Rashfordning Ispaniyada qaytishi va Angliyaga ta'siri
Marcus Rashford uchun so‘nggi yillar oson kechmadi. Manchesterda bosimi oshgan, ishonchi so‘ngan, tribunalar ham, mutaxassislar ham savol bilan qaragan pallada u Ispaniyaga yo‘l oldi. Camp Noudagi bir mavsumlik ijara esa uning karerasiga yana rang kiritdi.
La Liga va Ispaniya Superkubogi bilan yakunlangan 2025-26 yilgi mavsum Rashford uchun nafaqat sovrinlar, balki o‘zini qayta topish jarayoni bo‘ldi. Lamine Yamal va Robert Lewandowski bilan bir safda o‘ynab, u 14 ta gol urdi, “Blaugrana” libosida yana xavfli, ishtiyoq bilan to‘la hujumchiga aylandi.
Barcelona tanlovi: arzon Rashford o‘rniga qimmat Gordon
Shartnomada bir raqam turardi: 26 million funt. Shuncha evaziga Barcelona Rashfordni butunlay sotib olishi mumkin edi. Bugungi bozorni hisobga olsak, bu deyarli “sovg‘a” edi. Ammo kataloniyaliklar boshqa yo‘lni tanlashdi.
Klub sobiq Everton va Newcastle qanot futbolchisi Anthony Gordon uchun katta sarmoya kiritdi. Bu qaror bilan Rashfordning kelajagi yana savol ostida qoldi. Barcelona eshigi yopildi, lekin bozor ochiq. Premyer-ligada ham, Yevropaning boshqa burchaklarida ham uning nomi turli klub bilan bog‘lanmoqda.
Manchesterda esa yana bir burilish. Michael Carrick interim davrdan so‘ng to‘liq vakolatni qo‘lga kiritdi va u Rashfordga “toza sahifa” taklif qilishga tayyor ekani aytilmoqda. Lekin futbolchining o‘zi endi boshqa joyda ildiz otishni, ota klub bilan keskin chiziq tortishni xohlayotgandek.
Barnes ogohlantiradi: “Bu bozor emas, bu World Cup”
Bunday fon ostida Rashford World Cupga yo‘l oldi. U yerda esa asosiy vazifa oddiy: Angliyaga yordam berish. Biroq uning kelajagi mavhum ekan, bu turnirni “vitrina”ga aylantirish vasvasasi ham tabiiy. Shu savol John Barnesga ham berildi.
Sobiq “Three Lions” pleymeykeri, hozirda viagogo’ning “World Cuts” kampaniyasi doirasida so‘z yuritayotgan Barnes GOAL bilan suhbatda pozitsiyasini keskin bildirdi:
“Angliyaga jamoa sifatida yaxshi o‘ynash kerak. Agar u ‘men o‘zim uchun yaxshi o‘ynayman’ deb o‘ylasa, bu Angliyaga yordam bermaydi,” — deydi Barnes.
Uning fikricha, Rashford bu turnirni transfer bozori uchun sahnaga aylantirishni o‘ylamasligi kerak: “Agar u ‘to‘pni olaman, bir nechta futbolchini aldab o‘taman, o‘zimni ko‘rsataman’ deb maydonga chiqsa, bu World Cupni yuta olmaydi. U o‘zi uchun emas, Angliya uchun yaxshi o‘ynashi kerak.”
Barnes yana bir muhim nuqtani tilga oldi: Thomas Tuchel qaror qiladi, Rashford emas.
“Agar Thomas Tuchel uni faqat epizodik futbolchi sifatida ko‘rsa, u bu borada hech narsa qila olmaydi. Bu ‘o‘zimni bozorga qo‘yaman’ degan individual o‘yinchilarning mantig‘i bilan hal bo‘ladigan masala emas. Bu Angliyaga yordam bermaydi. Jamoa o‘yinini yaxshilash — undan muhim,” — deydi u.
Barnesning nazarida masalaning markazida bitta so‘z turibdi: munosabat.
“Marcus Rashford haqida har doim aytganim — uning talanti bor. Lekin munosabati, sadoqati eng muhim omil,” — deya ta’kidlaydi u.
U Tuchelning ham aynan shuni o‘ylayotganini aytadi: “Thomas Tuchelni Rashfordning o‘zini bozorga qo‘yishi qiziqtirmaydi. Uni Rashfordning Angliya uchun yaxshi o‘ynashi qiziqtiradi. Bu esa oddiy o‘yin: pozitsiyani ushlash, sodda pas, ortiqcha qiliqsiz futbol. Bu jamoaga yordam beradi, lekin balki o‘zi uchun emas. Qarorni Tuchel qabul qiladi. Bu Marcus Rashford klub topishi haqida emas. Bu Angliyaning World Cupni yutishi haqida.”
Mukammal start: Croatia ustidan 4:2 va Rashfordning zarbasi
Qog‘ozdagi gaplar maydonda tekshiriladi. Angliya esa bu sinovni shov-shuvli tarzda boshladi. Croatia ustidan 4:2 hisobidagi g‘alaba — nafaqat natija, balki niyat bayonoti bo‘ldi.
Kapitan Harry Kane yana tarix yozdi: dubl, umumiy hisobda 81 ta xalqaro gol. Ikkinchi bo‘lim boshida esa Jude Bellingham Morgan Rogers bilan raqobatda No.10 pozitsiyasini o‘ziga olib, o‘yinga nuqta qo‘yadigan golini urdi.
Ikkinchi bo‘limdagi ishonchli o‘yin yakuniga Rashford tamg‘a bosdi. Bukayo Saka chap qanotdan tezlik bilan yorib kirib, to‘pni jarima maydoni chetiga chiqarib berdi. Rashford bir lahzada to‘pni o‘ng oyog‘iga o‘tkazdi va past burchakka aniq zarba berdi. Oddiydek ko‘rindi, lekin bu zarbada bir necha yil davom etgan shubhalarga javob, o‘ziga bo‘lgan ishonchning qaytishi sezilib turardi.
“15 daqiqa bilan hukm chiqarmang”
Shunga qaramay, Barnes shoshilinch xulosalardan ogohlantiradi.
“Marcus Rashfordni 15 daqiqa tomosha qilib, ‘u eski formasiga qaytdi’ deb aytolmaymiz,” — deydi u. “U maydonga tushib, qilgan ishlariga qarab, ‘endi uni doimiy o‘ynatish kerak’ deb hayajonga berilish ham to‘g‘ri emas. Xuddi Croatia ustidan 4:2 hisobida g‘alaba qildik deb, darrov World Cupni yutamiz, deb o‘ylash ham noto‘g‘ri.”
Barnes qarorga shoshilmaydiganlar safida:
“Men daqiqadan daqiqaga, o‘yindan o‘yinga qarab, kim yaxshi, kim yomon degan hukm chiqarmayman. Na individual, na jamoaviy darajada,” — deydi u.
Shunga qaramay, u bir narsaga ishonadi: Rashford Angliya uchun klubiga qaraganda ko‘proq mos keladi.
“Har doim shuni his qilganman: Marcus Rashford Angliya safida klubiga qaraganda yaxshi o‘ynaydi. Xalqaro futbol, ayniqsa hujumchilar uchun, ko‘proq bo‘sh joy, ko‘proq erkinlik beradi. Bu unga osonroq,” — deya tushuntiradi u.
Barnes Darius Vassell misolini eslatadi: “Vassell ham Villa safida bo‘lgani kabi emas, Angliya safida ko‘proq ochilib ketardi. Lekin bu Thomas Tuchel katta o‘yinlarda Rashfordni asosiy tarkibga qo‘yadi, degani emas.”
Ispaniyadan olingan ishonch va 60 yillik og‘riq
Bitta narsa ravshan: Ispaniyadagi samarali mavsum Rashfordning ishonchini qaytardi. U endi nafaqat o‘zi uchun, balki 60 yildan beri xalqaro sovringa zor bo‘lib kelayotgan muxlislar uchun ham o‘ynayapti.
1966 yildan beri kutayotgan, har avlodda “bu safar bo‘ladi” degan umid bilan yashaydigan ingliz muxlislari uchun 2026 yilgi World Cup navbatdagi imkoniyat. Rashford va uning jamoadoshlari esa shu orzuni yelkasida ko‘tarib yuribdi.
Soch turmagi emas, mazmunli futbol
World Cuplar har doim faqat futbol emas, madaniyat, moda, ikonalar ham bo‘lgan. David Beckham mohawk’i, Paul Gascoigne va Phil Fodenning oq rangga bo‘yalgan sochlari — bular ham tarixning bir bo‘lagi.
Shunday paytda savol tug‘iladi: bu safar ham ko‘chalarda futbolchilar uslubidagi soch turmaklari paydo bo‘ladimi?
Barnes bunga ham o‘ziga xos javob berdi: “Yo‘q, o‘sha kunlar ortda qoldi. Futbolchilar endi jiddiy. Futbolga halaqit beradigan hech narsaga yo‘l qo‘yishmaydi. Marcus Rashfordda ham o‘ziga xos braids bor, lekin soch turmagi endi unchalik ahamiyatli emas. Bu World Cupda ular soch turmagiga emas, futboldan boshqa narsaga bosh qotirishmaydi.”
Bolalar esa hali sartaroshga borishni rejalashtirmayotgandir, lekin Rashford va uning jamoadoshlariga qarab ulg‘ayayapti. Ularning ko‘zida bu jamoa — 1966 yildan beri birinchi xalqaro sovrinni olib kelishi mumkin bo‘lgan avlod.
Savol ochiq qoladi: Marcus Rashford bu safar nafaqat o‘z karerasini, balki butun bir millatning futbol tarixini ham burib yubora oladimi?
