Tuchel Euro 2028 sari rejalari
Atlanta kechasi hali sovimagan. England esa hali ham o‘zini so‘rayapti: bu qanday qo‘ldan chiqarildi?
Anthony Gordon zarbasi darvozani teshib o‘tganda, 1966 yildan beri orzu qilingan final nihoyat qo‘l yetadigandek tuyulgandi. Argentina larzaga kelgan, tribunalar portlagan, England bir oyoq bilan jahon chempionati finalida edi.
Keyin esa Thomas Tuchel ehtiyotkorlikni tanladi.
Orqaga surilgan chiziqlar, almashuvlar, mudofaa markaziga tortilgan butun jamoa – va natijada tanish manzara: bosim ostidagi England, maydon markazini boy bergan, raqibga taklifnomadek ochilgan bo‘sh zonalar. Oxirgi daqiqalarda kelgan 2:1 hisobidagi mag‘lubiyat nafaqat yarim finalni, balki butun bir avlod umidlarini o‘rtaga tashladi.
Shunga qaramay, 52 yoshli murabbiy FA ko‘zida hanuz asosiy reja markazida turibdi.
FA ishonchi va 2028 rejalari
Tuchelning dastlabki shartnomasi faqat shu jahon chempionatini qamrab olgan edi. Ammo fevral oyida u 2028 yilgacha amal qiladigan yangi kelishuvga imzo chekdi. Bu – England uyida o‘tkaziladigan Euro 2028 turniriga aynan o‘zi bosh murabbiy sifatida kirib borishni rejalashtirayotganini anglatadi.
Argentina bilan og‘riqli mag‘lubiyatdan so‘ng ham u bu yo‘ldan qaytmoqchi emas.
“Uyda bo‘ladigan Eurogacha shartnomam bor va men bunga intilyapman, hozir uzoqni o‘ylash qiyin bo‘lsa ham,” – dedi u o‘yindan keyin.
FA ijrochi direktori Mark Bullingham ham Atlanta zarbasidan keyin murabbiyga ochiqcha yon bosdi. U Kansas City bazasiga qaytish arafasida Tuchel va jamoani himoya qilib, ularning ish hajmini ta’kidladi.
“Bu darajada yaqin kelib, to‘xtab qolish yurakni ezadi. Futbolchilar va Thomas bugun borini berdi, butun turnir davomida jamoa, murabbiylar shtabi, xodimlar bundan ortig‘ini qilolmasdi,” – dedi u.
U, shuningdek, AQSh va uyda turgan muxlislarga ham alohida minnatdorchilik bildirdi, ularning har qadamdagi qo‘llab-quvvatlovi eslatib o‘tildi.
FA ichida, demak, hozircha inqilob emas, barqarorlik tanlangan. Tanqidlar fonida ham.
Yarim final – yutuqmi yoki yana bir yo‘qotilgan imkoniyatmi?
Tuchel uchun bu yarim final chizig‘ini bosib o‘tish – statistikada chiroyli satr. U o‘zi ham bunga ishora qildi:
“Yarim finalga yetib kelish – katta yutuq. Juda ko‘p katta-katta futbol millatlari bu bosqichga ham chiqa olmadi,” – dedi u.
Ammo murabbiy darhol o‘zi ham tan oldi: hozir bunday gapni hech kim eshitgisi kelmaydi. U ham. Sababi oddiy – bu avlod o‘zidan ko‘prog‘ini talab qiladi. Jamoa o‘zini faqat “yarim finalchi” emas, sovrin uchun kurashuvchi sifatida ko‘radi.
Argentina bilan bo‘lgan uchrashuv aynan shu ichki ziddiyatni ochib tashladi. Gordonning goli Englandni orzuga juda yaqinlashtirdi, lekin keyingi taktik burilishlar o‘yin taqdirini o‘zgartirib yubordi. Oldinga bosish o‘rniga, jamoa orqaga chekindi, tashabbusni berib qo‘ydi. Argentina esa bunday taklifni rad etmadi.
Natijada, bu mag‘lubiyat faqat bir o‘yinning yo‘qotilishi emas, balki Tuchelning qaror qabul qilish uslubiga qarshi ochilgan yangi frontga aylandi.
Keraksiz uchinchi o‘rin o‘yini
England hali chiptalarni uyga bron qilgani yo‘q. Oldinda yana bir uchrashuv bor – Miami, Hard Rock Stadium, uchinchi o‘rin uchun bahs. Raqib – France. Uch kun oldin shu arenada Norway ustidan qozonilgan chorak final g‘alabasi endi juda uzoqdek tuyuladi.
Bu o‘yin – hamma uchun og‘ir yuk. Buni Tuchel ham yashirmadi.
“Bu o‘yinni na bu (England) futbolchilari, na fransuz futbolchilari o‘ynashni xohlaydi. Ular finalda bo‘lishni istashardi. Biz finalda bo‘lish uchun borimizni berdik,” – dedi u.
Shunga qaramay, murabbiy professional yondashuvdan chekinmaslik kerakligini ta’kidladi: kun kamroq dam olish, lekin baribir tayyorgarlik, baribir talab darajasi yuqori.
U kiyinish xonasida ko‘p gapirmaganini aytdi. Bu daqiqalarda hech qanday so‘z og‘riqni yuvib ketolmasligini yaxshi biladi. Futbolchilarga faqat bir narsani eslatdi – ular hammasini berganini qabul qilishlari kerak.
“Bu darajadagi sportda mag‘lubiyatdan keyin eng muhim narsa – sakrab turish, javob qaytarish,” – dedi u. “Bu bizdan talab qilinadi va biz shuni qilamiz.”
Oldinda – savollar ko‘p, javoblar esa Euro 2028 da
England jamoasi uchun bu jahon chempionati ikki xil manzarani qoldirdi. Bir tomonda – yarim final, kuchli to‘rtlik, katta nomlarni ortda qoldirgan kampaniya. Boshqa tomonda – finalga yetib borish imkonini yana bir bor taktik ehtiyotkorlikka boy berib qo‘ygan jamoa.
FA hozircha yo‘lni o‘zgartirmaydi. Tuchel bilan shartnoma bor, reja aniq: Euro 2028 uyda, o‘z muxlislari oldida, yana bir bor sovrin uchun hujum.
Savol esa ochiq qoladi: Atlanta kechasidan olingan saboq – bu yo‘lni o‘zgartiradimi yoki yana bir marta, hal qiluvchi pallada, ehtiyotkorlik jasoratni yengadimi?
