqib jarima maydoniga doimiy zarba beradigan hujumkor “o‘nchi”ga aylandi.
Natija? Ikki mavsumda 27 ta gol.
Bu faqat raqam emas. U Neapolda chempionlikni qo‘lga kiritdi, liga eng yaxshi o‘yinchisi unvoniga ega bo‘ldi, hattoki Ballon d’Or atrofidagi bahslarga ham kirib bordi. Manchesterda cheklangan rol o‘ynagan futbolchi Italiyada butunlay boshqa qiyofada namoyon bo‘ldi.
Shu fonida savol tabiiy: United uni qo‘yib yuborishda shoshilmadimi? O‘z akademiyasidan chiqqan, eng yuqori darajaga chiqqan futbolchini qo‘ldan chiqarishgani uchun klub anchadan beri tanqid ostida.
Shu bilan birga, McTominay atrofida kelajak borasida ham shov-shuv tinmayapti: bir necha transfer oynasida ketishi haqida gap-so‘zlar bo‘ldi, ammo 2030 yilgacha mo‘ljallangan yangi shartnoma ham tilga olinmoqda.
Hendry: “Angliya uni yana ko‘rishi mumkin”
Sobiq Shotlandiya himoyachisi Colin Hendry, Estafa.info bilan hamkorlikda GOAL bilan suhbatda, Britaniya futboli McTominayni so‘nggi marta ko‘rdimi, degan savolga to‘xtaldi. U McTominayning Angliyaga qaytish ehtimoli borligini ochiq aytadi:
Napolida bir necha yil avval qilgan ishlarini, jamoaga ko‘rsatgan ulkan ta’sirini eslatgan holda, Hendry shunday fikr bildirdi: Angliyada kamida bitta klub bor, o‘ziga shunday savol berayotgan: “Bu yigitdagi g‘olib mentalitetini bu yerga olib kelishni xohlamaymizmi?”
U ta’kidlaydi: yuqori oltilik yoki sakkizlikdagi klublarda ham yutish mentaliteti bor, lekin yillar davomida bunday xarakterni topish oson bo‘lmagan. McTominay esa aynan shunday o‘yinchi sifatida ko‘rinmoqda.
Shotlandiya terma jamoasi uchun ham u markaziy figura bo‘lishi kerak edi. Hendry ochiq tan oladi: McTominay Jahon chempionatida jamoa uchun katta o‘yinchi bo‘lishi kutilgan, ammo turnir ko‘plab shotland futbolchilari singari unga ham o‘xshamagan.
Daniyaga qarshi zarba va og‘riqli yakun
McTominay Shotlandiyani 1998 yildan keyingi ilk Jahon chempionatiga olib chiqqan yo‘lda hal qiluvchi figura bo‘ldi. Daniyaga qarshi muhim saralash uchrashuvida u kiritgan ajoyib “no‘xat” – orqaga tashlangan zarbasi – kampaniyaning ramziga aylangandi.
Ammo Amerika qit’asidagi final bosqichida hammasi reja bo‘yicha ketmadi. Shotlandiya yana guruh bosqichidanoq xayrlashdi. McTominay ham, jamoadoshlarining ko‘pi singari, o‘z darajasini to‘liq namoyish eta olmadi.
Hendry bu turnir haqida gapirar ekan, maydondagi umidsizlik bilan birga, maydondan tashqaridagi o‘zgacha manzarani ham tilga oldi.
Tartan Army – mag‘lubiyat fonidagi yorqin manzara
Hendry o‘zini ochiq tutadi: u Jahon chempionatida Shotlandiya o‘yinidan hafsalasi pir bo‘lganini aytadi. Shunga qaramay, u 1998 yilga ham ishora qiladi: o‘sha paytda ham yakunda hamma narsa ko‘ngildagidek tugamagan, Marokashga qarshi so‘nggi o‘yindagi yirik mag‘lubiyat xotirada og‘riq sifatida qolgan.
2026 yilda esa boshqa “yulduz” paydo bo‘ldi – Tartan Army.
Hendryning ta’kidlashicha, shotland muxlislari Amerika tarixiga o‘ziga xos iz qoldirdi. U o‘zi yashaydigan hududga yaqin bo‘lgan North East Tartan Army, Peterheaddan chiqqan muxlislar guruhini misol keltiradi: ular allaqachon oktyabrda Bostonga qaytish rejasini tuzib bo‘lishgan, hatto qayiqgacha band qilingan. Bu fidoyilik, bu ruh uni hayratga solgan.
Ammo maydondagi natijalar...
Hendry 1:0 hisobidagi Haiti bilan o‘yindan keyin hamma chuqur tushkunlikka tushganini eslatadi. Turnirning ilk uchrashuvi Shotlandiyani butun yo‘lga tayyorlab qo‘yishi, ohangini belgilashi kerak edi – va aynan shunday bo‘ldi, faqat ijobiy ma’noda emas.
Marokashga qarshi o‘yinda esa g‘alati manzara yuzaga keldi. Shotlandiya 70 soniya ichida gol o‘tkazib yubordi. Hendry fikricha, paradoksal tarzda bu ularga ma’lum ma’noda yordam ham bergan – marokashliklar hisobda oldinga o‘tib olgach, Shotlandiya majburan javob izlashga, butun o‘yinni hujumkor o‘tkazishga majbur bo‘ldi. Muhimi, ikkinchi yoki uchinchi gol kiritilmadi, shuning o‘zi jamoaga butun o‘yinni o‘zgartirish imkonini qoldirdi.
U yana bir bahsli epizodni eslaydi: John McGinnga nisbatan jarima maydonida sodir bo‘lgan holat. Hendry qat’iy fikr bildiradi – agar bu vaziyat jarima maydonidan tashqarida bo‘lganida, hakam albatta standart belgilagan bo‘lardi. Demak, ichkarida bo‘lsa, bu penalti bo‘lishi kerak edi. Ammo belgi berilmadi.
Shunga qaramay, u umumiy bahosini yashirmaydi: Shotlandiya bu turnirda umuman olganda umidlarni oqlamadi. Xuddi 1998 yildagidek, yakunda og‘riqli xotira qoldi.
McTominay uchun navbatdagi burilish
Shunday fon ostida McTominayning kelajagi yanada qiziq bo‘lib bormoqda. Neapolda u chempionlik, shaxsiy mukofotlar, Ballon d’Or atrofidagi bahslarga aralashish darajasiga chiqdi.
Endi esa savol boshqa: u shu darajani yana bir bor Angliya Premier Ligasiga olib kiradimi? Yoki Neapol – uning karyerasidagi eng yorqin, ammo yopiq bo‘limga aylanadimi?
G‘olib mentalitetiga chanqoq bo‘lgan klublar uchun bu savol uzoq vaqt ochiq qolmaydi.
