Ronald Koeman: Murabbiylikdan Yuz O‘girish Sabablari
Ronald Koeman bu safar faqat turnirdan emas, butun kasbidan yuz o‘girish arafasida turibdi. Maydondagi natijalardan ham og‘irroq qaror – u nafaqat Niderlandiya terma jamoasi bosh murabbiyligidan, balki butunlay murabbiylikdan chekinishi mumkinligini ochiq aytdi. Sabab bitta: oilaning sog‘ligi, uyidagi og‘ir kurash.
63 yoshli mutaxassis yillar davomida bosim, tanqid va kutishlarga ko‘nikkan. Ammo bu safar boshqa narsa hal qiluvchi bo‘ldi. U o‘zining Instagram sahifasida yozgan murojaatida kechagi kecha qabul qilingan qarorni oshkor qildi – Oranje bilan yo‘llar ajraldi.
“Kecha kechqurun Niderlandiya terma jamoasi bosh murabbiyi sifatidagi faoliyatimni yakunlashga qaror qildim”, – deydi Koeman. U bu jahon chempionatida tarix yozish orzusi chilparchin bo‘lganini tan oladi. “Bundan ko‘proq xafa bo‘lgan odam yo‘q. Bosh murabbiy sifatida javobgarlik oxir-oqibat mening zim-mamda”.
Shu nuqtada futbol chetga suriladi. Koeman so‘nggi yillarda hayot unga boshqa saboq berganini ochiq yozadi: maydondagi g‘alaba va mag‘lubiyatlardan ham muhimroq narsalar bor. Futbol uning butun hayoti bo‘lgan, lekin u “sog‘liq bebaho” ekanini qayta his qildi.
Bu hikoyaning markazida bitta ism turibdi – Bartina. Koemanning rafiqasi, og‘ir xastalikka qaramay, erining yonida bo‘lib, murabbiylik ishini davom ettirishga ruhlantirgan ayol. “Sevimli insoningiz qattiq kurashayotganini ko‘rsangiz, qarashingiz o‘zgaradi”, – deydi Koeman. U Bartinaning kasalligiga qaramay, har kuni uni qo‘llab-quvvatlaganini, bu kuchni so‘z bilan ifodalash qiyinligini ta’kidlaydi. Futbol olamida sovuqqon qarorlar, taktika va sxemalar haqida gapiriladi, lekin bu yerda gap insoniy matonat haqida ketmoqda.
Koeman xayrlashuvini faqat oila atrofida emas, butun futbol doirasi bilan bo‘lgan aloqalar orqali ham qurdi. U bilan ishlagan barcha futbolchilarga alohida minnatdorchilik bildirdi. Ularning har kuni ko‘rsatgan mehnati, xarakteri va ishonchi murabbiyga kuch berganini aytadi. Shtab a’zolari, KNVB, sahna ortida ishlagan xodimlar, hamkorlikka ruxsat bergan klublar – barchasi alohida tilga olinadi.
Eng katta tashakkur esa muxlislarga. Qiyin pallalarda ham yonida bo‘lgan, tanqid qilgan, lekin baribir qo‘llab-quvvatlagan odamlarga. U uchun Oranje bosh murabbiyi sifatida Niderlandiyani himoya qilish – martaba cho‘qqisi bo‘ldi.
Koeman ketayotganda tuyg‘ular aralash. U buni yashirmaydi. U, albatta, bu davrni jahon chempionligi bilan yakunlashni xohlagan. Bu orzu ushalmadi. Ammo uning so‘zlariga ko‘ra, baribir faxr ustun keladi. Futbol unga nimalar bergani, kimlar bilan tanishtirgani, eng katta ishtiyoqini kasbga aylantirish imkonini bergani – bularning bari unda minnatdorlik hissini uyg‘otadi.
U yillar davomida ishonch, tanqid, qo‘llab-quvvatlash, hafsalasi pir bo‘lish va muvaffaqiyatlarning barchasini boshidan kechirdi. Endi esa savol ochiq turibdi: Oranje keyingi bo‘limni kim bilan yozadi – va Koeman uchun hayotning bu yangi bobida futbol qanchalik o‘rin egallaydi?
