Pochettino davrining ilk lageri: Sullivan, Musah va yangi imkoniyatlar

USMNT navbatdagi yig‘inini boshlamoqda. Bu safar e’tibor markazida bitta ism alohida yonib turibdi: Sullivan. Atigi 16 yosh. Lekin u allaqachon kattalar stoliga o‘tirib oldi.

U yillar davomida istiqbolli bola sifatida tilga olinib keldi, ammo bu mavsumda gap faqat va’dalarda emas. Gollar, golli uzatmalar, o‘yin taqdiri hal bo‘ladigan lahzalar – hammasi bor. Shuning uchun ham u bu lagerda. Pochettino “ijtimoiy tarmoq yulduzlari”ni emas, haqiqiy futbolchilarni chaqiradi. Hozir Sullivan aynan shunday o‘yinchi.

Murabbiy buni yashirmaydi: u bola atrofidagi shov-shuvni oqlayapti. Ammo bir haqiqat bor – u hanuz bolakay. Uni himoya qilish, yo‘l ko‘rsatish, xatolarini to‘g‘ri qabul qildirish kerak. Pochettino ham aynan shu haqida gapiradi: Sullivan hali o‘sishi, takomillashishi, yetuklashishi kerak bo‘lgan 16 yoshli o‘yinchi. Lekin bugun u terma jamiyada bo‘lishni “haq qilib olgan”.

Bu lager – sinov maydoni. U bu darajaga tayyormi yoki yo‘qmi, hozircha hech kim aniq aytolmaydi. U bu yig‘inda ham avvalgidek hammani hayratda qoldirishi mumkin. Balki qiyin bo‘lar. Muhimi bu emas. Muhimi – unga urinish huquqi berilgan.

Shunday urinishlar ko‘paygani sari, 2030 yilga kelib, 20 yoshli yulduzga aylanishi uchun poydevor ham mustahkamlanadi. Endi navbat unda. Yoritgichlar, kameralar, savollar – barchasi unga qaratiladi. U esa bu bosimni qanday ko‘tarishini ko‘rsatishi kerak bo‘ladi.

Pulisic soyasi va o‘zgargan reallik

Bu safar lagerda bir ism yo‘q. Sababi hammaga tushunarli: Pulisic yaqinda jarohatdan qaytdi va endigina mavsumdagi ilk o‘yinini o‘tkazdi. Uni Atlantika bo‘ylab uchirib kelib, ikki haftada to‘rt o‘yin o‘ynatish – qisqa muddatda ham, uzoq istiqbolda ham tavakkal bo‘lardi.

Baribir uning yo‘qligi ideal holat emas. Jahon chempionatidagi muvaffaqiyatsizlik atrofidagi ko‘plab bahslar, aynan Pulisic ishtirokisiz, hanuz tarqalmayapti. U bu hikoyani hozircha o‘zgartira olmaydi. Qolaversa, uch yildan ortiq vaqt qolgan oddiy o‘rtoqlik uchrashuvlarida bu tasavvurlarni sindirishning iloji ham yo‘q edi.

Ammo u uchun bu baribir achchiq haqiqat. Pulisic – o‘zini yana bir bor isbotlashi kerak bo‘lgan futbolchi. Bu jarayon esa boshqa vaqtda boshlanadi. Hozir emas.

Pochettino esa allaqachon yangi yo‘l chizib bo‘lganini aytib qo‘ydi. Oldinga qaragan murabbiy uchun to‘rt yil keyingi Jahon chempionati – asosiy belgi. Maqsadlar, ustuvor yo‘nalishlar, ro‘yxat tanlash mezonlari o‘zgargan. Bu lager uchun tuzilgan tarkib – hozircha uningcha eng maqbul variant.

Musah qaytishi: yo‘ldan adashgan yigit yana sahnada

Bir yarim yildan ortiq tanaffusdan so‘ng Musah yana USMNT formasini kiyadi. Va bu safar u buni o‘z o‘yini bilan qo‘lga kiritdi.

So‘nggi yillar unga oson kechgani yo‘q. Milan safida to‘liq ochilolmagan, Atalanta ijarasida esa zavq topmagan Musah go‘yo o‘z yo‘lini yo‘qotgandek edi. Endi esa u yana Milan tarkibida foydali bo‘lib, o‘ziga bo‘lgan ishonchini qayta topmoqda. Pochettino ham uni qayta ko‘rib chiqdi.

Atigi 23 yosh. Ammo bu lagerda u allaqachon “katta”lardan biri. Shunga qaramay, hali ham katta salohiyat, katta zaxira bilan maydonga chiqadigan futbolchi. Futbolda o‘sish hech qachon to‘g‘ri chiziq bo‘lib bormaydi. Musah yo‘li ham shunday: burilishlarga boy, ammo baribir uni o‘zi xohlagan joyga – terma jamiyaga qaytarib keldi.

Pochettino ham buni ta’kidlaydi: Musah yosh, oxirgi Jahon chempionatida bo‘lmagan, lekin bu mavsum boshidan buyon u murabbiy kutgan darajada o‘ynayapti. Ba’zi futbolchilar maydonda ko‘p daqiqa oladi, lekin zarur darajada ta’sir ko‘rsata olmaydi. Musah esa hozircha boshqacha taassurot qoldiryapti. Shuning uchun ham unga yana chaqiruv bor.

Endi u ikkinchi taassurotni to‘g‘ri berishi kerak. Bu lager Musah uchun yangi boshlanish bo‘lishi mumkin. USMNT bilan yo‘lini qayta yo‘lga qo‘yish uchun zarur bo‘lgan ilk qadam.

Jahon chempionati tarkibi bo‘linishi: 1–11 emas, 15–26 kurashi

Pochettino 28 nafar futbolchini chaqirdi. Ulardan 13 nafari yozgi Jahon chempionati ishtirokchisi. Asosiy tayanchlar o‘sha: Tyler Adams, Chris Richards, Antonee Robinson, Sergino Dest, Matt Freese. Jarohatlar sabab yo‘q bo‘lganlar ham tushunarli: Pulisic, Weston McKennie, Folarin Balogun. 38 yoshli Tim Ream esa alohida mavzu – u bu siklning bir qismi sifatida ko‘riladimi yoki yo‘qmi, Pochettino bu borada aniq gap aytmagan. Reamning o‘zi esa hali terma jamoaga ochiq ekanini bildirgan.

Ammo yozda asosiy tarkib bo‘lmaganlar uchun raqobat ancha keskinlashdi. Matt Turner, Max Arfsten, Mark McKenzie, Joe Scally, Cristian Roldan, Brenden Aaronson, Tim Weah, Alejandro Zendejas – barchasi Jahon chempionati tajribasiga ega, ammo bu safar uyda qolishdi.

Murabbiy uchun bu yakuniy hukm emas. U eshik hamon ochiq ekanini, istalgan futbolchi o‘z o‘yini bilan yana qaytib kirishi mumkinligini aniq aytdi. Lekin real holat shuki: tarkibni kengaytirayotgan paytda aynan 15–26-raqamli futbolchilar o‘z o‘rnini eng ko‘p himoya qilishi kerak bo‘ladi. Bu kurash allaqachon boshlangan.

Pochettino so‘zlarida bitta fikr ayniqsa qat’iy: bu yangi start. Oldingi bir yil, bir yarim yil, Jahon chempionati – barchasi ortda. Hozirgi ro‘yxat – aynan shu davr uchun eng maqbul deb topilgan tarkib.

Albert va katta sahnaga sakrash: tajribadan ko‘ra salohiyat

Bu lagerdagi eng qiziq tajribalardan biri – Albert chaqiruvi. Agar u bu safar 93 daqiqa maydonda bo‘lsa, klubidagi umumiy o‘yin vaqtidan ko‘proq milliy terma uchun to‘p surgan bo‘ladi. Shunga qaramay, Pochettino uni chaqirishga arziydi, deb hisoblayapti. Bu o‘ziga xos ishonch votumi emasmi?

Sullivan, Neil Pierre, Adri Mehmeti kabi o‘smirlar o‘zlariga berilgan imkonni maydondagi o‘yinlari bilan qo‘lga kiritgan bo‘lsa, Albert hali bunday darajada o‘ynab ulgurmagan. Lekin bu yerda bitta muhim “lekin” bor: u Yevropaning eng kuchli klublaridan birida to‘p suradi. Dortmund uni juda yuqori baholaydi, 17 yoshida allaqachon asosiy jamoa atrofida yurishi ham bejiz emas. Bu klub bir futbolchiga ishonsa, odatda buning sababi bo‘ladi.

Shu bois Albert bu lagerdagi eng tajribasiz futbolchi bo‘lishi mumkin, ammo ehtimol eng katta salohiyatga ham aynan u ega. Pochettino uni yaqindan ko‘rmoqchi, mentalitetini, bosim ostidagi qarorlarini, kattalar muhitiga qay darajada tayyorligini sinab ko‘rmoqchi.

Bu yig‘in u uchun avvalo o‘quv darsi bo‘ladi. Ammo bunday darslar ko‘pincha katta sahnaga olib chiqadigan zinapoyaning birinchi pog‘onasi bo‘lib qoladi. Savol endi bitta: bu avlod – Sullivan, Musah, Albert va boshqalar – 2030 yilga borib, USMNT tarixini qayta yozishga qodirmi?