Premyer-ligada chempionlik poygasi: Arsenal va Manchester City ustunligi
Atigi to‘rt tur o‘tdi. Kalendar hali kuz o‘rtalariga ham yetgani yo‘q. Lekin turnir jadvali tomonga bir qarash kifoya: yuqorida yana o‘sha ikki ism — Arsenal va Manchester City.
So‘nggi to‘rt mavsumning uchida chempionlik poygasini yakuniga qadar olib borgan shu ikki klub hozir ham boshqalardan bir pog‘ona yuqorida ko‘rinmoqda. Savol o‘z-o‘zidan tug‘iladi: bu mavsum ham chempionlik faqat ular orasida hal bo‘ladimi?
Arsenal: chempionlik hangoveri yo‘q, mashina yana ishga tushgan
Arsenal uchun bu mavsum aslida sinov edi. Mikel Arteta o‘tgan yil 22 yillik tanaffusdan keyin klubni yana chempion qilgan, lekin ko‘p o‘yinlarda uning jamoasi “attritsion”, ya’ni raqibni asta-sekin siqib, bo‘g‘ib qo‘yadigan uslubda o‘ynagani haqida gaplar ko‘p bo‘lgan.
Yangi mavsumga kirish esa shubhalarni tezda sochib yubordi. Community Shield’da Manchester City ustidan 3:0 hisobidagi dadil g‘alaba — bu shunchaki kubok emas, psixologik bayonot edi. Arsenal o‘sha kayfiyatni ligaga ham ko‘chirib oldi.
Coventry, Aston Villa, Chelsea va Sunderland ustidan ketma-ket g‘alabalar, ustiga-ustak Champions League’da Napoli ustidan zafar — bu jamoa faqat chempionlikni himoya qilish uchun emas, yana ham kuchliroq qaytganini ko‘rsatmoqda.
Statistika ham buni tasdiqlaydi: liga doirasida ketma-ket to‘qqizta g‘alaba, barcha musobaqalarda esa 19 aprel kuni Cityga 90 daqiqalik mag‘lubiyatdan beri yutqazishmagan. Himoya esa deyarli nuqsonsiz: to‘rt turda atigi bitta gol o‘tkazib yuborilgan.
Ha, hujumda raqiblaridan ko‘p zarba bermayotgan, raqib jarima maydonchasida eng ko‘p to‘p bilan bo‘layotgan jamoa ham emaslar — zarbalar soni bo‘yicha 10-o‘rin, raqib maydonchasidagi tegishlar bo‘yicha 6-o‘rin. Lekin hozircha bu raqamlar ularning sovuqqon, nazorat ostidagi startini ko‘proq ifodalaydi, ustunlikni emas.
City: Guardiola davridan keyingi hayot va bahsli derbi
Arsenal singari 12 ochko. Lekin City uchun bu 12 ochko boshqacharoq vaziyatda kelmoqda. Klub ilk bor o‘n yil ichida Pep Guardiola’ siz mavsum boshladi. Olti chempionlik, ichida Treble bo‘lgan o‘n yillik davr tugadi, o‘rniga uning sobiq yordamchisi Enzo Maresca keldi.
Bunday o‘zgarish odatda og‘ir kechadi. Ammo natijalar — hozircha — ideal: to‘rt o‘yin, to‘rt g‘alaba. Bournemouth, Crystal Palace, Coventry ustidan ishonchli g‘alabalar, Champions League’da Porto yengildi. Eng ko‘p gapirilyotgani esa, albatta, yakshanba kungi Manchester derbisi.
Old Trafford’dagi 1:0 hisobidagi zafar City uchun navbatdagi kuchli signal bo‘ldi, lekin Erling Haaland urgan yagona gol atrofida bahslar tinmadi. Premier League hakamlar organi keyinroq bu vaziyat ofsayd tufayli bekor qilinishi kerak bo‘lganini tan oldi. Ochko esa qaytarilmaydi, jadval esa yolg‘on gapirmaydi: City ham, Arsenal kabi, 12 ochkoda.
City ham, raqamlar bo‘yicha, raqiblarni maydondan supurib tashlayotgan jamoa emas. Zarbalar sonida 11-o‘rin, raqib jarima maydonchasidagi tegishlar bo‘yicha 5-o‘rin. Biroq himoya chizig‘i deyarli Arsenal bilan yonma-yon: atigi ikki gol o‘tkazib yuborilgan.
Qolgan “kattalar”: yangi murabbiylar, eski muammolar
Chempionlik oldidan asosiy favoritlar ro‘yxatida Arsenal va City’dan keyin Chelsea, Liverpool va Manchester United turardi. Tottenham esa ulardan ancha orqada ko‘rilgan, lekin baribir “qiziqarli outsider” sifatida tilga olingan.
To‘rtalasida ham murabbiylar yangilangan yoki deyarli yangi bo‘lgan. Chelsea yozda Xabi Alonso, Liverpool esa Andoni Iraola’ni olib keldi. United va Spurs esa 2026 yil boshida Michael Carrick va Roberto de Zerbi bilan yangi davrni boshlab, endi ilk to‘liq yozgi tayyorgarlikni o‘tkazishdi.
Umidlar katta edi. O‘tgan mavsumda Chelsea 10-o‘rin bilan cheklangan, amaldagi chempion sifatida start olgan Liverpool 5-o‘ringa tushib ketgan, Tottenham esa 17-o‘rinda omon qolgan. United esa Carrick qo‘l ostida mavsum o‘rtasida tiklanib, 3-o‘ringa chiqib olgan edi.
Yangi mavsum esa bu umidlarni hozircha to‘liq oqlamayapti.
Chelsea: hujum bor, himoya yo‘q
Jadvalda beshinchi o‘rin — o‘tgan yilgi fon bilan qaraganda yomon emasdek. Faqat raqamlar chuqurroq gapiradi: to‘rt o‘yinda 10 ta gol urilgan, lekin 9 ta gol o‘tkazib yuborilgan. Bu ligadagi to‘rtinchi eng yomon himoya ko‘rsatkichi.
Eng achinarli fakt: Chelsea o‘z tarixida ilk bor bir Premier League mavsumini ketma-ket to‘rt o‘yinda kamida ikkita gol o‘tkazib boshladi — 2015-16 yildan beri ilk marta shunday seriyaga qaytishdi. Alonso hujumni jonlantirdi, lekin orqa chiziq hanuz beqaror.
Liverpool: mag‘lubiyatsiz, lekin to‘xtab qolgan
Liverpool yettinchi o‘rinda. To‘rt o‘yinda yutqazishmagan, lekin uch marta durang o‘ynashgan. Bu jamoa uchun, ayniqsa Anfield’dagi standartlar fonida, juda sust start.
Statistika ham tarixiy fonni ochib beradi: so‘nggi 63 mavsumda atigi uch marta ular ilk ikki uy o‘yinidan birortasini yuta olmagan. Iraola jamoasi hali o‘z ritmini topmagan, lekin mag‘lubiyatsiz seriya ularga vaqt yutib turibdi.
United: ko‘p zarba, kam natija
Manchester United esa 13-o‘rinda. To‘rt ochko. Bu klub uchun Premier League davridagi eng yomon startlardan biri: 1992-93 va o‘tgan mavsumdagi darajaga teng.
Eng qizig‘i, bu jamoa ligadagi eng ko‘p zarba berayotgan klub: 84 ta. Raqiblar esa ularga atigi 41 marta zarba bera olgan — bu bo‘yicha ikkinchi eng yaxshi ko‘rsatkich. Ammo yakuniy natija? Yetti gol urilgan, yetti gol o‘tkazib yuborilgan. Balans yo‘q. Carrick jamoasi o‘yinni nazorat qilayotgandek, ammo natijani emas.
Tottenham: quyi qismdan chiqolmayotgan sobiq “top-4”
Tottenham ikki mavsum ketma-ket 17-o‘rinda yakunlaganidan keyin bu yil chempionlik haqida o‘ylamagan bo‘lishi tabiiy. Lekin shunday startni ham kutishmagan bo‘lsa kerak: yana 17-o‘rin.
Eng og‘riqli rekord esa boshqacha: klub tarixida ilk bor liga mavsumini ketma-ket to‘rt o‘yinda gol ura olmasdan boshlashdi. De Zerbi odatda hujumkor futbol bilan tanilgan, lekin hozircha uning Spurs’i raqib darvozaboni uchun emas, faqat statistiklar uchun qiziq bo‘lib turibdi.
Raqamlar nimani aytyapti? Erta xulosalar xavfi
Arsenal va City hozircha 12 ochkolik ideal start bilan boshqalardan ajralib turibdi. Ular uchinchi o‘rindagi Hull City’dan to‘rt ochko, qolganlarning barchasidan kamida besh ochko oldinda. Hull o‘zi ham bu poygada jiddiy ishtirokchi sifatida ko‘rilmayapti, garchi starti zo‘r bo‘lsa-da.
Lekin tarix ogohlantiradi. Ingliz yuqori ligasida bundan oldin 80 ta jamoa mavsumni ketma-ket to‘rt g‘alaba bilan boshlagan. Shundan atigi 24 tasi chempion bo‘lgan. Demak, uchdan biridan ham kam.
Premier League davriga kelsak, to‘rt o‘yindan to‘rt g‘alaba bilan start olgan 28 jamoaning faqat 9 tasi mavsum oxirida kubokni ko‘targan. Eng yaqini — 2023-24 yilda Manchester City. Ya’ni hozirgi ideal start, qanchalik hayratli bo‘lmasin, chempionlikni kafolatlamaydi.
Bu davrda atigi olti mavsumda ikki yoki undan ko‘p jamoa dastlabki to‘rt o‘yinin to‘liq yutgan. Hozirgi mavsum shular safini to‘ldirdi. Statistikaga ko‘ra, bunday yillarda poyga odatda yanada keskinlashadi, lekin bu safar raqobatchilar start chizig‘idayoq qoqilib, orqada qolmoqda.
Ikki otli poyga — chindan ham?
Arsenal va City hozircha boshqalardan aniq ustun ko‘rinmoqda, lekin raqamlar ularning o‘yinda mutlaq hukmronlik qilmayotganini ko‘rsatadi. Himoya — deyarli ideal, hujum esa samarali, ammo portlovchi emas. Ularning tagida esa katta klub nomlari bilan to‘la, ammo izlayotganini topa olmayotgan qatlam yotibdi.
Savol endi shunday: Chelsea himoyasini yig‘ib oladimi? Liverpool duranglar zanjirini uzadimi? United zarbalarni gollarga aylantiradimi? Tottenham nihoyat raqib darvozasini nishonga oladimi?
Yoki hammasi uchun allaqachon kechmi, va bu mavsum ham chempionlik kubogi London va Manchesterning bitta yarmini o‘rtasida qatnayveradimi?






