Preston North End: Mavsumdagi burilish nuqtasi
Preston North End uchun mavsum allaqachon burilish nuqtasiga kirib kelayotgandek. Atigi bir necha haftalik o‘yinlar ortda qolgani bilan, bu hafta klub yo‘nalishini belgilab berishi mumkin.
Yozda allaqon norozilik kayfiyati kuchaygan edi. Yangi mavsum boshlanishi bilan esa bu xavotirlar kamayish o‘rniga, yanada chuqurlashdi. Preston hali 90 daqiqalik birorta rasmiy o‘yinda g‘alaba qozongani yo‘q, besh uchrashuvdan so‘ng Championship jadvalining eng past pog‘onasiga tushib ketgan. Eng achinarlisi – ular minus ochkolar bilan start olgan jamoaning ham ortida turibdi.
Yagona yorug‘ nuqta? Goodison Parkdagi kechqurun. Huddersfield Town ustidan keltirilgan kechki hisobni tenglashtiruvchi gol va penaltilardagi g‘alaba. Darajasi pastroq raqib, kubok uchrashuvi, baribir Preston muxlislariga bir zumlik bo‘lsa-da, nafas rostlash imkonini bergan edi. Ammo ligadagi ahvol, maydondagi bo‘shashgan o‘yin va maydondan tashqaridagi noaniqlik bu kayfiyatni tezda bosib tashladi.
Transfer oynasining so‘nggi kechasi – va sovuq kayfiyat
Seshanba kuni Deepdale chindan ham asablar sinoviga aylangandi. Maydonda Bristol Cityga 1:3 hisobida mag‘lubiyat, lekin o‘yinning ko‘zi boshqa joyda – bir ijrochi lojalarda edi. Transfer oynasi yopilayotgan pallada hamma nigohlar bitta oynaga qadaldi.
O‘sha xonada PNE bosh ijrochi direktori Peter Ridsdale va klub rahbariyatining boshqa vakillari yig‘ilgan, bitimlar yakunlanayotgan edi. Oxir-oqibat Preston ikkita kelishuvni e’lon qildi: Johnny Kenny taxminan 3 million funt evaziga, Liam Gibbs esa bir mavsumlik ijara asosida kelishi ma’lum bo‘ldi.
Raqamlar yomon emasdek ko‘rinishi mumkin. Lekin Deepdale tribunalaridagi kayfiyat boshqacha edi. Hali ko‘k-oq libosda bir daqiqa ham o‘ynamagan bu ikki futbolchi e’lon qilinganda, PR1 manzilidagi muxlislar orasida xursandchilikdan ko‘ra ko‘proq befarqlik sezildi. Bitimlar o‘yinning o‘rtasida katta ekranda ko‘rsatilgan paytda, stadionda hayajon to‘lqini emas, balki sovuq sukut hukmron edi.
Muxlislar orzu qilgan qaytish esa sodir bo‘lmadi. Sobiq sardor Alan Browne haqida mish-mishlar ancha avvalroq chiqqan, lekin u Wearside’da, Premier League vakili Sunderland bilan qolib ketdi. Bu ko‘proq Preston nazoratidan tashqaridagi vaziyat bo‘lsa-da, kayfiyatni yanada tushirdi.
Lancashire derbisi – murabbiy uchun sinov kuni
Endi esa ko‘z o‘ngida bitta sana yaltirab turibdi: shanba, Lancashire derbisi, Blackburn Rovers. Har hafta o‘tgan sari bu uchrashuvning bahosi oshib boryapti.
Muxlislar sabr kosasi to‘lib bormoqda. Paul Heckingbottomning Preston North Enddagi ko‘rsatkichlari, avvalgi murabbiylar fonida, uni yuqori pog‘onaga olib chiqmaydi. Yangi mavsum starti ham shubhalanuvchilarni ishontirish o‘rniga, ularning pozitsiyasini mustahkamlab qo‘ydi.
Bristol Cityga qarshi 1:3 hisobidagi mag‘lubiyat ham achchiq ta’sir qildi. O‘yinda Preston ko‘p jihatdan yaxshiroq ko‘rinib, tashabbusni qo‘ldan bermagan pallalari bo‘ldi, lekin natija baribir og‘ir. Bunday paytda statistik ustunlik emas, hisob tablosi gapiradi.
Endi Heckingbottom ancha zaiflashgan Blackburn Roversga qarshi derbiga chiqadi. Raqib safida yo‘qotishlar ko‘p, tarkib to‘liq emas. Shunga qaramay, derbi – bu doim alohida bosim, alohida fon. Ayniqsa, jamoa jadval tubiga mixlanib qolgan bir paytda.
Apathiya – Preston uchun eng xavfli raqib
Futbol muxlislarini qayta yonib ketishga majbur qilish qiyin. Bir qarorga kelishgandan keyin, ularni ortga qaytarish oson emas. Preston tarafdorlari ham bundan mustasno emas.
Deepdale’da aynan shunday xavfli holat – apatiya – sekin, lekin qat’iy qadamlar bilan kirib kelmoqda. Bu oddiy norozilikdan ham yomoni. Qichqiriq, hushtak, bannerlar – bular hali ham hissiyot borligini anglatadi. Apathiya esa sukut. Bo‘sh stullar. Qiziqishning so‘nishi.
Lilywhites muxlislarida bunday kayfiyat paydo bo‘lsa, bu odatda bosh murabbiy uchun so‘nggi ogohlantirish bo‘ladi. Har bir mag‘lubiyat, har bir boy berilgan imkoniyat bu jarayonni tezlashtiradi.
Endi savol bitta: shanba kungi derbi bu jarayonni to‘xtatadimi – yoki uni yanada chuqurlashtiradimi?
