Unai Simón – jahon chempionatida rekord o‘rnatgan darvozabon
Bu yozgi mundialning eng shov-shuvli rekordi hujumchilar emas, darvozabon qo‘lidan keldi. Unai Simón jahon chempionatlari tarixidagi eng uzun “quruq” seriyani yangiladi. Avstriyaga qarshi 3:0 hisobidagi g‘alabada yana bir marta darvozani butunlay yopib, 36 yillik marrani changitib ketdi.
Raqam: 519 daqiqa
Ketma-ket. Birorta ham o‘tkazib yuborilgan to‘p yo‘q. Bu ko‘rsatkich ikki jahon chempionati oralig‘ida to‘plangan bo‘lsa-da, rekord baribir rekord – 1990 yilda Italiyaning afsonaviy posboni Walter Zenga o‘rnatgan 517 daqiqalik natija ortda qoldi.
Eng mashhur emas, eng ishonchli
Qiziq paradoks: 29 yoshli, Athletic Bilbao darvozaboni bu turnirdagi eng taniqli posbon emas. Hatto o‘z terma jamoasida ham eng “yulduz” nomzod emas. Ammo aynan u – Ispaniya mudofaasi orqasidagi sokin, lekin murosasiz devor.
Ispaniya bu jahon chempionatida hali birorta gol o‘tkazgani yo‘q. Simón esa to‘rt o‘yinda atigi to‘rtta seyv amalga oshirdi. Avstriyaga qarshi esa umuman ishga tushishga hojat bo‘lmadi: raqibning besh zarbasidan birortasi ham darvoza to‘sig‘iga yetib kelmadi.
Murabbiy Luis De La Fuente o‘yindan keyin qisqa, ammo juda shaxsiy ohangda gapirdi: u Simónni “oila a’zosi”dek ko‘rishini aytdi va undan faxrlanishini ta’kidladi. Bu so‘zlar tasodif emas – ularning hikoyasi 2015 yildan beri bir-biriga chirmashib ketgan.
2015-yildan boshlangan ittifoq
Gresiyada bo‘lib o‘tgan U-19 Yevropa chempionati. O‘shanda 18 yoshli darvozabon va yosh murabbiy birgalikda ilk yirik sovrinni qo‘lga kiritishadi. O‘sha paytdan boshlab ular Ispaniya yoshlar tizimida yonma-yon yurdi, so‘ngra 2023 yil boshida katta sahnada yana uchrashdi.
De La Fuente terma jamoani qabul qilib olgach, Ispaniya tarixidagi eng yorqin davrlardan birini boshlab berdi. Statistikaga qarang: 37 ta rasmiy uchrashuvda atigi bitta mag‘lubiyat. Oxirgi 35 o‘yinda esa asosiy vaqtda hech kim ispanlarni yenga olmadi – faqat 2025 yil Nations League turnirida Portugaliyaga penaltilar seriyasida yutqazishgan.
Bu orada vitrina to‘lib bordi: 2023 yil Nations League g‘alabasi, 2024 yil Yevropa chempionati, endi esa – 16 yildan beri ilk bor jahon chempionati pley-offida zafar. Har safar darvoza ustida bitta ism: Unai Simón.
Qatar og‘rig‘idan rekordgacha
Qatardagi 2022 yilgi mundial Simón uchun ikki xil xotiraga ega. To‘rt o‘yinda atigi uchta gol o‘tkazildi, lekin Ispaniya baribir erta uyga qaytgan. Aynan o‘sha turnirda hozirgi rekord seriya boshlangan.
Yaponiya bilan 2:1 hisobidagi mag‘lubiyatda Ispaniya ikkinchi bo‘limda gol o‘tkazmaydi – “quruq” daqiqalar shu yerda sanala boshlaydi. Keyin Marokash bilan nol-nol durang. Asosiy vaqtda ham, qo‘shimcha bo‘limlarda ham Simón darvozani daxlsiz saqlaydi, lekin penaltilar seriyasida marokashliklar to‘rttadan uchta zarbani aniq bajarib, ispanlarni turnirdan chiqarib yuboradi.
Shimoliy Amerikada esa mutlaqo boshqa sahna. Bu yerda hali hech kim Simón darvozasini ishg‘ol eta olmadi. To‘rtta raqibdan faqat bitta jamoa – Urugvay – ikki martadan ko‘p aniq zarba yo‘llashga muvaffaq bo‘ldi, xolos. Qolganlar, xuddi Avstriya singari, ko‘proq umid bilan zarba beradi, lekin real xavfga aylantira olmayapti.
Casillas soyasidan chiqib
Avstriyaga qarshi uchrashuvning ikkinchi bo‘limi boshida yana bir chiziq kesib o‘tildi: Simón Iker Casillasning jahon chempionatlaridagi eng uzun “quruq” seriyasini ham ortda qoldirdi. 2010 va 2014 yillarda yozilgan ispan rekordi endi yangilandi.
Bu, albatta, oddiy raqam emas. Casillas nomi Ispaniya futbolida ramz darajasida. Endi esa bu ro‘yxatda yangi ism yonib turibdi. Ispaniya mudofaasi bugun jamoaviy mexanizm sifatida ishlayotgani rost, lekin bu mexanizmning eng orqa halqasi xatosiz bo‘lmasa, hech qanday rekord bo‘lmaydi.
De La Fuente ham buni tan oladi: Avstriyaga qarshi o‘yindan keyin u Simón rolini alohida ta’kidlab, shu bilan birga butun jamoaning birgalikdagi mehnatini urg‘uladi. Himoya chizig‘i, pressing, intizom – hammasi darvozabonning rekordini ta’minlab turibdi.
Yulduzlar soyasida qolayotgan posbon
Eng qizig‘i, Simón bu natijalarga qaramay, hanuz klub darajasida “mayda sahnalar” odami bo‘lib qolmoqda. Athletic Bilbao bilan u yaqindagina o‘z faoliyatida ilk bor Champions League yo‘llanmasini qo‘lga kiritdi, xolos. Yevropaning eng katta arenalarida u hali to‘liq o‘zini ko‘rsatib ulgurmadi.
Shunga qaramay, u terma jamoada raqobatni yengib kelmoqda. Qarshisida qanday nomlar turibdi? Arsenal safida ketma-ket uch marta Premier League “Golden Glove” sovrinini qo‘lga kiritgan, klubni 2004 yildan keyingi ilk liga chempionligiga va Champions League finaliga olib chiqqan David Raya. Yana Barcelona darvozasi uchun kurashni yutib, bir mavsumda asosiy posbonga aylangan, dunyoning eng istiqbolli yosh darvozabonlaridan biri sanalayotgan Joan García.
Bunday fon oldida ko‘pchilik murabbiylar tajribali, lekin “kamroq yulduz” darvozabonni zaxiraga o‘tkazishni o‘ylab ko‘rgan bo‘lardi. De La Fuente esa yo‘lidan qaytmadi. Simónni birinchi raqam sifatida saqlab qoldi – va hozircha bu qaror har bir daqiqada o‘zini oqlayapti.
Raya Ispaniya safida asosan zaxira skamyasida o‘tiribdi, García esa bu mundialni deyarli tomoshabin sifatida o‘tkazishi kutilmoqda. Darvoza esa bitta odamniki.
Oldinda – yanada kattaroq sahna
Ispaniya endi 1/8 finalga yo‘l oldi. Turnir qiziyapti, bosim ortyapti, raqiblar kuchayib boryapti. Har bir xato qimmatga tushadigan bosqichlar boshlanmoqda.
Savol esa juda sodda: bu “beton” mudofaa va Unai Simónning mislsiz seriyasi qanchaga yetadi? Raqiblar nihoyat bu devorni buzadimi yoki jahon chempionati tarixiga yana bir yangi rekord yoziladimi?
