Pochettino: Rotatsiya va Jahon Chempionatidagi Jasorat

Pochettino jasorati: rotatsiya, zarba va baribir birinchi o‘rin

Mauricio Pochettino terma jamoani qabul qilganiga 18 oy bo‘ldi. Shu vaqt ichida u noodatiyni odatga aylantirdi: sxemalar bilan o‘ynadi, taktikasini o‘zgartirdi, tarkibni chayqatdi, futbolchilardan esa bir savolni qayta-qayta so‘radi – nega bu Jahon chempionatida uzoq yurish mumkin emas?

Turkiyaga qarshi o‘yin esa bu jasoratning narxi borligini eslatdi. Kaan Ayhan tomonidan qo‘shib berilgan daqiqalardagi zarba hisobni 3:2 qildi va mezbonlar uchun mag‘lubiyatsiz seriyani buzdi.

Rotatsiya chekkasigacha

AQSh allaqachon pley-off yo‘llanmasini qo‘lga kiritgan edi. Shunda Pochettino to‘liq rotatsiyani tanladi: start tarkibida to‘qqizta o‘zgarish, guruh bosqichi davomida esa jami 21 futbolchiga asosiy tarkibdan joy. Bunday miqyosdagi almashuvni bu mamlakat tarixida biror murabbiy qilmagan.

Bu safar tavakkal ish bermadi. Turkiya turnirdagi yagona g‘alabasini aynan oxirgi teginishda topdi, o‘zi esa allaqachon musobaqadan chiqib bo‘lgan, ammo baribir tish-tirnog‘igacha kurashdi.

Baribir jadvalga qaralsa, maqsad bajarilgan. AQSh (2-1-0) guruhda birinchi bo‘lib, chorak final sari ilk qadam – Santa Claradagi saralash bosqichining ilk o‘yini – Bosniya va Gertsegovina bilan uchrashuvga tayyorlanmoqda.

Pochettino kayfiyatni bir zumga ham pasaytirmadi.

“Vazifa birinchi o‘rinda yakunlash edi va biz birinchimiz, – dedi u. – Endi keyingi bosqich, bu finalga teng o‘yin bo‘ladi. Biz tayyormiz. O‘sha o‘yindan keyin yanada kuchaydik: endi ko‘proq futbolchilar 90 daqiqani oyoqlarida his qildi, o‘yin amaliyoti oldi va kerak bo‘lsa, boshlang‘ich tarkibdan ham, zaxiradan ham yordam bera oladi.

Hammasi ijobiy. Men juda ijobiyman va xursandman”.

Bu so‘zlar qog‘ozda biroz dadil tuyulishi mumkin, ammo murabbiyning rejasi aniq: butun keraksiz yukni guruh bosqichida tashlab, pley-offga maksimal darajada yangi va raqobatbardosh tarkib bilan kirish.

Rekordlar va o‘yinchilarga ishonch

Pochettino ketma-ket ikki Jahon chempionati o‘yinida eng ko‘p o‘zgarish qilgan AQSh murabbiyiga aylandi. 76-daqiqada maydonga tushgan Alejandro Zendejas esa turnirda maydonga chiqqan 23-futbolchi bo‘ldi – bu ham rekord.

Natijaga qaramay, ilk bor Jahon chempionati startida maydonga tushib, gol va golli uzatma muallifiga aylangan yarim himoyachi Sebastian Berhalter bunday yondashuvni to‘g‘ri deb hisoblaydi.

“Bilamizki, har kim istalgan paytda mas’uliyatni o‘z zimmasiga olishga tayyor, – dedi u. – Bugun buni ko‘rdingiz. Ayrim lahzalarni qo‘ldan chiqardik, lekin umumiy o‘yinimiz yomon emasdi.

Bu – AQSh bo‘ylab har bir bolakayning orzusi: uy Jahon chempionatida o‘ynash, umuman olganda Jahon chempionatida maydonga tushish. Bugun kimdir debyut qildi, hammaga tabriklar. Hammamiz shu kunni kutganmiz”.

Murabbiyning ishonchi, yigitlarning ochiq gaplari – bu mag‘lubiyatni bahona emas, tajriba sifatida qabul qilayotgan jamoa manzarasi.

Momaqaldiroqdek start va keskin burilish

Uchrashuvning ilk daqiqalarida Pochettino yana “daho”ga o‘xshab ko‘rindi. Kutilmagan start olgan himoyachi Auston Trusty uch daqiqadan ham kamroq vaqt ichida hisobni ochdi.

Burchak zarbasini ham Jahon chempionatidagi ilk startini olgan Berhalter yo‘lladi: uzoq masofadan yo‘llangan to‘p darvoza oldidan uchib o‘tdi, Trusty esa birinchi teginishdayoq to‘pni qabul qilib oldi-da, olti metrlik maydonchaning chetidan chap oyog‘i bilan Ugurcan Cakir va yaqin ustun orasidan darvozani aniq nishonga oldi.

Bu – AQSh Jahon chempionatlari tarixidagi ikkinchi eng tezkor gol.

Ammo ustunlik uzoqqa cho‘zilmadi. O‘ninchi daqiqada Real Madrid yarim himoyachisi Arda Guler Mark McKenzie nazoratidan qochib, Kenan Yildiz uzatgan to‘pni jarima maydonida qabul qildi va Matt Turner ustidan chap oyog‘i bilan zarba berib, hisobni tenglashtirdi.

Bu Turner bu turnirdagi ilk zarbani qabul qilishi edi. Shu bilan birga, AQSh ilk bor hisobdagi ustunlikni boy berdi.

Ikkinchi zarbada ham Turner omadsiz bo‘ldi. 31-daqiqada Eren Elmali jarima maydonchasiga yo‘llagan to‘pni Orkun Kokcu olti metrlik chizig‘i yaqinida qayta yo‘naltirdi va darvozani aniq nishonga oldi. Shunday qilib, AQSh bu Jahon chempionatida ilk bor ortda qola boshladi.

Berhalter zarbasi va Pulisicning qaytishi

Tanaffusdan keyin mezbonlar yana standart vaziyatdan foydalandi. Ikkinchi bo‘limning to‘rtinchi daqiqasida jarima maydoni atrofida paydo bo‘lgan bo‘sh to‘pni yana o‘sha Berhalter ilib oldi. Unga qarshi hech kim chiqmagach, yarim himoyachi sokinlikni saqladi, o‘ng oyog‘i bilan pastdan zarba berdi va to‘p yaqin ustun yonidan darvozaga kirib bordi.

“Top shunchaki o‘zim tomonga chiqib keldi, men esa tinchlanib, zarba harakatini to‘g‘ri bajarsam bo‘ldi, deb o‘yladim, – dedi u. – Bunday vaziyatlarni ko‘p mashq qilamiz, to‘pning torga kirib ketganini ko‘rish – ajoyib tuyg‘u”.

Oradan o‘n daqiqa o‘tib, Pochettino asosiy yulduzini maydonga tashladi. Chap boldiridagi muammo sabab dam olib turgan Christian Pulisic turnirdagi ilk o‘yinining birinchi bo‘limidan so‘ng ilk bor yana maydonga qaytdi.

U zudlik bilan o‘z so‘zini aytdi. Chap qanotdan uchta xavfli hujum uyushtirdi, raqib himoyasini cho‘zdi, tezlik bilan ritmni o‘zgartirdi.

Ammo yakuniy zarba yetishmadi. O‘sha imkoniyatlardan hech biri golga aylanmadi – bu esa oxir-oqibat qimmatga tushdi.

Oxirgi zarba va og‘riqli dars

Uchrashuv yakuniga kelib, hammasi durang bilan tugaydigandek tuyulayotgan bir pallada Turkiya yana tish ko‘rsatdi. Kaan Ayhan jarima maydoni ichida uch nafar amerikalik himoyachi qurshovida qolgan bo‘lsa-da, tartibsiz holatdagi “suyanchiq” to‘pni ilib ketdi va yaqin masofadan Turner darvozasiga yo‘lladi.

Brenden Aaronson bu lahzani ichida yondirib yuradi.

“Bunday vaziyatlarni yoqilg‘i sifatida ishlatish mumkin, – dedi u. – Oxirgi daqiqalarda o‘sha golni o‘tkazib yuborish og‘ir. Guruh bosqichini mag‘lubiyatsiz yakunlamoqchi edik. Baribir bu ajoyib guruh bosqichi bo‘ldi.

Hech qanday xavotir yo‘q. Keyingi o‘yinga o‘tamiz va Bosniyaga qarshi to‘liq tayyor bo‘lamiz”.

Turkiya uchun bu Jahon chempionatiga qaytish edi – 2002 yildan beri ilk bor. Ular dastlabki ikki o‘yinda yutqazib, allaqachon turnirni tark etishgani ma’lum bo‘lganiga qaramay, AQShga qarshi uchrashuvni keskin, ba’zan qo‘pol ruhda o‘tkazdi. Bu – alam, to‘plangan asab va oxirgi imkoniyat aralashmasi edi.

Endi bahona emas, sinov vaqti

Pochettino uchun bu mag‘lubiyat – statistika satridan ko‘ra ko‘proq narsa. U rotatsiya chegarasini sinab ko‘rdi, butun zaxiraga o‘yin amaliyoti berdi, jamoa esa ilk bor chindan ham bosim ostida qolgan holda reaksiyasini namoyish etdi.

Endi esa bahona qilishga joy yo‘q. Guruhdagi “fantastik bosqich” ortda qoldi. Oldinda esa bitta savol turibdi: bu og‘riqli, kechikkan zarba AQShni charchatadimi yoki aynan shu mag‘lubiyat jamoani Bosniya va Gertsegovina bilan hal qiluvchi uchrashuv oldidan yanada xavfli raqibga aylantiradimi?