Xabi Alonso va Romeo Lavia: Jakarta kechasidagi o‘yin
Chelsea uchun mavsumoldi yakunlandi, ammo Osiyo safari ortidan qaytayotgan jamoa ichida eng muhim hikoyalardan biri gol yoki transfer emas, balki bir futbolchining ichki devorini buzishi bo‘ldi. Bu – Romeo Lavia haqida.
Yillardan beri to‘liq o‘yin o‘ynamagan, tanasi ham, boshi ham jarohatlardan charchagan yarimhimoyachi nihoyat 90 daqiqani ortda qoldirdi. Raqib – AC Milan. Sahna – Jakarta, Indoneziya poytaxti. Qaror esa bir odamga borib taqaladi: Xabi Alonso.
Uch yillik tanaffusdan keyingi to‘liq o‘yin
Lavianing “Chelsea”dagi yo‘li silliq kechmadi. Uch yil davomida u klub safida raqobatbardosh o‘yinda biror marta ham to‘liq 90 daqiqa o‘ynamagan. Hatto oddiy o‘rtoqlik uchrashuvida ham so‘nggi marta to‘liq maydonda qolganiga ikki yil bo‘lgan.
Shu fon’da Jakarta uchrashuvi oddiy pre-season o‘yini emasdi. Bu, avvalo, futbolchining o‘zi bilan kurashi edi.
Kieran Gill (Daily Mail) xabariga ko‘ra, Xabi Alonso jamoaga kelgach, Lavia atrofida xavfli psixologik kompleks shakllanayotganini sezadi. Jarohatlar, qaytish, yana ortga chekinishlar… Natijada futbolchi o‘yin oxirigacha maydonda qolishdan ichki qo‘rquv hosil qilgan edi.
Murabbiy buni his qildi. Va masalani keskin yo‘l bilan hal qilishni tanladi.
“Seni almashtirmayman”
Gillning yozishicha, Alonso Lavianing “do‘zaxga o‘xshagan” jarohat tarixini u bilan ochiqcha muhokama qiladi. Suhbat chog‘ida murabbiy futbolchining o‘yin oxirigacha yetib borish bo‘yicha ruhiy to‘sig‘i borligini anglaydi.
Shu yerda qaror tug‘iladi: AC Milan bilan o‘yinda uni maydonga tashlash va qanday bo‘lmasin, oxirigacha qoldirish.
Ko‘p murabbiylar bunday vaziyatda ehtiyotkorlikni tanlagan bo‘lardi. Ayniqsa, jarohatlarga moyil futbolchi haqida gap ketganda. 60-daqiqada almashtirish, 70-daqiqada dam berish – odatiy yo‘l.
Alonso esa boshqa yo‘lni tanladi. U Lavianing oyog‘i “jele”ga aylangani, mushaklari yonib ketayotgandek tuyilgani aynan kerak, deb hisoblagan. Chunki shu og‘irlik orqali mental blok sindiriladi.
Va shunday bo‘ldi ham.
Jelaga aylangan oyoqlar, kiyinish xonasidagi qarsaklar
Soat 90 daqiqani ko‘rsatganda, Romeo Lavia hanuz maydonda edi. U charchagan, holdan toygan, ammo eng muhimi – o‘sha ruhiy chiziqdan o‘tgan edi.
Uchrashuv tugashi bilan maydon chetiga sudralib chiqqan yarimhimoyachini jamoadoshlari quchoqlab kutib oldi. Bu oddiy pre-season o‘yini uchun odatdagidan kattaroq reaksiya edi. Jamoa Lavianing bu kichik, ammo ichki dunyosi uchun ulkan g‘alabasini his qildi.
Keyin esa yana bir detal bu voqeani tirik futbol hikoyasiga aylantirdi: Chelsea kiyinish xonasiga yaqin atrofdagi Pizza Marzano’dan bir necha quti pitsa yetkazib berildi. Taxminan o‘nlab qutilar.
Bu mukofot murabbiydan rasmiy e’tirof emasdi, lekin jamoaviy kayfiyat, ichki iqlim, futbolchining o‘zini inson sifatida qadrlash borasida juda ko‘p narsani aytib turardi. Uzoq jarohatlardan keyin 90 daqiqani ilk bor to‘liq o‘ynagan Lavia uchun bu pitsa oddiy taom emas, ichki g‘alabaning ramzi bo‘lib qoldi.
Pre-season ortidan – yangi Romeo?
Chelsea uchun mavsum endi boshlanadi. Premier League startiga sanog‘li kunlar qoldi. Ammo Jakarta kechasi klub ichida, ayniqsa, Romeo Lavia uchun burilish nuqtasiga aylanishi mumkin.
Murabbiy Xabi Alonso bir qaror bilan nafaqat futbolchini sinovdan o‘tkazdi, balki unga ishonch bildirdi: “Senga maydon, senga vaqt, senga mas’uliyat.” Endi navbat Lavianing o‘zida – bu 90 daqiqani yangi mavsum uchun boshlang‘ich nuqtaga aylantira oladimi?
Yoki bu faqat bir yozgi kechaning chiroyli hikoyasigina bo‘lib qoladimi?
