Saudiya Roshn ligasi va Ispaniya terma jamoasi: Yevropa chempionlari o‘rnida
Ikki yil avval Saudiya Roshn ligasi o‘z yulduzlari bilan faxrlanardi. Euro 2024da Ispaniya nihoyat Yevropa taxtiga qaytganida, shu ligadan chiqqan ikki futbolchi – Nacho Fernandez va Aymeric Laporte – tantananing markazida edi. Endi esa sahna butunlay boshqacha: 2026 yilgi Jahon chempionatida Matadorlar yana cho‘qqiga chiqdi, ammo bu safar Saudiya klublari bilan bog‘liq manzara ancha sovuq.
Chempionlar bor, ammo Saudiya klublarida emas
Al-Qadisiyah va Al-Nassr bir paytlar Nacho Fernandez hamda Aymeric Laporte bilan Yevropa chempionligini nishonlagan edi. O‘sha paytda Roshn liga o‘zini yirik sahnaga ulana oladigan platforma sifatida ko‘rardi. Endilikda esa rasmlar o‘zgardi: ligada ispan futbolchilari ko‘p, lekin De la Fuente tuzgan jahon chempioni tarkibiga birortasi ham kiritilmadi.
Ispaniya murabbiyi jamoani taktik nazorat va temir intizomga tayangan holda qurdi. Argentina bilan final ham shunday ruhda hal bo‘ldi: bitta gol, lekin yetarli bo‘lgan bitta zarba. Shu g‘alaba Saudiya klublari uchun achchiq haqiqatni ham ochib berdi – ular kuzatgan, muzokara qilgan, hatto yaqin kelgan futbolchilarning hech biri oxir-oqibat Roshn ligasida jahon chempioni maqomida to‘p surmaydi.
Agar so‘nggi mavsumlarda chippakka chiqqan ayrim transferlar yakuniga yetganida, bugun Saudiya klublari o‘zini jahon chempionlari bilan bezashga haqli bo‘lardi. Hozir aytiladigan yagona aniq fakt: 2026 yilgi Jahon chempionatida 49 nafar Roshn liga futbolchisi ishtirok etdi. O‘zi bo‘yicha bu ham katta yutuq. Balki o‘sha “oxirgi qadam” – muzokaralardagi hal qiluvchi lahza – Saudiya klublarini jahon chempionlari bilan faxrlanish imkonidan mahrum qilgan bo‘lgandir.
Shu material Ispaniya terma jamoasining g‘olib tarkibidan Roshn liga klublari bilan bog‘langan, ammo oxir-oqibat boshqa yo‘lni tanlagan futbolchilarni va turnir davomida Saudiya klublari qo‘lga kiritgan asosiy yutuqlarni sarhisob qiladi.
Laporte – qo‘ldan chiqib ketgan devor
Jahon chempionlaridan eng yorqin misol – Aymeric Laporte. Roshn liga bir vaqtlar uni qo‘lida ushlab turgan, ammo ushlab qola olmadi. U 2026 yilda Ispaniya mudofaasining markazida Pau Cubarsi bilan birga haqiqiy devor qurdi va terma jamoani kubokka eltgan chiziqning bosh qahramonlaridan biriga aylandi.
Bularning barchasi u Al-Nassrni tark etib, Athletic Bilbao safiga qaytganidan atigi bir mavsum o‘tib sodir bo‘ldi. Cristiano Ronaldo boshchilik qilayotgan jamoa bilan uning hikoyasi chiroyli yakun topmadi. Italiyalik murabbiy Stefano Pioli Laporteni intizomiy choralar bilan chetga surdi, uni yakka tartibda mashq qilishga majbur qildi va mavsumning so‘nggi o‘yinlaridan butunlay chetda qoldirdi. Laporte keyinroq klubdagi kayfiyat haqida ochiq gapirdi, doimiy murabbiy va rahbariyat o‘zgarishlari fonida “qiyin” muhit hukmron bo‘lganini aytdi.
Roshn liga bilan bog‘langan boshqa ispan nomlari ham bor edi, ammo ularning birortasi oxirgi nuqtani qo‘ya olmadi. Natija aniq: Saudiya klublari 2026 yilgi Jahon chempioni tarkibidan birorta futbolchini ham rasman o‘ziga bog‘lay olmadi.
Pul, nufuz va yashil maydondagi foyda
Biroq bu Saudiya klublari qo‘lini butunlay bo‘sh qoldirmadi. Ular jahon chempionatidan ham moliyaviy, ham sport nuqtai nazaridan sezilarli foyda ko‘rdi.
Fransiyaning “L’Equipe” nashri ma’lumotiga ko‘ra, FIFA klublar uchun kompensatsiya dasturi doirasida har bir futbolchi uchun kuniga 4 300 yevro to‘ladi. Bu to‘lov 2026 yil 1 iyundan 19 iyulgacha bo‘lgan davrni qamrab oldi, umumiy byudjet esa 305,3 million yevroni tashkil etdi. Shunday qilib, turnirga ko‘proq futbolchi yuborgan klub ko‘proq daromad oldi.
Saudiya klublari orasida bu borada peshqadam – Al-Hilal. U Jahon chempionatiga 12 nafar futbolchi yubordi va shu orqali turnirning eng katta benefisiariga aylandi. Klub himoyachisi Theo Hernandez Fransiya bilan uchinchi o‘rin uchun o‘yinga qadar yetib bordi. Bronza medalidan mahrum bo‘lish og‘ir bo‘ldi, lekin uning turnirdagi uzoq yo‘li Al-Hilal uchun kun sayin pul oqimi va xalqaro sahnadagi obro‘ demak edi.
Al-Ahli esa Al-Nassr bilan birga ikkinchi pog‘onani bo‘lishdi – ikkala klub ham Jahon chempionatiga 9 nafardan futbolchi yubordi. Al-Ahli ayniqsa hujumchi Ivan Toney bilan faxrlanadi: u Angliya tarkibida tarixiy bronza medalini qo‘lga kiritish yo‘lida o‘z hissasini qo‘shdi. Medal – terma jamoa vitrinasidagi yozuv, ammo Toney nomi bilan birga Al-Ahli brendi ham butun dunyo bo‘ylab tilga olindi.
Puldan tashqari, turnir Saudiya klublariga futbolchilarining o‘sishi va tajribasi ko‘rinishida ham foyda berdi. Al-Qadisiyah 6 nafar futbolchi yubordi va ayniqsa meksikalik yulduzi Julian Quinones bilan maqtana oladi. U 5 o‘yinda 4 ta gol urdi va yana bitta hal qiluvchi golli uzatma berdi. Bunday statistika nafaqat Meksika, balki Al-Qadisiyah uchun ham katta reklama – klub endi o‘z hujumchisini jahon sahnasida sinovdan o‘tgan, hal qiluvchi o‘yinlarda ham mas’uliyatni zimmasiga ola oladigan futbolchi sifatida ko‘rsatishi mumkin.
Roshn liga uchun navbatdagi sinov
2026 yilgi Jahon chempionati yakunida manzara aniq: Roshn liga hali jahon chempionlarini ushlab qolish bosqichiga chiqa olmadi, lekin bu liganing global xaritadan joy olganini yashirib bo‘lmaydi. 49 nafar ishtirokchi, o‘nlab mamlakatlar, turli bosqichlarda ko‘rinish bergan futbolchilar – bularning bari Saudiya futbolining yangi bosqichga o‘tganini ko‘rsatadi.
Endi savol boshqacha: keyingi yirik turnirda Roshn liga klublari yana jahon chempionlarini chetda kuzatadimi yoki nihoyat kubokni boshidan o‘tkazgan futbolchini o‘z maydonida kutib oladimi?
