UZB SPort

Rishabh Pantning Uellingtondagi ajoyib zarbalari

Uellingtondagi quyosh tagida, Day 4 ertalabida sahnaga yana bir bor tanish, lekin so‘nggi oylarda haddan tashqari bahsli ism chiqdi. Rishabh Pant. Bir yil ichida Test vitse-sardorligidan ayrilgan, ODI tarkibidan ham chiqarib tashlangan kriketchi. Uning karerasi pastga qarab ketayotgandek ko‘ringan, xuddi katta zarba berayotganda pastki qo‘li tayoqdan uzilib ketgandagi kabi — ushlash nuqtasi bo‘shashgandi.

Shunga qaramay, u yana shu yerda edi. Eng og‘ir formatda o‘ziga xos, faqat o‘zi tasavvur qilishi mumkin bo‘lgan narsani qilishga urinayotgan Pant. Maydonga qadam qo‘ygan har safarida uning atrofida bir xil ohang: notinchlik, shubha, shovqin. MCG va Guwahatidagi ikkilanib qolgan lahzalari sakkiz yillik barqaror mehnatini bosib ketayotgandek taassurot uyg‘otgan paytlar.

Yangi Zelandiya bilan Test seriyasi arafasida ham odatdagi shov-shuvsiz bo‘lmadi. Irani Cup paytidagi jarohat unga jamoadoshlari kabi ideal o‘yin amaliyoti bermasligi kerak edi. Reja shunday edi. Ammo Pant kelib tushdi, jet legni ustidan tashladi va yana o‘zining “Pantona” ishlariga qaytdi — bu safar yanada keskinroq.

U hatto xohlamasa ham, baribir tomoshabinlar uchun o‘ynab qo‘yadi. Bu — xavfli, adrenalinli attraksion, eng yaxshisi, qo‘lda issiq chips bilan tomosha qilinadigan turdagi sayr. Uellingtondagi maysazor tribunalarida quyoshda toblanayotgan muxlislar aynan shunday tomoshani kutishardi — va Pant ularni ko‘nglini qoldirmadi.

Qoqinishdan ritmga

Shubman Gill bilan 100 o‘rinli sheriklik boshida Pant o‘ziga o‘xshamasdi. Muvozanat yo‘q, gavda shakli buzilgan, zarbalar markazga to‘liq tegmayapti. Har bir urinishda nimadir yetishmayotgandek edi. Keyin esa maydon o‘rtasidan kelgan baland ovoz hammasini o‘zgartirdi: tayoqni almashtirishni so‘radi.

Mohammed Siraj bu chaqiriqni darhol tushundi. Sumkadan kerakli tayoqni topib berdi. Shu ondan boshlab o‘yin ohangi butunlay o‘zgardi. Pant Jacob Duffyga ketma-ket ikkita “siks” urdi, ortidan chegara zarbasi, va nihoyat o‘zi qidirayotgan “Pantastic” notani topdi. Gill esa shu paytda yonida turgan oddiy tomoshabinga aylandi — sahnada yagona bosh rol egasi bor edi.

Pant dastlabki 37 to‘pdan atigi 15 run jamlagan bo‘lsa, keyingi 18 to‘pda 37 run urdi. Tomoshabinlar yarim asrlik ko‘rsatkichga yetgan lahzasini baland qarsaklar bilan kutib oldi. Gill esa bu vaqt ichida 91 dan 98 ga zo‘rg‘a ko‘tarildi. O‘yinning boshidagi ehtiyotkorlik o‘rnini endi erkinlik, ravonlik egallagan, Hindistonning ustunligi esa ko‘p jihatdan Pant tayoq ushlagan lahzalarga bog‘lanib qolgandi.

90-lardagi sukunat, 99-dagi bo‘g‘iq nafas

Day 4 tongi ham hal qiluvchi bo‘lishi aniq edi. Bir lahzaga rol almashdi: Anshul Kamboj tempni o‘z qo‘liga oldi, tezroq run terishni boshladi. Pant esa biroz chetga chiqib turgandek ko‘rindi. Ammo u yana strykka qaytgach, ko‘zini yana moslashtirgach, chegara zarbalari ikki uchidan ham yog‘ila boshladi. Chap qo‘llik kriketchi bilinar-bilinmas 90-larga kirib bordi.

Endi hammasi ikki zarbaga qaragandek edi. Lekin Pant bu safar o‘sha “shon-shuhrat zarbasi” ortidan jonbozlik qilmaydi. U raqamni chin dildan istayotgani bilinib turardi. Tarixga kiradigan bu son uchun 15 to‘p kutishga ham rozi bo‘ldi. 99 ga yetganida tribunada taranglik qo‘l bilan ushlagudek darajaga yetdi. Hamma bir xil narsani kutayotgandi: yoki tentaklarcha xato, yoki dahshatli zarba.

Telefonlar ko‘tarildi. Ko‘zlar bittagina nuqtaga qadalgandi.

Pant esa o‘zi xohlaganini qildi. Chegaradan oshadigan darajada kuchli zarba — “siks”. Shlyomani yechdi, osmonga qaradi. Hech qanday vahshiyona mushtlar, hech qanday akrobatika yo‘q. Faqat tayoqni sokin ko‘tarish, qarsaklarni ichiga shimib olish va tanqidchilarni yana bir bor jim qoldirgan odamning yengillik nafasini his qilish.

SENA to‘plami va yana bahsga sabab bo‘ladigan chiqish

Bu zarba bilan Rishabh Pant butun dunyoda yagona viketkiper-batter sifatida SENA to‘plamini — to‘rtta mintaqada ham (Janubiy Afrika, Angliya, Yangi Zelandiya, Avstraliya) Test yuzligiga ega bo‘lish sharafini — to‘ldirdi. Bu uning Test kriketidagi to‘qqizinchi yuzligi edi. Shundan to‘rttasi, o‘ziga xos tarzda, aynan “siks” bilan yakunlangan.

U, odatdagidek, yana katta zarbaga urinayotib, yiqildi — va tanqidchilar yana qilichlarini yalab tayyor turishibdi. Tushlikka yaqin vaqtda shunday xatarli zarba kerakmidi, degan savol yana ko‘tariladi. Timing, xavf, mas’uliyat — bularning barchasi yana maydonga tashlanadi.

Lekin Pant — Pantligicha qoladi. U shovqinni yelkasidan sidirib tashlaydi, yangi gard oladi, yana oldinga yurib, pastki qo‘l ushlashini yo‘qotgancha, chegara ortiga uchadigan zarbani qidiradi.

Yoqtirasizmi, yoqtirmaysizmi, uni e’tiborsiz qoldirishning iloji yo‘q. Shu — Rishabh Pant. Va Uellingtondagi bu kun, uning notekis, ammo hayratlanarli karerasidagi eng baland notalardan biri bo‘lib qoladi.

Rishabh Pantning Uellingtondagi ajoyib zarbalari