Rangersda boshqaruv muammolari: Jagiellonia bilan durangdan keyin xavotirlar
Thursday kechasi Jagiellonia Bialystokga qarshi durang va Europa Conference League pley-offiga tushib ketish – bu faqat natija emas, bu Ibrox atrofidagi kayfiyatni yorib tashlagan signal bo‘ldi. Rangers muxlislari sabr kosasi to‘lib-toshayotganini yashirmayapti.
Bir tomonda vaqt berishni so‘rayotganlar bor. Boshqa tomonda esa allaqachon chiziq chizib bo‘lganlar. Hozircha faqat bitta haqiqat aniq: Derek McInnes uchun bu klubga kirish davri juda qo‘pol kechmoqda.
60 yillik muxlisning sabri va ogohlantirishi
Jim – o‘zini 60 yildan beri Rangers tarafdori deb tanishtirgan muxlis – hammani bir zum bo‘lsa-da nafas rostlashga chaqiradi. Uning fikricha, McInnes ataylab durang yoki mag‘lubiyatga o‘ynamayapti, jamoaga shakllanish uchun vaqt kerak.
U mo‘‘jiza kutmaslik kerakligini eslatadi. Ko‘rgan-ko‘rganini aytadi: bundan ham yomon tarkiblarni ko‘rganini, hozirgi holat ham tarixda birinchi marta emasligini ta’kidlaydi. Ammo bu tasalli bilan birga yashirin ogohlantirish ham – sabr bor, lekin cheksiz emas.
“Hech kim tanimaydigan klub” va jarohatlaydigan haqiqat
Ronnie esa bunday yumshoqlikdan yiroq. Uning gaplari keskin: Rangers hech kim eshitmagan va hali hech qachon Europa Leaguega chiqmagan klubga yutqazib, musobaqadan chiqib ketdi, deya achchiq haqiqatni tilga oladi.
Uning nazarida bu hozirgi Rangersni juda aniq ifodalaydi: jamoa o‘tgan mavsumdagidan ham yomonroq ko‘rinmoqda. Taktika, almashtirishlar – hammasi muxlislarning xavotirini yanada oshirmoqda. Ronnie McInnesni klub tarixidagi eng yomon start olgan murabbiy sifatida tilga oladi: to‘rtta o‘yin, ochiq o‘yindan bitta ham gol yo‘q. Bu esa, uning aytishicha, o‘zi uchun gapirib turibdi.
U yakuniy chiziqni ham chizib qo‘yadi: yakshanba kuni St Mirrenga yutqazilsa, tribuna bo‘shab boradi.
Yaratilmayotgan imkoniyatlar va “Russell Martin 2.0” qo‘rquvi
John uchun esa asosiy muammo – jamoaning ishlamayotgan mexanizmi. U yana bir “disfunktsional” o‘yin deb baho beradi. Eng qo‘rqinchlisi, deydi u, shu paytgacha deyarli gol vaziyatlari yaratilmayotgani. Bu holatni u “butunlay g‘alati” deb ataydi.
Himoya ham ishonch bermayapti. John buni “flaky”, ya’ni beqaror, sinchkovliksiz, ishonchsiz deb tasvirlaydi. U hatto bu manzarani “Russell Martin 2.0” kayfiyatiga o‘xshatadi – ya’ni yaqin o‘tmishdagi og‘ir davrlar yana qaytayotgandek.
Millionlar, yangi futbolchilar va zaharli piyola
Derek nomidagi muxlisning kayfiyati yanada qorong‘i. Uning fikricha, yangi murabbiy, yangi futbolchilar, sarflangan millionlar – hech narsani o‘zgartirmagan. Jamoa o‘tgan yilgi kabi sust, natijalar ham, o‘yin ham qoniqarsiz.
Yangi kelgan futbolchilarni u yetarli darajada sifatli emas, deya rad etadi. Youssef Chermiti uchun katta taklifni rad etib, endi u butun mavsumga safdan chiqqani – Derek nazarida, klub qarorlaridagi chuqur muammolarning ramzi.
U Rangersni hozir “poisoned chalice” – zaharli piyola deb ataydi. Tarkib barqaror emas, doimiy “chopping and changing” – tarkibni kesib-tiklash – ishlamayotgani allaqachon tarixda ko‘rilgan, deydi u. Uningcha, yagona yupanch – klub Champions Leagueda emasligi. Ya’ni bu darajadagi zaiflik bilan u yerda bo‘lish yanada og‘ir zarbaga aylangan bo‘lardi.
Himoyadagi tartibsizlik, hujumdagi bo‘shliq
Steven esa rasmni yanada aniq chizadi: orqada tartibsizlik, oldinda esa tishsiz hujum. Uning fikricha, bu jamoada muvaffaqiyat uchun kerak bo‘lgan hamma narsa yetishmaydi. Eng asosiy kamchilik – xarakter.
Har bir pas xavfsiz, taxmin qilinadigan, xavf tug‘dirmaydigan. U yegan golni ham shunga misol keltiradi: bitta hujumchi atrofida uch nafar himoyachi, baribir gol o‘tkazib yuboriladi. Bu, deydi Steven, jarohatlar bahonasi emas, bu – shunchaki yetarlicha sifatli bo‘lmagan futbolchilar masalasi.
U statistika bilan ham uradi: shu mavsumga qadar atigi to‘rtta gol – ularning ikkitasi avtogol, bittasi penalti. Bunday ko‘rsatkich bilan yuqori maqsadlar haqida gapirishning o‘zi ortiqcha.
Endi nima bo‘ladi?
Raqamlar, fikrlar, kayfiyat – hammasi bir nuqtada tutashadi: Rangers hozir o‘z yo‘lini topa olmayapti. McInnesga vaqt berish kerakmi yoki allaqachon chora ko‘rish vaqti keldimi – bu savol Ibrox atrofida tobora balandroq yangramoqda.
Javob esa, ehtimol, yaqin kunlarda, ayniqsa St Mirrenga qarshi o‘yindan keyin, yanada ravshanlashadi. Shu paytgacha esa bitta savol havoda muallaq turibdi: bu jamoa xarakter topadimi yoki mavsum boshidayoq orzularini yo‘qotadimi?
