Messi sahnasiga aylangan Atlanta: Tuchelning tanlovi va oqibatlar
Atlanta kechasi tarixga kirishi aniq edi. Biroq bu sahna oxir-oqibat Lionel Messi va uning sheriklari uchun yozilgan pyesaga aylandi. Angliya esa yana bir bor “deyarli” so‘zi changida qolib ketdi.
Anthony Gordon hisobni ochganida, hammasi reja bo‘yicha ketayotgandek ko‘rindi. Uchrashuvga dadil kirib kelgan Angliya ustunlikni qo‘lga oldi, raqibni ortga surdi, bosimni oshirdi. Ammo goldan keyin jamoa birdan qobig‘iga qaytdi. Aynan shu burilish nuqtasi bo‘ldi.
Ustunlikdan qo‘rquvga: Tuchelning tanlovi
Thomas Tuchel, “Chelsea”, “Paris Saint-Germain” va “Bayern Munich”dagi tajribasi bilan, bunday lahzalarni boshidan o‘nlab marta o‘tkazgan murabbiy. Lekin bu safar u boshqacha yo‘lni tanladi. Hisob ochilgach, u “zarba berib yakunlash” o‘rniga, borini saqlab qolishga urinib qoldi.
Maydonga tushgan o‘zgarishlar ham shuni ko‘rsatdi: hujumkor emas, ehtiyotkor, himoyaviy almashtirishlar. Natijada Angliya chizig‘i tobora pastga tushdi, pressing susaydi, to‘pni ushlab turish o‘rnini chiziq ortiga chekinish egalladi. Bosimni esa ular emas, o‘zlari qabul qilib oldi.
Bunday taklifni Messi rad etmaydi. U maydonda eng kichik bo‘shliqni ham ko‘ra oladi, eng kichik xatoni ham jazolaydi. Shunday ham bo‘ldi: ikki golga uzatma, o‘yinning ritmini o‘zgartirgan ikki lahza – va Angliyaning 60 yillik katta sovrin orzusi yana bir bor cho‘kdi.
Messi kaliti va 60 yillik og‘riq
Angliya yirik turnirlardagi alamli yakunlarni yaxshi biladi. Diego Maradona qo‘li, Cristiano Ronaldo ko‘z yoshlari, penaltilar, qizil kartochkalar, ketma-ket yo‘qotilgan “Euros” finallari – ro‘yxat uzoq. Atlanta shunchaki navbatdagi bob bo‘lib qoldi.
Bu safar esa tarixiy fon yanada og‘irroq: raqib – amaldagi jahon chempioni, bosh sahnada esa, ko‘pchilik nazarida, futbol tarixidagi eng buyuk o‘yinchi. Shunday fon qarshisida xatoga joy qolmaydi. Tuchelning tanlovi esa aynan shu darajadagi o‘yinda juda qimmatga tushdi.
Lescott: “Dunyo chempionini yutish – hech kimning tabiiy haqqi emas”
Tanqid to‘lqini esa murabbiyga qarshi ko‘tarildi. 2028-yilda uyda o‘tadigan Yevropa chempionati hamda unga qadar bo‘lgan davrni qamrab oladigan shartnoma haqida gap ketar ekan, ayrimlar bu kelishuvni qayta ko‘rib chiqish kerakligini ayta boshladi. Bo‘sh qolgan murabbiylar bozorida esa ikki ism alohida tilga olinmoqda: “Newcastle”ni uzoq kutilgan sovringa olib kelgan Eddie Howe va “Etihad Stadium”dagi 10 yillik yulduzli davrini yakunlagan Pep Guardiola.
Sobiq Angliya himoyachisi Joleon Lescott bu shovqinga boshqacha qaraydi. U, UniBet Online Casino hamkorligida, GOAL bilan suhbatda shunday deydi: Pep haqida savolga javoban u murabbiylik lavozimiga bo‘lgan munosabatni eslatib, Guardiola bu bosimga kirishni xohlamasligini ta’kidlaydi va Angliya murabbiyini darhol ayblashga qarshi chiqadi.
Lescott fikricha, yarim finalda jahon chempioniga yutqazish – fojia emas, xususan, Messi kabi o‘yinchiga qarshi o‘ynayotganda. Uningcha, Angliyaning bu bosqichga chiqishi kutilmagan mo‘’jiza emasdi – ular to‘rtlik urug‘lanishida edi, raqiblari ham shunday. Qolganini esa bitta kecha hal qiladi. Bu safar o‘sha kecha Angliya foydasiga ishlamadi.
O‘yin ichidagi burilishlar: “Bu oddiy futbol emasmi?”
Lescott uchun asosiy savol – bu mag‘lubiyatdan qanday saboq olish kerakligi. U hammasini bitta fikrga jamlaydi: ehtimol, eng katta xato – o‘zgartirishga shoshilish bo‘lgandir, chunki “qilayotgan ishingiz ishlayotgandi”.
U Jordan Pickfordning holatini misol keltiradi: golga qadar darvozabon deyarli ishga tushmadi, goldan keyin esa u ko‘proq harakat qilishga majbur bo‘ldi, raqib darvozani yo‘llagan zarbalar ko‘paydi, ustunlar larzaga keldi. Bu – ustunlikni himoya qilishga o‘tgan har qanday jamoa boshidan kechiradigan bosqich.
Argentina uchun esa yo‘qotadigan narsa qolmagandi. Ular 1:0, 2:0, farqi yo‘q – baribir turnirdan chiqib ketishardi. Shu sabab ular eng jasur, eng ijodkor o‘yinchilarini maydonga tashlash imkoniga ega bo‘ldi, o‘yinni kengaytirdi, tavakkal qildi. Agar 2:0 bo‘lib yutqazishsa ham, tarix kitobida baribir mag‘lub sifatida qayd etilardi. Shuning uchun ular to‘liq hujumga o‘tdi, Angliya esa asta-sekin o‘z jarima maydoni atrofiga tiqilib qoldi.
Lescott hatto Argentina birinchi golni urganidan keyin ham Angliya qisqa muddatli ustunlikni qayta qo‘lga olganini eslaydi. Uningcha, o‘sha paytda raqib o‘z jarima maydoniga mixlanib qolgan, Angliya bosimni oshirgan. Savol shunda: bu – shunchaki futbolning tabiiy oqimi emasmi? O‘yinlar shunday tebranishlardan iborat-ku. Bu safar esa shu tebranish juda uzoq davom etdi va Angliya raqibni to‘xtata olmadi.
Pep, Howe va Tuchel kelajagi
Shu fon ortida murabbiylik kursisi haqida gap-so‘zlar ko‘paymoqda. Eddie Howe nomi jiddiy ko‘rib chiqilmoqda, Pep Guardiola esa bo‘sh – bu esa har qanday federatsiya uchun jiddiy vasvasa. Lekin Lescott Angliya terma jamoasi bosh murabbiyligi futbol olamidagi eng murakkab, eng nozik ish ekanini eslatadi: bu lavozimda bir kecha ichida qahramondan aybdorga aylanish mumkin.
Tuchelga bo‘lgan ishonch, 2028-yilgi uy Yevropasiga qadar yetadimi? Yoki Atlanta kechasi, Messi sahnasi va qo‘ldan ketgan ustunlik bu rejalarga chiziq tortadimi? Angliya 60 yillik og‘riqni nihoyat tugata oladimi yoki bu mag‘lubiyat ham o‘sha eski hikoyaning navbatdagi bobiga aylanadimi? Savol ochiq qolmoqda.
