Portugaliya g‘alabasi va Xorvatiya mag‘lubiyati: VAR ta'siri
Portugaliya qutulib qoldi, Xorvatiya esa chipli to‘p soyasida qoldi.
Uzoq qo‘shimcha daqiqalar, oxirgi umid, jarima maydoni ichida shovqin. Xorvatiya o‘yinchilari qo‘llarini baland ko‘targancha quvonishga ulgurdi. Portugaliya darvozasi ishg‘ol etilgandek tuyuldi.
Keyin esa ekranda bitta so‘z paydo bo‘ldi. VAR.
Stadiondagi shovqin birdan pasaydi. Takroriy epizodlar, chiziqlar, burchaklar. Va nihoyat, hukm: ofsayd. Xorvatiya uchun yana bir zarba, Portugaliya uchun esa nafas rostlash imkoni. Hisob o‘zgarmadi – 2:1, Portugaliya g‘alabasi.
Millimetrlar taqdiri va chipli to‘p
Hal qiluvchi lahza Matanovic ishtirokidagi hujumda tug‘ildi. To‘p darvozaga yo‘naldi, himoyachilar kechikdi, darvozabon ojiz qoldi. Ammo texnologiya aralashdi.
Matanovicning o‘zi ham avvaliga aniq bilmagan – to‘pga tegdimmi yo‘qmi? Maydondan chiqqach, hakam unga tushuntirdi: to‘p ichidagi chip eng engil teginishni ham qayd etgan, bu esa ofsaydni tasdiqlagan.
Qoidaga ko‘ra, Renato Veiga tomonidan qayd etilgan tegish “atayin o‘ynash” emas, faqatgina “rikoshet” sifatida baholandi. Shuning uchun dastlabki ofsayd kuchida qoldi. Bir qarashda ko‘rinmas, deyarli sezilmaydigan detal – butun o‘yin taqdirini hal qildi.
Matanovic keyinroq o‘sha lahzani eslar ekan, ichidagi ikkilanishni yashirmadi. U hakamga yaqinlashgan, so‘ragan, o‘zi ham yuz foizga ishona olmaganini aytgan. Javob esa aniq bo‘lgan: chip teginishni qayd etgan, demak, qaror o‘zgarmaydi.
U o‘z his-tuyg‘ularini yashirmadi: ikkinchi bo‘limdagi o‘yin uchun maqtov, uchta bekor qilingan gol, ustunga tekkan zarba, bahsli penalti. Bir so‘z bilan – omadsizlik. Bu kecha Xorvatiya uchun shunday yozilgandi.
Shunga qaramay, hujumchi maydonga tushgan lahzasidan boshlab o‘zini yaxshi his qilganini, jamoa ritmni topganini aytadi. Ammo bunday mag‘lubiyat darhol unutilmaydi. Endi esa ko‘zlar Yevropa chempionatiga qaratiladi – og‘riq bilan, lekin boshni baland ko‘tarib.
Dalicning g‘azabi: “Hakamlik juda yomon bo‘ldi”
Matanovic shubha va tushunmovchilik ichida qolgan bo‘lsa, Zlatko Dalic buni ham ortda qoldirdi. U ochiqchasiga g‘azablandi.
Bosh murabbiy hakamlar brigadasi ishini keskin tanqid qildi. Uningcha, Xorvatiya deyarli hech qanday himoya, hech qanday adolat ko‘rmadi. Maydondagi kichik epizodlar, to‘xtalishlar, foullar – barchasi bir tomonga og‘ib ketgandek tuyuldi.
Dalic o‘z fikrini qat’iy aytdi: bu yomon hakamlik edi. Shunga qaramay, u natija yozilib bo‘lgach, shikoyat qilish huquqi cheklanishini ham tan oldi. “Yutqazdik – demak, ko‘p gapirishga haqqimiz yo‘q”, degan mazmundagi ohang uning so‘zlarida sezildi.
Shu bilan birga, u raqibni hurmat bilan tabrikladi. Portugaliyaga qolgan turnir yo‘lida omad tilaydi. Bu sport etikasi, bu yutqazgan murabbiyning ham o‘zini tutishi.
Ammo Dalic uchun eng muhim narsa boshqa edi. U ikkinchi bo‘limdagi jamoasidan faxrlanayotganini yashirmadi. Xorvatiya o‘yinni o‘z qo‘liga olgan, bir necha real imkoniyat yaratgan, bosimni oshirgan. Natija esa bunday o‘yin uchun adolatli tuyulmadi.
Shunga qaramay, murabbiy bir haqiqatni eslatdi: avvalgi ikki uchrashuvda Xorvatiya ayrim lahzalarda omad tomonida bo‘lgan. Bugun esa o‘sha tarozi boshqa tomonga og‘di.
Chipli to‘p, VAR chizig‘i va birgina soch uchidagi teginish – zamonaviy futbol endi shunday mayda tafsilotlarda hal bo‘lyapti. Savol esa ochiq qoladi: Xorvatiya bu alamli kechani qanday yutib o‘tadi va Yevropa chempionatiga qanday ruhda kirib keladi?
