Will Keane: Futboldagi jarohatlar va yangi imkoniyatlar
Bir eshik ochildi, boshqasi esa sharaqlab yopildi. Futbolda tez-tez uchraydigan, lekin har safar birovning taqdirini butunlay o‘zgartirib yuboradigan lahzalardan biri edi u.
2012 yil may oyida, Shveysariyaga qarshi U-19 Yevropa chempionati saralash o‘yinida Angliya hujum chizig‘ida ikkita nom turardi: Will Keane va Harry Kane. O‘sha paytda ko‘pchilik, agar oradan o‘n ikki yil o‘tib kimdir jahon chempionati yarim finaliga tayyorlanayotgan bo‘lsa, bu, ehtimol, Will bo‘ladi, deb o‘ylardi. Harry emas.
Will Keane o‘zi ham shunday his qilgan.
"U vaqtda hech qanday zarba yemagandim," deydi u BBC Sport bilan suhbatda. "Yosh bo‘lsang, qo‘rqmaysan. Kareramning chizig‘i faqat tepaga qarab ketayotgandi. Manchester United safida debyut qildim. Youth Cupni yutdik. Angliya uchun yaxshi o‘ynayapman. Hammasi uchib ketayotgandi."
Keyin esa taqdir tormozni bosdi. O‘yin oxirida u og‘ir tizza jarohatini oldi. Maydonga qaytishi uchun 16 oy kutishga to‘g‘ri keldi.
Shu orada Harry Kane Norwich va Leicester safida ijaraga borib keldi, Tottenham tarkibiga kirib bordi, o‘zini yuqori darajada isbot qila boshladi.
"Bu — vaqt masalasi," deydi Keane. "Ba’zi yigitlar butun karerasi davomida mayda-chuyda jarohatlar bilan o‘tadi, lekin hech narsa ularni relsdan tushirib yubormaydi."
"Menda esa birinchi katta jarohat eng nozik pallaga to‘g‘ri keldi. Allaqachon eshikdan ichkariga qadam qo‘ygandim. His-tuyg‘u shunday ediki, birinchi jamoa atrofida bo‘laman, degan umid katta edi.
"Agar bu jarohat ikki yil keyin bo‘lganida, ehtimol, tarkibdagi barqaror o‘yinchiga aylangan bo‘lardim. Ammo aynan o‘sha paytda 16 oy yo‘q bo‘lib qoldim — bu esa zaxiradan asosiy jamoaga o‘tishning eng muhim davri edi."
Bugun Harry Kane Argentina bilan to‘qnashuvga tayyorlanayotgan bo‘lsa, Will Keane Leicestershiredagi Champneys Springs bazasida. U yerda u PFA tashabbusi bilan o‘tkazilayotgan 12 haftalik old-mavsumiy yig‘inida qatnashayotgan 45 erkin agent futbolchilardan biri.
Uchinchi mavsum o‘tayotgan bu dastur klubsiz qolgan, lekin yuqori darajada o‘ynashni davom ettirishni istayotgan futbolchilarga raqobatbardosh muhit yaratib beradi.
33 yoshli Keane o‘zini hanuz maydonda "bir necha yil" ko‘ra oladi. U beshta o‘yin o‘tkazgan Respublika of Ireland terma jamoasidagi faoliyatini ham yakunlangan deb hisoblamaydi. U egizak ukasi Michael’dan farqli yo‘l tanladi: yoshlikda Angliya uchun o‘ynadi, katta futbolda esa otasi tug‘ilgan mamlakatni tanladi.
"O‘tgan mavsum bu lagerga kelgan tanishlarim bor, juda yuqori baho berishdi," deydi Keane. "O‘zimni xuddi to‘liq jamoa a’zosi, old-mavsumiy yig‘inda yurgandek his qilyapman. Xodimlar juda ko‘p: tibbiylar, murabbiylar, ma’muriyat, media."
"Raqobat kuchli, yetti-sakkizta o‘yin bor, klublar bizni real sharoitda ko‘rishi mumkin. Maxsus ilova bor, klublar u yerga yozilishadi. Xuddi PFA transfer ro‘yxatiga o‘xshaydi — barcha mashg‘ulot ma’lumotlarimiz tushib boradi. Klublar bevosita bog‘lanishi mumkin. Shunday bo‘lsa, yangi klubga borganingda darhol ishga kirishib ketasan."
Keane hozirgi holatidan ko‘ra, ichki holatiga e’tibor qaratgan. Bu uning erkin agent sifatida birinchi tajribasi emas. 2020 yilda Ipswich bilan shartnomasi tugaganida ham shunday bo‘lgan. O‘sha paytda Covid bosimi ostida klub moliyaviy xavotir sabab qo‘shimcha bir yillik opsionni ishga tushirmadi.
Oxir-oqibat u yana Wigan safiga qaytdi. Hozirgacha sakkizta klub, 335 ta rasmiy o‘yin, 85 ta gol. Statistikada shunday yoziladi. Ammo bu raqamlar ortida — uzluksiz kurash, qayta-qayta tiklanish.
Eng birinchi halokatli ACL jarohati yetmagandek, 2016 yil fevralida Shrewsburyga qarshi FA Cup uchrashuvida u yana yiqildi — bu safar chov mushagini yirtib oldi.
Natijada uch kundan keyin Midtjyllandga qarshi bo‘ladigan Europa League o‘yinida zaxirada turishi kerak bo‘lgan futbolchi u emas, 17 yoshli Marcus Rashford bo‘ldi. Anthony Martial mashg‘ulot paytida jarohat olib, tarkibdan tushib qolgach, sahnaga Rashford chiqdi.
Louis van Gaal unga imkoniyat berdi. U esa ikki marta gol urdi. Oradan ko‘p o‘tmay, Arsenalga qarshi Premer-liga o‘yinida yana dubl.
"Operatsiya uchun Amerikaga uchib ketgandim, Philadelphia’ga qo‘ndim, telefonni yoqdim-u, u yana ikkita gol urganini ko‘rdim," deydi Keane.
23 yoshida u o‘sha kuni bir narsani aniq tushundi: bolaligidan muxlislik qilgan, deyarli butun hayotini bog‘lagan Manchester United bilan orzusi tugadi. Birinchi jamoada mustahkam o‘rin egallashga ishongan o‘sha yo‘l shu yerda uzildi.
Ammo zarba hali oxiri emasdi.
"Qabul qilish og‘ir bo‘ldi, lekin harakat qilishim kerak edi. Yangi imkoniyat sifatida Premier League’ga endigina ko‘tarilgan Hullga o‘tdim," deydi u.
Oltinchi o‘yinda yana ACL. Yana operatsiya, yana 14 oy tanaffus.
"Bu butunlay ezib tashladi," deydi Keane. "Butun mavsumni o‘tkazib yubordim, jamoa esa tushib ketdi. Ko‘p yoshlar yaxshi transferlar qilishdi: Harry Maguire Leicester’ga, Andy Robertson Liverpool’ga, Sam Clucas Swansea’ga o‘tdi."
Keane uchun esa bu ruhiy sayohatning boshlanishi edi. U bunga to‘liq jiddiy yondashishni faqat Wigan davrida boshladi.
"Avval ham sport psixologlari bilan ishlaganman, ijobiy bo‘lishga, optimistik qarashga harakat qilardim, lekin Wigan’da futbol bilan umuman shug‘ullanmagan mutaxassis bilan ishlay boshladim," deydi u. "U biroz ko‘proq ruhiy psixologga o‘xshaydi. Biz niyatni to‘g‘ri qo‘yish, manifestatsiya, vizualizatsiyaga urg‘u beramiz."
"Klassik usullarning hammasini sinab ko‘rganman, baribir yana jarohat olaverdim, shuning uchun butunlay boshqacha yo‘l tanladim.
"Bunday yondashuv menda yoshlikdan bo‘lganida edi, ayniqsa dastlabki zarbalar davrida, balki boshqacha fikrlashga tezroq qaytgan bo‘lardim.
"Har qanday futbolchi uchun — agar o‘zingga ishonching bo‘lmasa, ichingda shubha bo‘lsa, maydonda haqiqiy darajangni ko‘rsata olmaysan."
Keane United birinchi jamoasi atrofida yurgan paytlarini eslaydi. Jarohat, muvaffaqiyatsiz ijaralar, o‘ziga bo‘lgan ishonchning yemirilishi.
"Championship’dagi bir necha ijaralarim yaxshi o‘tmadi, o‘zimni shubha ostiga qo‘ya boshladim. Wigan esa meni osmonga otib yubordi," deydi u. "Undan oldin o‘zimni ko‘proq qo‘llab-quvvatlashim kerak edi. O‘sha yigitlarning ko‘pchiligi bilan birga ulg‘ayganman, men ham o‘sha darajaga borayotgan edim.
"Agar ruhiy tomonga erta e’tibor berganimda, natija boshqacha bo‘lishi mumkin edi."
"Ba’zan jarohat olayotgan paytlarim ham ichimda mayda shubha bo‘lgan, shu narsa ham biror joydan uzilishiga sabab bo‘lgandir. Agar boshim joyida bo‘lganida, balki o‘sha og‘ir jarohatlardan biri umuman sodir bo‘lmasdi."
Uning eski sherigi Harry Kane’da esa bunday shubha deyarli bo‘lmagan ko‘rinadi.
"Yoshligimizda odamlar uni uncha chaqqon emas, deyishardi, lekin texnik tomondan, yakuniy zarbalar ustida qilgan ishlari, eng yaxshi bo‘lishga bo‘lgan obsesiyasi — bularning hammasi bugun ko‘rinib turibdi," deydi Keane. "U o‘zini juda yaxshi biladi, chunki mehnat qilgan. O‘zini to‘liq hujumchi deb his qiladi."
"Uning o‘ziga ishonchi juda kuchli. Bir marta yo‘ldan o‘tkazib yuborishi mumkin, lekin keyingi zarbadan qochmaydi. Agar ongida shubha bo‘lganida, bugungidek sermahsul bo‘lmasdi.
"Bu manmanlik emas, shunchaki eng yuqori darajadagi futbolchilarni ajratib turadigan ishonch."
O‘tgan mavsumni Reading safida ijarada yakunlagan Keane, Preston bilan shartnomasi tugagach, yana bozor erkinligida. U bozorni kuzatib turibdi, vahima qilmayapti.
"Bir-ikki suhbat bo‘ldi. Klublar mendan xabardor, deb o‘ylayman," deydi u. "Hozir ular A, B, C maqsadlarini ko‘zlashayotgan bo‘lishi mumkin, lekin mavsum boshlanib, ishlar yurishmay qolsa, biroz vahima boshlanadi va imkoniyatlar ochiladi."
Uning ko‘ngli Angliya terma jamoasiga ham qarab turibdi.
"Bu biroz murakkab, chunki U-21gacha Angliya safida o‘ynadim, katta futbolda esa Republic of Ireland uchun," deydi Keane. "Ikkala tomonda ham oyog‘im bor. Ireland uchun o‘ynayotganimdan faxrlanaman. Otam u yerda tug‘ilgan, keyin Angliyaga ko‘chib kelgan. Lekin o‘zim Angliyada tug‘ilib o‘sganman, oilam ham ingliz."
Bir paytlar Harry Kane bilan yonma-yon turgan Will Keane bugun boshqa yo‘ldan ketmoqda. Biri jahon sahnasiga chiqayotgan bo‘lsa, ikkinchisi PFA lagerida yangi klub, yangi imkoniyat, balki yangi o‘zini qidirmoqda.
Savol endi shunda: uning navbatdagi eshigi qachon va qayerda ochiladi?
