UZB SPort

Yarim og‘ir vazn: Navajo Stirlingning yangi tahdidi

Yarim og‘ir vazn bo‘sh, lekin qotib qolgan. Aynan shunaqa g‘alati manzara.

Fevral oyida braziliyalik yulduz Alex Pereira 205 funtlik chempionlik kamaridan voz kechib, og‘ir vazn sari – hozircha unchalik ham omadli bo‘lmagan – sarguzashtga otlandi. Tashkilot bo‘sh qolgan taxtni uzoq ushlab turishni istamadi, shoshilinchda Jiri Prochazka va Carlos Ulberg jangini chempionlik uchun deb e’lon qildi. Qog‘ozda bu eng mantiqli juftlik edi, lekin hech kimni junbushga keltirmadi: Prochazka allaqachon ikki bor “Poatan” tomonidan yakson qilingan, “Black Jag” esa to‘qqizta g‘alabaga qaramay, baribir katta muxlis bazasini yig‘a olmagan edi.

Natija yanada yomonroq bo‘ldi: Ulberg tizzasini “portlatdi” va baribir Prochazkani nokautga uchratdi. Rasmiy ravishda yangi chempion paydo bo‘ldi, amalda esa divizion boshlig‘i yilda kamida bir marta jang qiladigan, sog‘lom bo‘lib qaytish sanasi noma’lum bo‘lgan odamga aylandi.

Shu bilan kamar muzlatib qo‘yilgandek bo‘ldi, qolgan vazn toifasi esa qalin smola ustida siljiyotgandek sekinlashdi. Aprelda Paulo Costa mag‘lubiyatsiz Azamat Murzakanovni yorqin tarzda taslim qilib, katta shov-shuv ko‘tardi, keyin esa ochiq-oydin aytdi: boshqa hech qachon UFC shartnomasiga imzo chekmaydi. Magomed Ankalaev Bogdan Guskov ustidan g‘alaba qozondi, lekin bu yilning eng zerikarli asosiy janglaridan biri sifatida esda qoldi, o‘zi esa kamida Ramazongacha oktagonga qaytmaydi.

Shu muzdek manzarada faqat bitta odam haroratni ko‘tarib turibdi: Navajo Stirling.

Yil boshida 28 yoshli kikbokschi UFC dagi rekordini 3-0 ga yetkazgan, lekin birorta ham muddatidan oldin yakun yo‘q edi. U Rodolfo Bellato kabi raqiblar bilan “ishlab” yurgan prospect xolos edi. Oradan o‘n ikki oy ham o‘tmay, Stirling ketma-ket to‘rt raqibini nokautga uchratdi, har gal raqiblar darajasi oshib bordi, u esa bevosita chempionlik poygasiga kirib bordi.

Prochazka bilan Jang

Kecha kechasi Prochazkaga qarshi ko‘rsatgan o‘yini – aynan o‘sha burilish nuqtasi. Prospect sahnaga shunchaki chiqibgina qolmadi, u chiroqlarni o‘chirib, o‘zini divizionning yangi tahdidi sifatida e’lon qildi. Stirling tribunadagi sevimli jangchining oldingi oyog‘ini mayda bo‘laklarga ajratgandek tepkilar bilan “yedi”, toza zarbalarni ko‘tarib o‘tdi va nihoyat ajoyib shifting o‘ng xook bilan Prochazkani yakson qildi. Yosh, portlovchan, ochko teruvchi emas, raqibni tugatishga intiladigan jangchi. Yarim og‘ir vazn aynan shunday qonni kutayotgandi.

Lekin bu ertakning ichida ham murakkab tugun bor. Stirling va Ulberg – bir jamoa odamlari. Demak, bu yerda Jon Jones va Rashad Evans uslubidagi dramatik parchalanish, lagerlar urushi, chempionlik kamariga olib boradigan ichki mojaroni kutishning hojati yo‘q. Hozircha hech bo‘lmaganda. Stirling ochiqchasiga kamar uchun safdoshiga qarshi chiqish o‘rniga boshqa raqib bilan jang qilishga rozi bo‘layotgandek ko‘rinadi. Ulberg esa tizzasidan keyingi tiklanish bilan ovora, qachon qaytishi borasida aniq sana yo‘q.

Divizion esa shu orada nima qiladi? Kamar egasi chetda, eng issiq nom esa o‘z chempioniga qarshi jang qilmaydi. Tepada bo‘shliq, pastda esa navbatda turgan raqiblar tobora kamayib boryapti.

Endi savol ancha keskinlashadi: agar Stirling navbatdagi raqibni ham shu tarzda “o‘chirsa”, yarim og‘ir vaznda uni to‘xtatadigan odam, qolaversa, maqsad o‘zi qoladimi?