Roddy Collinsning Ebbsfleet Uniteddagi yangi roli: kichik klubda katta o'zgarishlar
National League South darajasidagi kichikgina shaharcha jamoasi – Ebbsfleet United – bu yozda tugatish yoqasiga kelib qolgan edi. Endi esa u yerda tanish bir ovoz yangramoqda. Roddy Collins yana ingliz futbolida.
Irlandiyalik murabbiy bu safar chetda qolmaydi, lekin texnik hududga ham kirmaydi. U klubning yangi egasi, Dublin tadbirkori John O'Leary uchun futbol bo‘yicha maslahatchi va vakil sifatida ishlaydi. Rasmiy lavozim unchalik shov-shuvli emasdek ko‘rinishi mumkin, ammo vazifa og‘ir: moliyaviy vayronani tartibga keltirish va klubni yana nafas oldirish.
Tugatish yoqasidan qaytgan klub
Yozda Ebbsfleet United atigi bir qadam narida edi. Iyul oyida ularga tugatish to‘g‘risida sud buyrug‘i berildi, HMRC oldidagi katta soliq qarzi bo‘g‘ib qo‘ydi. National League ularni uchta ilk turga kelmaslikdan so‘ng musobaqadan vaqtincha chetlashtirdi. Kalendar borardi, jamoa esa yo‘q edi.
Shu haftada vaziyat keskin burildi. John O'Leary klubni to‘liq nazoratiga oldi va soliq qarzini to‘lab, eng katta xavfni bartaraf etdi. Endi Ebbsfleet United nihoyat National League South mavsumini boshlashga hozirlanmoqda. Shanba kuni – AFC Tottonga qarshi o‘yin. Qiziq bir detal: bu klub safida bir paytlar Collinsning o‘g‘li, Roddy Jnr ham to‘p surgan.
Shu fon, shu bosim ostida Collins sahnaga chiqadi.
“Qanday qilib bunday kichik klub bunday botqoqqa botdi?”
Collins klubning rasmiy kanaliga bergan intervyusida o‘z vazifasini aniq chizib berdi. U bu yerga taktika chizish uchun emas, avvalo klubning yuragini eshitish uchun kelgan.
“Vazifam – kelib, muhitni his qilish, muxlislarni tinglash va shunday kichik klub qanday qilib bunday moliyaviy botqoqqa botganini tushunishga harakat qilish”, – deydi u.
Bu so‘zlar ortida faqat auditoriya uchun aytilgan gap emas, balki o‘zini bu ishga bog‘lab qo‘ygan odamning ohangi seziladi. Collins hammasi barqarorlashgach, rafiqasi bilan butunlay ko‘chib o‘tishini aytdi. U o‘zini “klub va egalar o‘rtasidagi asosiy ko‘prik” sifatida ko‘radi.
“Bu yerda kim bilan egalar o‘rtasida aloqa bo‘lsa, o‘sha men bo‘laman. Va men halol fikrimni ayta olaman”, – deya ta’kidlaydi u.
Ispan plyajidan oltinchi pog‘onaga
Collinsning Ebbsfleetga kelishi ham oddiy bo‘lmagan. U Ispaniyada, quyoshli plyajda bo‘lgan paytda telefon jiringlagan. Chaqiruv – yangi egalar tomondan.
“‘Rod, biz klub sotib oldik. Senga tajriba va biliming uchun muhtojmiz’, deyishdi”, – deya eslaydi u.
U konsortsiumdagi odamlarga tezda ishonch hosil qilganini aytadi. So‘ng hammasini hal qiladigan savolni uyga, rafiqasi Caroline – “boshliq” –ga yo‘naltirgan.
“U: ‘Rod, bo‘l endi. Senda juda ko‘p narsa bor’, dedi. Shunday qilib, Ispaniyada plyaj bo‘ylab sayr qilib, chiroyli suzish yoki mana shu yerda turish orasida tanlov bor edi. Men bu yerda bo‘lishni tanladim. Mening majburiyatim shu yerda”, – deydi Collins.
Bir qarashda bu romantik hikoya. Aslida esa bu qaror uni yana futbolning eng “haqiqiy” qatlamiga qaytaradi – oltinchi liga, kichik stadionlar, o‘jar muxlislar, og‘ir moliya.
“Bu – haqiqiy futbol”
Collins o‘zini bu darajadagi futbolga begona his qilmaydi. Aksincha, u aynan shu yerda o‘zini “uyda”dek sezishini aytadi.
“Bu – haqiqiy futbol va ular – haqiqiy futbol odamlari. Men ham haqiqiy futbol odaman. Menga bundan ko‘proq zavq beradi, xuddi biror liga klubi qo‘ng‘iroq qilib, ‘direktorlar uchun loja beramiz’ desa ham. Yo‘q, bu – haqiqiy futbol”, – deydi u.
Uning so‘zlari shunchaki shior emas. Collinsning karerasi 1990-yillar o‘rtalaridan 2010-yillargacha murabbiylikning turli bosqichlarini ko‘rgan, ko‘tarilgan, qulagan, yana ko‘tarilgan izlar bilan to‘la.
Eng yuksak nuqta – 2000-01 yillarda Bohemians bilan dubl: liga va kubokni yutib, klubga 23 yillik tanaffusdan so‘ng chempionlikni qaytarib bergan mavsum. Keyin Carlisle Uniteddagi shov-shuvli davr, yana Dublinlik egasi – marhum John Courtenay bilan ishlash.
Chegarada yashagan karera
Shundan keyin hammasi silliq kechgani yo‘q. Shamrock Rovers va Derry Citydagi qisqa va og‘ir davrlar, kutilgan natijalar kelmagani, keskin qarorlar. Shunga qaramay, u Monaghan United va Athlone Town bilan First Division chempionliklarini qo‘lga kiritdi. U har doim chekka, lekin markazga yaqin bo‘lgan joyda yashadi – doimiy kurash, doimiy bahs markazida.
Yaqinda u yana sarlavhalarga chiqdi. Bu safar chiziq bo‘ylab emas, so‘zlar orqali. Derry City futbolchisi James McClean bilan ochiq “so‘z urushi”da Collins uning transferini klub tarixidagi eng yomon imzolardan biri deb atadi va bu Tiernan Lynch uchun yakun bo‘lishi mumkinligini taxmin qildi. Futbol maydonidan tashqarida ham u hech qachon betaraf bo‘lmagan.
O‘zini Ebbsfleet United TVga tanishtirar ekan, u shunday deydi:
“Men Irlandiyadagi har bir top klubni boshqarganman. Shamrock Rovers, Bohemians. Carlisle United. Malta’da FC Floriana. Va men buni yaxshi ko‘raman. Lekin afsuski, men tizimga qarshi chiqdim va yutqazdim. Kareramni yo‘qotdim. Lekin endi yana ichidaman.”
Bu e’tirof – bu odamning o‘zini oqlashi emas, balki yangi bobni ochayotganini tan olishi.
Moliyadan maydonga
Ebbsfleet United uchun Collinsning birinchi vazifasi aniq: klubning moliyaviy ahvolini tozalash, tuzilmani mustahkamlash, egalar uchun to‘g‘ri yo‘l xaritasini chizish. Lekin u faqat raqamlar bilan cheklanmaydi. U futbol bo‘yicha ham asosiy maslahatchilardan biriga aylanadi.
Oltinchi liga darajasida ham noto‘g‘ri qarorlar qimmatga tushadi. To‘g‘ri qarorlar esa klubni bir necha yil ichida mutlaqo boshqa darajaga olib chiqishi mumkin. Collins uchun bu – yana o‘zini isbotlash, o‘zi “haqiqiy futbol” deb atagan maydonga qaytish imkoniyati.
Ebbsfleet United uchun esa bu – nafaqat tugatish xavfidan qutulish, balki yangi davrni boshlab berishi mumkin bo‘lgan keskin burilish.
Shanba kuni AFC Tottonga qarshi o‘yin boshlanadi. Jadvalda bu oddiy National League South uchrashuvi bo‘lib ko‘rinadi. Klub atrofidagi voqealar fonida esa bu kun bir savolni o‘rtaga tashlaydi: kichik, ammo tirik qolgan bu klub Collins bilan birga yana yuqoriga qarab yo‘l topa oladimi?
