Messi va Ispaniya: Mundialdagi so‘nggi sahna
39 yosh. Oltin konfetti ostida egilgan yelkalar. Stadion bo‘ylab sekin yurayotgan, ko‘zlari qizarib ketgan Lionel Messi. East Rutherford tunining eng og‘ir, eng jim lahzasi aynan shu bo‘ldi.
Ispaniya ikkinchi bor dunyo chempioni bo‘layotganda, markazda baribir Messi turardi. Bu safar g‘olib sifatida emas, balki turnirning butun yukini ko‘targan, ammo oxirgi qadamni tashlay olmagan afsona sifatida.
Oq-ko‘k libosdagi so‘nggi manzara bo‘ldimi?
2026-yilgi mundial yakunlandi. Endi butun futbol olami bitta savol ustida o‘ylanmoqda: bu Messi’ni Argentina libosida ko‘rgan so‘nggi kechamiz bo‘ldimi?
U allaqachon 2022-yilgi chempionatni o‘zining xayrlashuvi sifatida tilga olgandi. Shunga qaramay, rekord darajadagi oltinchi jahon chempionatiga ham chiqdi, yana bir bor chegaralarni kengaytirdi. Bu safar esa ertakning oxiri boshqacha yozildi.
Trophy ko‘tarilishidan oldin bir necha ispaniyalik futbolchi maydon chetiga yaqin turgan Messining yoniga bordi. Ular vaziyat qanchalik katta ekanini yaxshi his qilardi. Sakkiz karra Ballon d'Or sohibining ochiqchasiga yig‘layotgan manzarasi ko‘pchilik uchun kechaning asosiy ramziga aylandi.
Scaloni jim, savollar esa ko‘p
Argentina bosh murabbiyi Lionel Scaloni uchrashuvdan so‘ng Messi kelajagi borasida aniq javob bermadi. U hali kapitan bilan gaplashmaganini aytdi va faqat bitta fikrni alohida urg‘uladi: hammadan Messidan faxrlanishni so‘radi, uni “maydonga qadam qo‘ygan eng yaxshi futbolchi” deb atadi.
Aniq qaror yo‘q. Aniqlikdan ham ko‘ra, hozircha og‘ir sukut ko‘proq.
Ferran Torres zarbasi va orzuning chilparchin bo‘lishi
O‘yin esa dramatik yakun topdi. Qo‘shimcha bo‘limning ikkinchi yarmi endigina boshlangan, tablodagi soniyalar 37-ni ko‘rsatgan paytda Ferran Torres zarba berdi. To‘p to‘rni topdi, Ispaniya esa ikkinchi bor jahon chempioniga aylandi.
Shu zarba bilan Argentina 1962-yildan beri hech bir erkaklar terma jamoasi uddalay olmagan ishni – chempionlikni himoya qilish orzusidan ayrildi. Messi va jamoadoshlari esa maydonga qulab, o‘sha orzuning sinib tushgan parchalari orasida qotib qoldi.
Torres uchrashuvdan keyin buni yashirmadi: maydonning narigi tomonida Messi turganida asablar taranglashishini tan oldi. Lekin u shunday dedi – baribir o‘z o‘yinimizga tayandik, yana bir bor o‘sha futbolimizni ko‘rsatdik.
Raqamlar yolg‘on gapirmaydi
Hisob tig‘iz bo‘lib turgan bo‘lsa-da, raqamlar maydondagi ustunlik kim tomonida bo‘lganini aniq ko‘rsatdi. La Roja 20 marta zarba berdi, Argentina esa atigi 2 bor urinish qildi. Paslar bo‘yicha ham farq keskin: Ispaniya 845, Albiceleste esa 433 pas bilan cheklangan.
Luis de la Fuente rejasi boshidanoq aniq edi. U o‘yindan keyin tan oldi: birinchi g‘oya – Messi’ni jilovlash bo‘lgan. Reja ishladi. Messi butun uchrashuv davomida atigi 54 marotaba to‘pga tegdi. Bunday miqdor uchun bu darajadagi sahnada bu – g‘ayritabiiy darajada kam.
80 663 tomoshabin har safar to‘p unga yaqinlashganda, mo‘jiza kutib o‘rnidan turdi. Lekin Ispaniya mudofaasi chizig‘ini buzish qiyin bo‘ldi – ular intizomni bir lahzaga ham yo‘qotmadi.
Afsona va javobsiz qolgan savol
Shu tariqa, oltin konfetti ostida ko‘ziga yosh olgan Messi surati futbol tarixiga yana bir sahifa bo‘lib kirdi. Bu sahifada kubok yo‘q, lekin insoniy og‘riq, charchoq va baribir ketmayotgan raqobat ruhi bor.
U yana qaytadimi? Yoki bu oq-ko‘k chiziqli libosdagi so‘nggi sahna bo‘lib qoldimi?
Javob hozircha yo‘q. Lekin bitta narsa aniq: bu tun, bu mag‘lubiyat va bu ko‘z yoshlar Messining ulkan merosidan bir parcha bo‘lib qoladi. Ispaniya esa aynan shu kechada afsonani to‘xtatgan jamoa sifatida esda qoladi.
