Sebastien Pocognoli: Shotlandiya terma jamoasining yangi murabbiyi
Shotlandiya terma jamoasida sahifa almashdi. Steve Clarke davri yopildi, uning o‘rniga 39 yoshli Sebastien Pocognoli keldi. Yangi bosh murabbiy o‘zini matbuot oldida tanishtirar ekan, bir fikrni alohida urg‘uladi: bu ishni tanlashiga Shotlandiya futbolining ehtirosi sabab bo‘lgan.
Clarke yoz boshida yetti yillik lavozimini tark etdi. Jamoa Jahon chempionati guruh bosqichidan chiqa olmadi: Haiti ustidan g‘alaba, ammo undan keyin ketma-ket Marokash va Braziliyaga mag‘lubiyat. Natija – og‘ir, ammo rad etib bo‘lmaydigan haqiqat. Aynan shu fon, aynan shu bo‘shliq yangi murabbiy uchun ham xavf, ham imkoniyat.
Pocognoli – belgiyalik sobiq himoyachi. U o‘tgan mavsum yakunida Monaco bilan xayrlashdi. Eng yorqin satr esa boshqa: u 2024-25 yilgi mavsumda Union Saint-Gilloise klubini 90 yillik tanaffusdan so‘ng chempionlikka olib chiqqan edi. Endi esa uning oldida butun boshli mamlakat turibdi.
Shotlandiya tarixida bu lavozimga tayinlangan atigi ikkinchi legioner murabbiy. Birinchisi – nemis mutaxassisi Berti Vogts. Demak, bu kursiga o‘tirgan har qanday chet ellik murabbiyga bosim tabiiy. Ammo Pocognoli o‘zini shunga tayyor ko‘rsatdi.
U SFA rahbarlari Ian Maxwell va Craig Mulholland yonida o‘tirib, birinchi so‘zidayoq ohangni belgilab oldi.
“Bu yerda bo‘layotganimdan juda faxrlanaman,” dedi u. “Bu juda kuchli chaqiriq, Shotlandiya futbolining kelajagini rivojlantirishga qaratilgan loyiha. Raqamlar, ko‘rsatkichlar bor, lekin insoniy tomoni ham men uchun juda muhim. Men hech qachon aloqa, bog‘lanishni his qilmagan joyga bormayman”.
U aynan shu “bog‘lanish” haqida gapirar ekan, zal jim bo‘lib qoldi. Chunki so‘nggi yillarda Clarke davrida terma jamoa atrofida paydo bo‘lgan birlik – Shotlandiya futbolining eng katta yutug‘i edi. Endi esa bu merosni kim va qanday davom ettirishi savol edi.
Pocognoli javobni aniq biladigandek gapirdi: Clarke va uning shtabi yaratgan poydevor. U aynan shu so‘zlarni ishlatdi – “kuchli poydevor”. Yangi murabbiy o‘zini buzuvchi emas, quruvchi sifatida ko‘rsatdi.
“Shotlandiya – ehtirosli mamlakat,” dedi u. “Steve Clarke va uning shtabi qo‘ygan kuchli poydevor tufayli men bu merosdan foydalanib, o‘yin uslubiga keyingi urg‘uni bera olaman, shu bilan birga kelajak uchun futbolchilarni rivojlantiraman. Shu uchun bu yerdaman”.
Qisqa, aniq, keskin. “Shu uchun bu yerdaman.”
Bu jumla ortida katta mas’uliyat yotibdi. Jahon chempionatidagi alamli chiqishdan keyin Shotlandiya muxlislari shunchaki “yangi ism”ni emas, yo‘l-yo‘riq ko‘rsatadigan, jamoaga yangi nafas beradigan murabbiyni kutyapti. Pocognoli esa aynan shuni va’da qilmayapti – u buning ustida ishlashga tayyorligini aytyapti.
Uning oldida ikki front bor: hozirgi tarkibni raqobatbardosh ushlab turish va parallel ravishda kelajak avlodni yetishtirish. U Union Saint-Gilloise bilan ko‘rsatganidek, uzoq kutgan sovrinni olib kelishga qodir murabbiy. Endi savol boshqacha: u shu mentalitetni butun bir terma jamoadagi futbolchilarga o‘tkaza oladimi?
Shotlandiya tribunalari javobni kutyapti. Pocognoli esa allaqachon maydonga emas, lekin loyiha markaziga kirib bordi. Endi navbat ishga tushadigan birinchi o‘yinga, birinchi tarkibga, birinchi jasur qarorga.
