Michael Edwards va'dalari bajarilmagach, FSGdan norozi holda ketdi
Jurgen Klopp davrining soya ortidagi me'mori sanalgan Michael Edwards yana bir bor Liverpool atrofidagi eng katta hikoyaning markaziga chiqdi. Bu safar transfer mo''jizalari emas, balki bajarilmagan va'dalar sabab.
Ko‘p klubli loyiha – ishontirgan va keyin yo‘qolgan g‘oya
Edwards 2022-yilda Liverpoolni tark etgach, bozor bo‘sh qolmadi. Manchester United ham, Chelsea ham uni o‘z tomoniga og‘dirishga urindi. U esa ikki yil kutdi va 2024-yilda qaytib keldi. Ammo bu safar Anfielddagi eski lavozimiga emas.
U Fenway Sports Group tarkibida yangi tuzilgan "CEO of football" rolini qabul qildi. Asosiy shartlardan biri aniq edi: FSG ko‘p klubli modelga o‘tishi, ya’ni Yevropada ikkinchi bir futbol klubini sotib olishi kerak edi. Aynan shu strategik loyiha Edwardsni ishontirgan, qaytishga undagan edi.
Ikki yil o‘tdi. Reja esa qog‘ozda qoldi.
FSG hanuzgacha birorta ikkinchi klubni qo‘lga kiritgani yo‘q. Ko‘p klubli tizim haqida dastlab katta niyatlar bo‘lgan bo‘lsa-da, bu yo‘nalish chetga surilgandek. The Athletic xabariga ko‘ra, aynan shu turg‘unlik, qarorlarning cho‘zilishi va harakatning yo‘qligi Edwardsni chuqur ranjitgan. Oxir-oqibat, u ketish qaroriga keldi – shartnomasi tugashidan bir yil oldin.
Klopp davrining asosiy ustuni
Edwards nomi Liverpool tarixida alohida sahifaga yozilgan. U Kloppning aksar yillari davomida sporting director sifatida ishladi va klubning eng muhim transferlarida bosh rolni o‘ynadi. Mohamed Salah, Sadio Mane, Andy Robertson – bularning barchasi Edwards boshchiligidagi rekruting siyosatining yirik zarbalari.
U 2022-yilda ketganida ham bu yo‘qotish og‘ir qabul qilingan. Shunga qaramay, 2024-yilda qaytishi klub atrofida yangi umid uyg‘otdi: Kloppdan keyingi davrni aynan Edwards bilan birga, tizimli va strategik tarzda qurish mumkin degan ishonch paydo bo‘lgandi.
Ammo u bu safar Liverpool emas, FSG bilan bevosita ishlardi. Klubdan ko‘ra kengroq struktura, butun futbol portfelini shakllantirish, ko‘p klubli modelni yo‘lga qo‘yish – unga aynan shular va’da qilingan edi.
Shu va’dalar esa bajarilmadi.
Ichkaridagi kuch o‘zgarishi
Edwards qaytgach, u Liverpooldagi sporting director lavozimiga Richard Hughesni olib keldi. Hughesga bo‘lgan ishonch katta edi: u transfer siyosatini boshqarishi, Kloppdan keyingi qayta qurilishda markaziy figura bo‘lishi kerak edi.
Endi esa Hughesning o‘zi yoz oxirida Liverpoolni tark etib, Saudiya Arabistonidagi Al-Hilal klubiga qo‘shilishi kutilmoqda. Bu ham tizimdagi beqarorlikni yanada yaqqol ko‘rsatadi.
FSG prezidenti Mike Gordon esa yana sahnaga qaytmoqda. U avval ham klubning kundalik ishlarini boshqargan, endi yana shu rolni o‘z zimmasiga olishi kutilmoqda. Ya’ni, Edwards bilan boshlanishi kerak bo‘lgan yangi struktura yana eski modelga yaqinlashmoqda.
Qizig‘i shundaki, Hughes Liverpoolda to‘liq transfer nazoratiga ega bo‘lishi kerak bo‘lgan odam sifatida ko‘rilmoqda. Bournemouth davrida u Andoni Iraola bilan birga ishlagan bo‘lsa-da, o‘sha yerda bu darajada to‘liq vakolatga ega bo‘lmagan. Anfieldda esa unga aynan shu kalit topshirilishi rejalashtirilgandi.
Endi bu kalit qayerga boradi – savol ochiq.
Edwardsning so‘nggi so‘zlari – muloyim, ammo sovuq izoh
Rasmiy bayonotlarda keskinlik bo‘lmaydi. Edwards ham odatdagidek professional ohangni saqladi. U FSG va Liverpoolga qaytganini "imtiyoz" deb atadi, klubni "kuchli holatda" tark etayotganini aytdi, yo‘nalish aniq, poydevor mustahkam ekanini ta’kidladi.
U qaytganida nafaqat Liverpoolni muhim o‘tish davridan olib o‘tish, balki FSGning kengroq futbol ambitsiyalarini shakllantirish imkoniyati uni hayajonga solganini eslatdi. Aynan shu keng ko‘lamli loyiha – ko‘p klubli model – uning qaytishidagi asosiy omil bo‘lgani sir emas.
Edwards bayonotida bu loyiha "biz o‘ylaganimizdan boshqacha yo‘nalishda rivojlandi" deya muloyim ifoda bilan tilga olinadi. U jamoa egalarga kelajak uchun "puxta o‘ylangan, yaxshi ishlab chiqilgan turli variantlar" taqdim etganidan faxrlanishini yozadi.
Tashqaridan qaraganda esa bitta haqiqat ko‘rinadi: variantlar bor edi, lekin qaror yo‘q. Ambitsiya bor edi, ammo amaliy qadamlar yetishmadi.
Edwards Mike Gordon, John Henry, Tom Werner va butun FSG hamda Liverpool xodimlariga minnatdorchilik bildirdi. Eng ko‘p esa – muxlislarga. Ularning ehtirosini klubni alohida qiladigan asosiy kuch sifatida tilga oldi va o‘zi har doim bu hikoyaning bir qismi bo‘lib qolishini yozdi.
Endi nima bo‘ladi?
Fakt shuki, FSG ikki yil ichida ko‘p klubli modelga o‘tolmadi. Edwards esa aynan shu loyiha uchun qaytgan edi. Endi u yo‘q. Hughes ketish arafasida. Mike Gordon esa yana markazda.
Liverpool maydonda raqiblar bilan kurashar ekan, klublar ortidagi katta o‘yin – struktura, strategiya, egalik modeli – hamon davom etmoqda. Savol esa ochiq turibdi: FSG keyingi katta qadamni qachon va qayerda tashlaydi?







