Sharqda kuch tarozisi o‘zgardi: NBA 2026-27 mavsumi
Sharq yana markazda. Yillar davomida ligaga G‘arb hukmronlik qilgandek tuyulgan palladan so‘ng, nihoyat kuch markazi Missisipi sharqiga ko‘chdi.
Golden State Warriors sulolasi tarixga aylangan, Los Angelesda LeBron James boshchiligidagi Lakers sahnadan tushgan, Clippers esa “agar...” bilan boshlanadigan xotiralar qatorida qoldi. Nikola Jokic va Denver Nuggetsning tarixiy hujumi endi unchalik qo‘rqinchli emas, Victor Wembanyama va Spurs atrofidagi apokaliptik vahima esa shunchaki basketbol “doomsday” sektalarining shovqini bo‘lib chiqdi.
Endi esa 2026-27 mavsumi arafasida Sharq hukmron. Knicks 53 yildan keyin ilk bor chempion bo‘ldi, LeBron Filadelfiyada so‘nggi bobini yozishga hozirlanmoqda, Giannis Antetokounmpo South Beach’ga ko‘chib bordi, Kawhi Leonard esa “uy degani yurak qaerda bo‘lsa, o‘sha yer”ligini eslab, shimolga qarabdi.
Thunder va Spurs kabi yosh gigantlar G‘arbda hanuz “bizning oynamiz yopilgani yo‘q” deb turibdi. Lekin tomosha qayerda bo‘lishi aniq: Sharqda. Shunday pallada, ko‘z ochib-yumguncha o‘tib ketadigan off-sezon orasida, Sharqdagi eng zo‘r start beshliklarni saralashdan yaxshiroq payt bo‘lmasa kerak.
1. Philadelphia 76ers
Tyrese Maxey, VJ Edgecombe, Jaylen Brown, LeBron James, Joel Embiid
Filadelfiya bu yozda tarixiy ish qildi. Title Town’dagi beqarorlikdan ustalik bilan foydalanib, avvaliga Jaylen Brown’ni tarixiy raqibdan tortib oldi, so‘ng LeBron James’ni 250 yil avval Thomas Jefferson Mustaqillik Deklaratsiyasini yozgan shaharga o‘zining basketboliy deklaratsiyasini yozishga ko‘ndirdi. Parij Olimpiadasida ochilish marosimida bayroq ko‘targan LeBron obrazi endi yanada ramziy ko‘rinadi.
76ers allaqachon kelasi mavsum uchun jiddiy da’vogar ko‘rinishida edi. Yosh orqa chiziq – Tyrese Maxey va VJ Edgecombe – navbatdagi sakrashga tayyor turgandek. Lekin bu jamoaning shiftini har doimgidek sobiq MVP Joel Embiidning sog‘ligi belgilaydi. U Celticsga qarshi birinchi raundda ritmni topdi, keyin esa New York bilan seriyada yana “tan oldi”: bu safar zaxirada, jarohat bilan.
Ha, James 41 yoshda, Embiidning tizzalari esa kamida 50 yashar kabi. Lekin Maxey, Edgecombe va Brown – yosh, chidamli, atletik. Ularning tranzitsiyada to‘xtamasdan hujumga otilish qobiliyati raqiblarni larzaga soladi, shu bilan birga ikki yulduz yelkasidagi yukni yengillashtiradi. Bu jamoaga ko‘z tikmaslikning iloji yo‘q.
2. New York Knicks
Jalen Brunson, Mikal Bridges, Josh Hart, OG Anunoby, Karl-Anthony Towns
Amaldagi chempionni ikkinchi o‘ringa qo‘yish biroz g‘alati tuyulishi mumkin. Ayniqsa, ularning asosiy zarbasi aynan start beshlik orqali berilganini hisobga olsak. Lekin ikkita MVP va ikkita Finals MVP’li tarkibdan keyin turish ham yomon manzil emas.
Knicks yana start beshligining ritmiga yuradi. Bu beshlik o‘tgan muntazam mavsumda ikkinchi eng ko‘p birga maydonda bo‘ldi (541 daqiqa), lekin bu daqiqalarda atigi +2,3 net reyting ko‘rsatdi.
Ular eng yaxshi qiladigan ish esa – g‘alaba qozonish. 1983 yilgi N.C. State “Cardiac Kids” jamoasini eslatadi: yurakni ushlab tomosha qiladigan yakunlar, oxirgi daqiqalardagi tirishqoqlik. Knicks o‘tgan mavsum “clutch” vaziyatlarda 21-13 natija qayd etdi va butun ligada uchinchi eng yaxshi net reytingni (20,5) ko‘rsatdi. Ular uchun hisobdagi farq ahamiyatsiz: katta ustunlik ham, katta kamchilik ham qo‘rqitmaydi. Raqiblar ustunlikni boy berib, kaftlari terlay boshlagan payt – aynan o‘sha damda New York asablari ishga tushadi.
3. Cleveland Cavaliers
James Harden, Donovan Mitchell, Jaylon Tyson, Evan Mobley, Jarrett Allen
LeBron’ning ertakdek qaytishi kutilganidek ro‘y bermadi. Baribir Cavaliers hali ham xavfli beshlikka ega. To‘liq bir mavsum James Harden boshqaruvida – hech bo‘lmaganda muntazam mavsum uchun – ularni keyingi bosqichga olib chiqishi mumkin.
7 fevraldan, ya’ni Harden Clippers’dan kelgan kundan boshlab, Cleveland ligada to‘rtinchi eng yaxshi hujum reytingini qayd etdi (121,8). Jamoa o‘zini Harden tizimi atrofida qayta sozladi va buning mukofoti sifatida Konferensiya finaligacha yetib bordi. Bu – LeBron davridan keyingi eng chuqur pley-off yurishi, klub tarixida esa all-time yulduzsiz atigi uchinchi bunday yurish.
Erkin agentlar bozorida Cavaliers sokin turibdi. Ular qanotdagi bo‘shliqni LeBron qaytib kelishi bilan to‘ldirishga umid bog‘lagandek edi, ammo ba’zan mavjud tarkibga ishongan holda, katta o‘zgarish qilmaslik ham to‘g‘ri qarordir. Ayniqsa, bu tarkib seni “so‘nggi to‘rtlik”ka olib chiqqan bo‘lsa. Harden “katta”lar bilan kimyoni yanada kuchaytira olsa, Donovan Mitchell esa ligadagi eng xavfli dribling bilan kirib boruvchi hujumchilardan biri sifatida o‘z sehrini davom ettirsa, Cleveland o‘zini xavfsiz zonada his qiladi.
4. Indiana Pacers
Tyrese Haliburton, Andrew Nembhard, Aaron Nesmith, Pascal Siakam, Ivica Zubac
Bir yil tanaffus, endi esa qasos vaqti. Pacers o‘tgan mavsum chempionlikdan atigi 48 daqiqa uzoqlikda to‘xtadi – NBA-ABA qo‘shilishidan keyingi ilk chempionlik shunday qo‘ldan ketdi. Eng og‘riqli lahza: Game 7, Tyrese Haliburton maydonga yiqiladi, tashxis – Axilles uzilishi. Endi esa u yana zalda, qaytishga hozirlanmoqda.
Haliburton – bu jamoaning yuragi va miyasi. Butun konsepsiya uning o‘yin uslubiga qurilgan: tezlik, ochiq maydon, tranzitsiya, yuqori tempo. Tarkib deyarli o‘sha-o‘sha qolganini inobatga olsak, bu DNK o‘zgarmaydi.
Bitta katta farq bor: markazda. Pacers Clippers’dan Ivica Zubac’ni olib kelish uchun yuqori narx to‘ladi – top-4 himoyalangan birinchi raund tanlovi. Omad yuz o‘girdi: tanlov beshinchi bo‘ldi va Indiana tayyor yulduz potentsialiga ega “blue-chip” talantdan quruq qoldi. Zubac Los Angelesda Harden bilan pick-and-rolllarda ziyofat qilgan, Haliburton bilan esa xuddi shunday nonushta kutib turibdi. Indy’da ham to‘p yuqoridan tushadi, Zubac pastdan yakunlaydi.
5. Miami Heat
Davion Mitchell, Tim Hardaway Jr., Andrew Wiggins, Giannis Antetokounmpo, Bam Adebayo
Giannis poygasini yutgan har qanday jamoa nimadandir voz kechishiga tayyor bo‘lishi kerak edi. Miami ham bundan mustasno emas. Heat bitimda to‘rtta muhim bo‘g‘inni qurbon qildi: Tyler Herro, Jaime Jaquez Jr., Kel’el Ware va Kasparas Jakucionis boshqa yo‘nalishga jo‘nab ketdi. Biroq ligadagi eng yaxshi beshlikdan birini qo‘lga kiritish uchun bu riskka arziydi.
Antetokounmpo va Adebayo boshchiligidagi old chiziq – ligadagi eng qo‘rqinchli bloklardan biri. Bir tomonda ular raqibni bo‘g‘ib qo‘yadigan kuchli hujum, ikkinchi tomonda esa eng moslashuvchan ichki mudofaa yadro. Andrew Wiggins uchlik va himoyani birlashtirgan to‘liq shakllangan “three-and-D” bo‘lagiga aylangan, Davion “Off Night” Mitchell esa perimetrda raqibga tunu kun tinchlik bermaydi. Bu tarkib kelasi mavsum eng kuchli himoyalardan biriga aylanishi kutiladi.
Miami yozda tashqi zarba masalasini ham ko‘tarib chiqdi – Tim Hardaway Jr. keldi. Bam Adebayo ham tashqaridan otishga ko‘proq jur’at qila boshladi: o‘tgan mavsumda o‘rtacha 5,5 marta uchlikka urindi (31,8 foiz bilan). Savollar bor, albatta. Lekin Pat Riley nihoyat yana bir superyulduzga ega bo‘ldi – ehtimol, bu barcha savollarga bitta javobdir.
6. Toronto Raptors
Immanuel Quickley, RJ Barrett, Kawhi Leonard*, Scottie Barnes, Jakob Poeltl
Bu o‘rindagi baho yulduzcha bilan yoziladi. Chunki Raptors’ning haqiqiy shiftini Kawhi Leonard transferisiz tasavvur qilish qiyin: hozirgi tarkib bilan – eng yaxshi holatda birinchi raunddan chiqish.
Ammo Leonard qo‘shilsa, hammasi o‘zgaradi. Toronto nihoyat hujumni yelkaga oladigan, katta o‘yinlarda “meniki” deya oladigan superyulduzga ega bo‘ladi. 35 yosh arafasida bo‘lishiga, tibbiy tarixidagi chizgilariga qaramay, u o‘tgan mavsum hamon ligadagi eng kuchli o‘ntalikdan ekanini isbotladi: 27,9 ochko, 6,4 ribaund, 3,6 assist – bu uning butun karerasidagi eng yuqori ko‘rsatkich.
Bunga Scottie Barnes’ning portlashi qo‘shiladi – pley-offdagi Barnes butunlay boshqa darajadagi liderga o‘xshardi. Raptors’ning “itboz” mudofaa identiteti bilan birgalikda bu juftlik Sharqda jiddiy bosh og‘rig‘iga aylanishi mumkin. Biroq Jakob Poeltl atrofidagi savol ochiq: uning bilan shift qanchaga boradi? Yana bir nuqta: ehtimol bu jamoaning haqiqiy kuchi chuqurligida, start beshligidan ko‘ra rotatsiya kengligida. Shuning uchun reytingda bir oz pastroqda.
7. Atlanta Hawks
C.J. McCollum, Nickeil Alexander-Walker, Dyson Daniels, Jalen Johnson, Onyeka Okongwu
Mavsumning ikkinchi yarmidagi sevimli ertak – Hawks. Atlanta 2025-26 kampaniyasini 19-5 yakuniy zarb bilan yopdi va Sharqda oltinchi o‘ringa ko‘tarildi.
Bu biroz “ayirish orqali qo‘shish”ga o‘xshadi. Franchise yuzini ifodalagan Trae Young Washington Wizards’ga jo‘nab ketgach, Hawks nihoyat o‘zini topdi. Ular himoyaga tayanadigan jamoaga aylandi – bu yo‘lda Young’ning roli yo‘qligi hammaga ayon. Deadline’dan keyingi davrda Atlanta ligada to‘rtinchi eng yaxshi mudofaa reytingini qayd etdi (110,9) va to‘qqizinchi eng yaxshi hujum reytingini (119,1) ko‘rsatdi.
Jalen Johnson – hamma ishni bajara oladigan yulduz sifatida pishib bormoqda. Nickeil Alexander-Walker esa eng ko‘p taraqqiy etgan o‘yinchilardan biri sifatida yorqin mavsum o‘tkazdi. Ha, ular hanuz top-10–15 darajadagi mutlaq superyulduzga ega emas. Lekin Hawks o‘zining qismlar yig‘indisidan kuchliroq ekanini isbotladi. Eng muhimi – Sharqda chempionlik sari ketayotgan Knicks’ni pley-off yo‘lida yenggan yagona jamoa ham aynan shular edi.
8. Boston Celtics
Derrick White, Payton Pritchard, Paul George, Jayson Tatum, Mitchell Robinson
Bu yozning eng katta yo‘qotuvchisi? Shunday deyish mumkin. Jaylen Brown kabi franchayz forvardni olib, evaziga “hozir yutamiz” darajasidagi haqiqiy kuchni ololmaslik Boston uchun og‘ir zarba bo‘lishi ehtimoldan xoli emas. Qanday ichki mojaro, qanday muzokaralar bo‘lganini biz faqat o‘nlab yillardan so‘ng chiqqan avtobiografiyalardan bilamiz. Hozircha esa Celtics sahifani yopib, Jayson Tatum atrofida yangi bobni boshlashi kerak.
Tatumning o‘tgan mavsumdagi qaytishi hammasini biroz chalg‘itdi. Lekin endi u sog‘lom holda to‘liq mavsumga tayyor. Bu – Brown ketgan taqdirda ham Boston uchun mustahkam tayanch. Celtics “yomon” yilida ham 56-26 bilan muntazam mavsumni yakunladi. Ularning asosiy tamoyili o‘zgarmadi: uchlikka tayanish, o‘z DNK’sidan voz kechmaslik. Tatum 58,2 foizlik career true-shooting va pas berish mahorati bilan bu tizimga Brown’ga qaraganda tabiiyroq mos tushadi. Bu ularga yana bir kuchli mavsum uchun zamin yaratadi.
Biroq xavotirli nuqtalar ham bor. Derrick White bir qadam orqaga chekindi. Paul George va Mitchell Robinson ko‘pincha tribuna kiyimida, parketdan ko‘ra ko‘proq tomoshabin sifatida ko‘rinadi. Tatum esa Axilles jarohatidan shoshilib qaytgach, odatdagidan sekinroq ko‘rindi. O‘tgan mavsum Bostonni ko‘pchilik hisobdan chiqarib tashlagandi, ular esa kutilganidan yuqori natija ko‘rsatdi. Bu safar vazifa yanada murakkab bo‘lishi mumkin.
9. Orlando Magic
Jalen Suggs, Desmond Bane, Franz Wagner, Paolo Banchero, Wendell Carter Jr.
Qog‘ozda bu jamoa Sharqda ilk oltitalik uchun kurashishi kerak. Muammo shundaki, o‘yin parketda o‘ynaladi.
Paolo Banchero va Franz Wagner alohida olganda katta potensial ko‘rsatdi. Lekin ular birga maydonda bo‘lganda, hali ham haqiqiy sinergiya darajasiga chiqqanini isbotlay olmadi. O‘tgan mavsum atigi 24 o‘yinda birga to‘liq rotatsiyada bo‘lishdi, bu daqiqalarda jamoa 113,7 hujum, 109,3 himoya reytingini qayd etdi – yomon emas, lekin “vah” ham emas. Ikkalasi ham ko‘proq chiziq ichida, o‘xshash zonalarda ishlaydi. Desmond Bane kelishi spacingni biroz ochdi, ammo Magic baribir uchlikda ligadagi to‘rtinchi eng yomon foizni ko‘rsatdi – 34,3.
Har safar “endi sakrashadi” degan paytda, Orlando qoqilib tushadi. Start beshlik deyarli o‘zgarmagan, ayniqsa tashqi zarba bo‘yicha jiddiy qo‘shimcha yo‘q. Shunday sharoitda ularni bundan yuqoriroqqa qo‘yish qiyin.
10. Detroit Pistons
Cade Cunningham, Isaiah Joe, Ausar Thompson, Ron Holland, Jalen Duren*
Keng kontekstda qaralganda, o‘tgan mavsumdagi 60 g‘alabali kampaniya tarixda “bir martalik mo‘jiza” sifatida qolishi ham mumkin – agar Pistons tez orada o‘zini yig‘ib olmasa.
Motownda yoz sokin o‘tdi. Franchise yuzini ifodalovchi Cade Cunningham deyarli hech qanday yangi yordam olmadi. Tobias Harris Spurs’ga ketdi, hanuz munosib ikkinchi to‘p taqsimlovchi yo‘q, eng muhimi – Jalen Duren bilan yangi shartnoma imzolanmadi. Bu eng qiziq nuqta: uchinchi yil markazi o‘tgan mavsum ilk bor all-star va all-NBA darajasiga chiqdi, ammo pley-offda so‘ndi. Endi esa maksimal shartnomaga arziydimi-yo‘qmi, savol ostida. Muzokaralar cho‘zilgani sari, Detroitning 2026-27 oldidan ko‘rinishi yanada g‘alati bo‘lib bormoqda.
Cunningham yakka o‘zi bu jamoani munosib natijaga olib chiqishi mumkin. Ausar Thompson va Ron Holland esa ligadagi eng xavfli qanot mudofaa juftliklaridan biriga aylanish yo‘lida. Ammo yozgi harakatlar darajasi – deyarli nol. Shunday fon bilan Pistons’ni yana yuqoriga sakraydi, deb aytish qiyin.
Sharqda kuch tarozisi o‘zgargan. Endi savol bitta: bu yangi tartib qancha vaqtga yetadi – bir mavsumlik to‘lqinmi yoki butun liganing kelajagini belgilaydigan yangi davrmi?
