Mike D’Antoni va Phoenix Suns: Yozgi Zaldan Inqilobga
Mike D’Antoni uchun hammasi Phoenixdagi yozgi zalda boshlangan. Rasmiy mashg‘ulot emas, murabbiylar yo‘q, shunchaki pick-up o‘yinlar. Ammo aynan o‘sha yerda u kelajakni ko‘rdi.
Steve Nash o‘sha paytda Dallas sharafini himoya qilardi. Yozda Phoenixga kelib, Suns o‘yinchilari bilan oddiy mashg‘ulotlarda to‘p surardi. Hech qanday sxema, hech qanday maxsus tizim yo‘q. Biroq Nash parketga qadam qo‘yishi bilan o‘yin boshqacha tus olar, atrofidagi har bir basketbolchi birdaniga yaxshiroq ko‘rina boshlardi.
D’Antoni buni uzoq tushuntirishga muhtoj emasdi. U shunchaki kuzatdi. Va ichida bitta fikr qat’iylashdi: “Mana, olishimiz kerak bo‘lgan yigit shu.”
Phoenix rahbariyatida ham bu tasavvur asta-sekin shakllanib borardi. Jerry Colangelo klubning katta figuralaridan biri bo‘lsa, Bryan Colangelo transfer sahnasida hal qiluvchi rol o‘ynadi. D’Antoni aynan Bryanni Steve Nashni olib kelishdagi ko‘rish qobiliyati, jasorati uchun alohida ta’kidlaydi. Uning fikricha, Jerry va Bryan birgalikdagi qarori murabbiy shtabiga o‘sha paytdagi odatiy NBA qoliplaridan chetga chiqish ishonchini berdi.
Natijada Phoenix Suns butun ligani larzaga keltirgan falsafani yaratdi. “Seven Seconds or Less” — yetti soniyadan kam vaqt ichida hujumni yakunlashga asoslangan, tezlik va qaror qabul qilishni mutlaq ustuvor qo‘ygan tizim. Bu g‘oya Nashning o‘sha oddiy pick-up o‘yinlarida ko‘ringan tabiiy ustunliklaridan ildiz oldi: tez fikrlash, bo‘sh o‘yinchini topish, ritmni boshqarish.
D’Antoni o‘sha davrni eslar ekan, bitta narsani ochiq tan oladi: hech kim bu darajadagi portlashni kutmagan. Ular shunchaki boshqacha bo‘lishga, o‘zlarining eng yaxshi o‘yinchisiga mos tizim qurishga urinayotgan edi. Ammo tezkor hujum, erkin harakat, doimiy pressingga asoslangan bu yondashuv nafaqat Phoenixni o‘zgartirdi, balki butun ligaga ta’sir ko‘rsatdi.
Shu tariqa, yozgi zalda hech qanday murabbiylarsiz boshlangan oddiy o‘yinlar NBA tarixidagi eng inqilobiy uslublardan biriga aylandi. Va hamon savol ochiq: o‘sha paytdagi kabi jasorat bugungi murabbiylarga yetadimi?
