UZB SPort

Southwest Division: Wembanyama davri va jamoalarning yangi shakllanishi

Southwest Division bu yozda o‘zini boshqatdan yozishga tushdi. Dallas va Memphis lotereya yulduzlariga suyanib kelajakni chizayotgan bo‘lsa, Houston va San Antonio tajribali nomlarni olib, hozirning o‘zidayoq chempionlik oynasini kengaytirmoqda. New Orleans esa go‘yo “pauza” tugmasini bosgandek, lekin savollar bu jamoani baribir ta’qib etadi.

Dallas Mavericks: Cooper Flagg davri boshlanib bo‘ldi, endi navbat natijalarga

Dallas uchun eng katta yutuq allaqachon sodir bo‘lgan: Cooper Flagg klubga kelgan zahoti franchayzni ruhiy jihatdan ham, basketbol maydonida ham jonlantirdi. U o‘zini birinchi raqamli draft tanloviga yarasha tutdi. Ammo tanaffussiz jarohatlar mavsumni yirtib tashladi – 26–56, pley-offsiz yakun.

Yoz esa Dallasni butunlay yangicha shaklga keltirdi. Tarkibga Santi Aldama, Tarik Biberović, Sergio de Larrea, Morez Johnson, Tobi Lawal, Zaccharie Risacher va Marcus Sasser qo‘shildi. Marvin Bagley III, Khris Middleton, Ryan Nembhard, Dwight Powell, Klay Thompson va Brandon Williams bilan xayrlashildi. Qog‘ozda bu – tezlik, uzunlik va moslashuvchanlikka qurilgan, dinamik jamoa.

Eng katta o‘zgarish esa chetda: Masai Ujiri klub boshqaruviga kelib, Toronto bilan chempionlikka olib borgan tajribasini endi Texasga ko‘chirmoqda. Uning birinchi qarori – kollejdan kelgan murabbiyga ishonch bildirish. Dusty May Michigan bilan milliy chempionlikni qo‘lga kiritdi va endi NBAdagi yosh, xom jamoani boshqarish vazifasini oldi. Tarkib tuzilishini hisobga olganda, bu mantiqli qaror: yoshlar bilan ishlashni biladigan murabbiy, yoshlar bilan to‘la jamoa.

Morez Johnson May bilan birga Michigan’dan Dallasga ko‘chib o‘tdi. Oldingi chiziqni mustahkamlash uchun aynan shunday tana, aynan shunday energiya kerak edi. Ikki yil avvalgi birinchi raqamli tanlov Zaccharie Risacher bilan birga bu juftlik qanot va “frontcourt”ni yangi darajaga ko‘tarishi kutilmoqda.

Kyrie Irving sog‘ayib safga qaytadi. U hali ham to‘pni o‘zi hal qiladigan lahzalarda farq qiladigan yulduz. Lekin bu loyihaning tomir urishi boshqa yerda. Agar Cooper Flagg all-star darajasiga ko‘tarilsa, Dallas uchun eng katta xushxabar aynan shu bo‘ladi. Mavsum natijasi ham, Ujiri va May atrofida qurilayotgan yangi davrning tezligi ham Flagg qanchalik tez yulduzga aylanishiga bog‘liq.

Houston Rockets: Durant hali ham tahdid, Smart va Bogdanović esa bosimni bo‘lishadi

Houston o‘tgan mavsumni 52–20 bilan yakunladi. G‘arbda yuqori qavatda joylashgan, ammo baribir pley-offning birinchi bosqichidayoq to‘xtab qolgan jamoa. Kevin Durant yana bir mavsumni o‘rtacha 25 ochko bilan o‘tkazdi, Amen Thompson ulg‘aydi, Alperen Şengün esa to‘liq yulduzga aylandi.

Shunday holatda klub rahbariyati stolni ag‘darib tashlashni emas, mavjud tuzilmani sayqallashni tanladi. Yozda katta inqilob bo‘lmadi. JD Davison, Dorian Finney-Smith, Jeff Green, Aaron Holiday va Josh Okogie ketdi. O‘rniga Bogdan Bogdanović, Marcus Smart va Bruce Thornton kelishdi. Jamoaning asosiy g‘oyasi o‘zgarmadi: yulduzlar atrofida chuqurlik va tajriba.

Eng muhim “yangilik” aslida eski ism: Fred VanVleet. U butun o‘tgan mavsumni reabilitatsiyada o‘tkazdi. Endi qaytishi kutilmoqda. Houston esa xavfsizlik kamari sifatida yana bir tajribali boshqaruvchi – Marcus Smartni olib keldi. Himoyadagi keskinlik, kiyinish xonasidagi ovoz, pley-off lahzalarida sovuqqonlik – Smartdan aynan shular kutilyapti.

Durant esa 38 yoshga yaqinlashmoqda, lekin raqiblar hanuz uni yakkama-yakka qoldirishga jur’at eta olmaydi. U hamon ikkinchi himoyachini o‘ziga tortadigan darajada xavfli. Perimetrdan o‘q uzishni kuchaytirish uchun Bogdanović qo‘shildi – ligadagi eng samarali uzoq masofali otuvchilardan biri.

Keyingi sakrash esa Amen Thompson va Şengün zimmasida. Agar ular yana bir pog‘ona yuqoriga chiqsa, Houston nafaqat 50 g‘alabaga yaqinlashadi, balki nihoyat pley-offning birinchi bosqichidan nariga o‘tish uchun ham jiddiy nomzodga aylanadi. Bu jamoa yosh va tajribani shunday aralashtiryaptiki, bahorda ularning chegarasi faqat o‘zlarining jasoratiga bog‘liq bo‘lib qoladi.

Memphis Grizzlies: Morantsiz yangi yuz, yangi ohang

Memphis o‘tgan mavsumda o‘zini topolmadi. Jaren Jackson atrofidagi yirik midsezon almashinuvi, Ja Morantning jarohatlari – hammasi birlashib, jamoani izdan chiqardi. Natija: 25–57 va pley-offsiz yoz.

Yoz esa bu franchayz uchun butunlay yangi sahifa bo‘ldi. Santi Aldama, Kentavious Caldwell-Pope va eng muhimi – Ja Morant bilan xayrlashildi. Uzoq davom etgan mish-mishlar nihoyasiga yetdi: Morant Trail Blazersga jo‘natildi. Shu bilan Memphisdagi bir davr yopildi. Klubga esa nihoyat yangi identitet qurishga ruxsat berildi.

Yangi yuz? Cameron Boozer. Kollej basketbolining eng yorqin yulduzlaridan biri. U nafaqat statistik ko‘rsatkichlari, balki xarakteri, maydondagi qat’iyati bilan ham “franchayz yuzi” bo‘lishga mos. U bilan birga Jerami Grant, AJ Johnson, Karim López, Kris Murray, Quinten Post, D’Angelo Russell, Richie Saunders va Isaiah Stewart kelishdi. Ro‘yxat uzun, lekin g‘oya oddiy: turli pozitsiyalarda raqobat, turli yosh va tajriba aralashmasi.

Endi Memphis Boozer, Zach Edey, Cedric Coward va Morant almashtiruvi orqali olingan Grant atrofida qayta quriladi. Ular natijani darhol portlatadimi? Bu savol ochiq. Lekin endi yo‘nalish aniq: yuqori tezlik, kuchli oldingi chiziq va yangi liderlik modeli. Morantning chaqnagan, lekin beqaror davridan keyin klub nihoyat barqarorroq, tizimli basketbolni qidirmoqda.

New Orleans Pelicans: kutish rejimi va Zion atrofidagi savollar

New Orleans o‘tgan mavsumda g‘alati paradoksni boshdan kechirdi. Zion Williamson 62 o‘yin o‘tkazdi – uning jarohatlarga boy karerasida bu juda yoqimli o‘zgarish. Lekin jamoaning o‘zi 26–56 bilan baribir pley-offga yetib bormadi.

Yozgi bozor? Deyarli jimlik. Faqat Jaron Pierre Jr. va Trendon Watford kelib qo‘shildi, Kevon Looney ketdi. Bu esa klubning haqiqiy o‘zgarishlarni mavsum o‘rtasiga, transfer oynasiga qoldirayotganini anglatadi. Eng katta yangilik – murabbiy shtabida. Jamahl Mosley Orlando bilan o‘tkazgan davridan so‘ng endi Pelicans bosh murabbiyi sifatida ish boshlaydi.

Mosley yana bir bor o‘xshash vazifaga qaytdi: yosh, shakllanayotgan yadroni tarbiyalash. Derik Queen va Jeremiah Fears bu jarayonning markazida turadi. Ularning o‘sishi, qaror qabul qilish tezligi, raqobatga chidamliligi – hammasi Mosley ishining mezoniga aylanadi.

Biroq bu jamoani chindan ham qiziqarli qiladigan savol boshqa: Dejounte Murray, Jordan Poole va Trey Murphy kelajakning bir qismi sifatida ko‘riladimi yoki ular fevralda bozorni qizdiradigan aktivlarga aylanadimi? Klub javobni shoshilmayapti. Qaror – kamida qishgacha kechiktirilgan.

Shu orada esa yana bitta umid tirik: bu tarkibdan all-star darajasidagi yulduz chiqadimi? Balki bu yana Zion bo‘lar? Uning sog‘lom qolishi va maydondagi hukmronligi Pelicans uchun hamon eng qisqa yo‘l – qayta jiddiylikka, qayta pley-offga.

San Antonio Spurs: Wembanyama alamdan kuch oladi, Harris esa hozirning o‘zida yordamga tayyor

San Antonio nihoyat qaytdi. Victor Wembanyama MVP poygasida finalchi bo‘lgan mavsumda Spurs 62–20 bilan yugurib, yillar kutgan NBA Finals sahnasiga chiqdi. Ammo u yerda Knicksga qarshi seriyada juda ko‘p ustunliklarni boy berib, chempionlikni qo‘ldan chiqarishdi.

Bu mag‘lubiyat klubni sindirmadi, aksincha, yanada och qildi. Rotatsiya hanuz yosh va o‘sish potensialiga to‘la. Markazda esa Wemby – hali ham chempionlikni ko‘rmagan, shu sababli yanada och, muvaffaqiyatsizlikdan kamtar bo‘lib chiqqan, lekin aynan shuning uchun xavfliroq bo‘lgan superyulduz.

Yoz Spurs uchun samarali o‘tdi. Bismack Biyombo, Kelly Olynyk, Mason Plumlee va Lindy Waters III ketdi. O‘rniga Maliq Brown, Ja’Kobi Gillespie, Tobias Harris, Jayden Quaintance va Tarris Reed Jr. kelishdi. Reed va Quaintance – kelajak uchun mo‘ljallangan uzunlar, Spursning odatdagi “rivojlanish dasturi”ga tushadigan loyihalar.

Ammo bu yozning haqiqiy “hozir va shu yerda” transferi – Tobias Harris. U Detroitda o‘z obro‘sini qayta tiklab, barqaror, ishonchli, o‘rtacha masofadan aniq otuvchi, tajribali forvard sifatida shakllandi. Endi esa u hal qiluvchi bosqichga keldi: uzik uchun kurashish imkoniyati. Uning midrange o‘yinlari, pozitsion hujumdagi sokin qarorlari Spursning yosh yadrosiga aynan kerak bo‘lgan narsa.

San Antonio hozir qayta qurilayotgan jamoa emas. Ular allaqachon yuqori sahnada. Endi vazifa – finalga qaytish va bu safar ustunliklarni boy bermaslik. Wembanyama alamni motivatsiyaga aylantira oladimi? Agar javob “ha” bo‘lsa, Southwest Divisiondagi qolgan to‘rtta jamoa kelasi bahorda bu savolning javobini juda yaqin masofadan ko‘rishi mumkin.