Paul Scholesning Declan Rice haqidagi fikrlari
Angliya guruh bosqichidan omon o‘tdi, lekin bahslar endi endigina qiziyapti. Guruh Lda 9 ochkodan 7 tasini olib, birinchi o‘rinni olgan jamoa endi chorak final sari ilk qadamni DR Congoga qarshi tashlaydi. Ammo katta o‘yindan oldin asosiy savol: Thomas Tuchel markazda kimga ishonadi?
Bu yerda maydonga Paul Scholes chiqdi. U hech narsani aylantirib o‘tirmadi: uningcha, Declan Rice hozircha chetda qolishi kerak.
“Ikki tayanch yarim himoyachi keraksiz”
Scholes The Good, The Bad & The Football podkastida fikrini aniq aytdi. Uning nazarida, Angliya keyingi bosqichda ehtiyotkorlikni biroz chetga surishi shart.
U shunday deydi: Angliya bunday raqibga qarshi ikki tayanch yarim himoyachi bilan o‘ynamasligi kerak. “Bu turdagi o‘yinlarda imkon qadar ko‘proq hujumchi qo‘yasan,” – degan u. Tanlov esa, uning fikricha, bevosita: Declan Rice yoki Elliot Anderson.
Scholesning qarori qat’iy: u Andersonni tanlaydi.
Sababini ham ochiq tushuntiradi: Anderson to‘pni ko‘proq oldinga uzatadi, risk oladi, chiziqlar orasini yoradi. Scholes Riceni yomon ko‘rmaydi, aksincha, uni “a’lo darajadagi futbolchi va yetakchi” deb ataydi. Lekin bu o‘yin uchun u boshqa profilni ko‘rishni istaydi.
“Arsenal ham zo‘r o‘yin ko‘rsatmadi, to‘g‘rimi?”
Scholes fikrini yanada chuqurlashtirar ekan, Arsenaldagi manzarani eslatadi. Uningcha, o‘tgan mavsum London klubi chiroyli, oqimli futbol ko‘rsatmagan, va bu jarayonda Rice ham asosiy ijrochilardan biri bo‘la turib, ijodkorlikni to‘liq ochib bera olmagan.
U alohida ravishda Martin Odegaardni tilga oladi: Rice u bilan bog‘lanishni, uni o‘yinga yetarlicha jalb qilishni uddalamagan, deydi u. Scholesning taxmini shuki, bu muammo ma’lum ma’noda Angliya terma jamoasiga ham ko‘chgan bo‘lishi mumkin. Uningcha, Anderson bilan bunday uzilish bo‘lmaydi.
Bu fikrlar, tabiiyki, katta bahs uyg‘otadi. Chunki Rice nafaqat Arsenal, balki butun dunyo bo‘ylab eng barqaror va ishonchli markaziy yarim himoyachilardan biri sifatida qabul qilingan.
Guruh bosqichi: natija bor, lekin o‘yin qoniqtirmayapti
Tuchel boshchiligidagi Angliya turnirni baland notada boshladi. Xorvatiyaga qarshi 4:2 hisobidagi yorqin g‘alaba jamoa atrofida optimizmni oshirdi. Ammo keyingi ikki o‘yinda ritm tushib ketdi.
Ganaga qarshi bo‘sh, xotirjamlikdan yiroq durang. Yaratuvchanlik deyarli yo‘q, tezlik sust, g‘oya kam. Shundan so‘ng Panamaga qarshi o‘yin: hisob 2:0 bo‘ldi, lekin faqat bir soatdan keyin to‘siq buzildi. Uchrashuvning katta qismi sabr sinoviga o‘xshab ketdi.
Rice bu bahsni o‘tkazib yubordi. Sabablar aniq: jarohat bilan bog‘liq muammo va oldingi o‘yinda sariq kartochka olib, diskvalifikatsiya xavfi ostida qolgani. Endi esa u sog‘ayib, DR Congoga qarshi o‘yinda asosiy tarkibga qaytishi kutilmoqda. Lekin Scholes unga darhol joy berishga shoshilmaslik tarafdori.
U Panama ustidan qozonilgan g‘alabani ham iliq so‘zlar bilan eslay olmadi: uchrashuv “yaxshi bo‘lmaganini” ochiq aytib, Angliyaning umumiy o‘yinini tanqid qildi.
“Bu jamoa hali Frantsiya yoki Argentinaning darajasida emas”
Scholes guruh bosqichini kuzatar ekan, yanada keskinroq xulosa chiqardi. Uningcha, hozircha turnirda ko‘rgan birorta jamoa unga “chempion bo‘ladigan” darajada taassurot qoldirmagan. Angliya ham shular qatorida.
U baribir eshikni yopmaydi: jamoa o‘sishi, o‘yinni yaxshilashi mumkin, natijalar bor, g‘alabalar kelmoqda, tarkibda o‘yinni taqdirini hal qilib beradigan futbolchilar yetarli. Lekin hozirgi holatda ularni France yoki Argentina bilan bir qatorga qo‘yib bo‘lmaydi, deydi u.
Bu gaplar Angliya atrofidagi eforiyani biroz sovutadi. Turnir davom etar ekan, bosim esa faqat ortadi.
Nicky Butt: “Rice – bunday o‘yinlarda tushirib bo‘lmaydigan futbolchi”
Scholesning sobiq jamoadoshi, Manchester United va Angliya terma jamoasining sobiq yarim himoyachisi Nicky Butt ham fikr bildirdi. U ham bitta “sitting midfielder” tarafdori, lekin tanlovda Scholesdan keskin farq qiladi.
Butt uchun markazdagi birinchi ism – Declan Rice. U Elliot Andersonni maqtashdan to‘xtamaydi: uni “zo‘r futbolchi” deb ataydi, Manchester Cityning 116 million funt (ba’zi xabarlarda 120 million) to‘lab, uni qo‘lga kiritayotganini eslatadi. Ammo baribir bitta haqiqatni urg‘ulaydi: Riceni tarkibdan chiqarib bo‘lmaydi.
Buttning fikricha, raqib to‘pni deyarli nazorat qilmaydigan o‘yinlarda ikki tayanch yarim himoyachi bilan o‘ynash – resursni behuda sarflash. Shunga qaramay, u bitta tayanch bo‘lsa ham, bu rolni aynan Rice bajarishi kerak, deb hisoblaydi.
Shunday qilib, sobiq Manchester United yulduzlari o‘rtasida markaziy chiziq borasida jiddiy “futboliy bahs” yuzaga keldi: biri Andersonni, boshqasi Rice’ni tanlaydi, ammo ikkalasi ham Tuchelni yanada jasurroq sxema tanlashga undayapti.
DR Congo – oson raqibmi yoki yashirin xavfmi?
Angliyaning pley-offdagi raqibi – DR Congo. Ular Guruh Kda uchinchi o‘rinni oldi: Uzbekistan ustidan g‘alaba, Portugal bilan durang, Colombiaga qarshi mag‘lubiyat. Qog‘ozda bu raqamlar Angliya foydasiga gapiradi. Ammo turnirlarda “qog‘oz” ko‘p bor aldanadi.
Tuchel uchun asosiy bosh og‘riq – aynan markaz. U ehtiyotkorlikni tanlaydimi yoki Scholes va Butt talab qilayotgandek, bitta tayanch bilan yanada hujumkor modelga o‘tadimi?
Yana bir savol esa yanada keskin: Angliya bu turnirda nihoyat o‘zini haqiqiy favorit sifatida ko‘rsatadimi yoki yana bir bor “potensial bor, lekin yetarli emas” degan gaplar ostida qoladimi?
