Serhiy Rebrov padel o‘yindagi mojaroni tushuntirdi
Ukraina futbolining so‘nggi yillardagi eng yirik figurasi bo‘lgan Serhiy Rebrov o‘zini yana bir bor siyosat va sport kesishgan nuqtada topdi. Bu safar — padel kortida.
Marbelladagi video va portlagan tanqidlar
Ispaniyaning Marbella shahrida tushirilgan, aniq sanasi noma’lum video bir necha kun ichida ukrain ijtimoiy tarmoqlarini aylanib chiqdi: Rebrov va Vasily Berezutsky bir jamoada, padel bo‘yicha juftlikda maydonga tushgan.
Ukrainalik muxlislar buni kechirmadi. Video tarqalishi bilan tanqidlar yog‘ila boshladi: Rossiya terma jamoasining sobiq futbolchisi bilan bir maydonda bo‘lish — urush sharoitida jamoatchilik uchun juda og‘riqli manzara.
Rebrov Instagram orqali munosabat bildirishga majbur bo‘ldi.
“Men Berezutsky’ning urushga qarshi pozitsiyasini bilardim, lekin uning yaqinda Rossiyaga murabbiylikka qaytganidan bexabar edim — men terrorchi davlatdagi futbolni kuzatmayman”, — deb yozdi u. “Ommaviy shaxs sifatida bu harakatim bilan ranjitgan ukrainaliklardan uzr so‘rayman, ammo mening pro-ukrain pozitsiyamga hech kim shubha qilmasin, deb so‘rayman”.
Bu so‘zlar — himoya ham, oqlash ham, keskin bosim ostida aytilgan izoh ham edi.
Rebrov: terma jamoa, muvaffaqiyatsiz saralash va yangi lavozim
Serhiy Rebrov 2023-yilda Ukraina terma jamoasini qabul qilib olgan, undan katta umidlar kutilgandi. Lekin jamoa 2026-yilgi Jahon chempionati yo‘llanmasini qo‘lga kirita olmadi. Bahor kelishi bilan u bosh murabbiylikdan iste’foga chiqdi.
Bugun u Ukraina Futbol Assotsiatsiyasi vitse-prezidenti. Demak, har bir qadami, har bir ko‘rinishi, hatto Ispaniya padel kortidagi o‘yini ham siyosiy signal sifatida qabul qilinadi. Aynan shu narsa ham ijtimoiy tarmoqlardagi keskin reaksiyani yanada kuchaytirdi.
Vasily Berezutsky: “Yo‘q urushga” degan himoyachi va Rossiyaga qaytish
Vasily Berezutsky nomi esa 2010-yillar futbolini kuzatganlar uchun yaxshi tanish. CSKA Moscow va Rossiya terma jamoasining eng taniqli himoyachilaridan biri. 2022-yil 24-fevralda, urushning ilk kunida u kam sonli rossiyalik sportchilardan biri bo‘lib, ijtimoiy tarmoqlarda “No to war” shiorini yozib chiqdi.
O‘sha paytda u akasi Alexei boshchiligidagi CSKA murabbiylar shtabida ishlayotgan edi. Yozda Alexei Berezutsky iste’foga chiqarilgach, Vasily Ispaniyaga ko‘chib o‘tdi. Urush fonida bu qaror ham ko‘plar uchun pozitsiya sifatida qabul qilingandi.
Lekin 2025-yil dekabrida u yana rus futboliga qaytdi: “Ural” klubining bosh murabbiyi bo‘ldi. Mavsum yakunida jamoa Birinchi ligadan Rossiya Premyer-ligasiga chiqish vazifasini bajara olmadi, va u klubni tark etdi.
Aynan mana shu qaytish — Rebrov atrofidagi bugungi mojaroni yanada keskinlashtirgan asosiy nuqta. Ukrainalik muxlislar uchun Rossiya futbol tizimiga qaytgan har qanday figurani qabul qilish og‘ir. Hatto u bir vaqtlar “No to war” deb yozgan bo‘lsa ham.
Sport va urush orasidagi chiziq
Rebrovning “men terrorchi davlatdagi futbolni kuzatmayman” degan jumlasi — bu shunchaki izoh emas, balki Ukrainadagi umumiy kayfiyatning ifodasi. U padel o‘yinini sportchi sifatida oddiy uchrashuv deb ko‘rgan bo‘lishi mumkin, ammo urush davrida bunday “oddiy” uchrashuvlar yo‘q.
Video tarqalishi bilan sportdagi do‘stona uchrashuv siyosiy bayonot sifatida qabul qilindi. Ayniqsa, bu odam Ukraina terma jamoasining sobiq bosh murabbiyi va hozirda futbol uyushmasi rahbariyatidagi shaxs bo‘lsa.
Rebrov uzr so‘radi, pozitsiyasini yana bir bor ochiq aytdi. Lekin bu voqea bir savolni ochiq qoldiradi: urush tugamagan bir paytda, futbol olamida qaysi chiziqni bosib o‘tish mumkin, qaysi chiziq esa mutlaqo daxlsiz qolishi kerak?
