Alan Knight 65 yoshida vafot etdi – Portsmouth afsonasi

Portsmouth shahrida bugun futbol emas, xotiralar haqida gapirishadi. Klub tarixidagi eng sodiq posbon, muxlislar “The Legend” deb atagan Alan Knight 65 yoshida, 2024 yilda aniqlangan prostata saratoni bilan kurashdan so‘ng olamdan o‘tdi.

Fratton Parkdagi bir umr

Knight uchun Fratton Park oddiy stadion emasdi. U yer uning uyi edi. U 1978 yildan 2000 yilgacha 22 yil davomida Portsmouth darvozasini qo‘riqladi, 801 ta o‘yin o‘tkazdi – bu bitta ingliz klubida bitta darvozabon uchun rekord ko‘rsatkich.

U ilk bor 16 yoshida, eski Uchinchi divizionda Rotherhamga qarshi maydonga tushdi. O‘sha kuni u darvozani daxlsiz saqladi. O‘smir yigit uchun orzudek boshlanish. Keyin esa u klubni to‘rt xil divizionda ham himoya qilgan noyob futbolchiga aylandi.

Pompey bilan u uchta ko‘tarilish kampaniyasini boshidan kechirdi. Uchinchi divizion chempionligi, so‘ng esa 1986-87 yilgi mavsumda – 28 yillik tanaffusdan keyin – klubning oliy ligaga qaytishi. Bu jarayonlarda Knight nafaqat darvozani, balki butun klub ruhini ushlab turgan futbolchi sifatida eslanadi.

To‘rt o‘n yillikni bog‘lagan posbon

Knightning oxirgi o‘yini ham ramziy bo‘lib qoldi. 2000 yil 3 yanvar, 38 yoshida, Norwichga qarshi Birinchi diviziondagi uchrashuv. Natija – 2:1 hisobidagi mag‘lubiyat. Lekin tarix uchun muhim fakt boshqacha edi: u klub safida to‘rt xil o‘n yillikda maydonga tushgan yagona futbolchiga aylandi.

Bunday sadoqat Angliyada ham kam uchraydi. Knight nafaqat raqamlar, balki davomiylik, chidam va sadoqat timsoli bo‘lib qoldi.

Maydondan keyingi hayot va e’tirof

Futbolchilik faoliyatini yakunlagach, Knight klubni tark etmadi. U Portsmouthda murabbiy va elchi sifatida ishladi, yangi avlodga klub ruhini yetkazdi, muxlislar bilan ko‘prik bo‘lib qoldi.

Uning xizmatlari e’tiborsiz qolmadi: Knightga nafaqaga chiqqach MBE unvoni berildi, shuningdek, Portsmouth shahrining faxriy fuqarosi maqomini oldi. Bu unvonlar qog‘ozdagi mukofot emas, balki shahar va klub uni o‘z odami sifatida qabul qilganining rasman tasdig‘i edi.

Kasallik, zarba va kurash

2024 yilda qo‘yilgan tashxis esa hammasini o‘zgartirdi. Knight o‘zi aytganidek, bu “katta zarba” bo‘ldi. U saraton haqida ochiq gapirishni tanladi – boshqalarga ham, ayniqsa erkaklarga, alomatlarni sezsa, shifokorga murojaat qilishdan cho‘chimang, demoqchi bo‘ldi.

U Portsmouthda yurish futboli bilan shug‘ullanuvchi erkaklar guruhiga qo‘shildi. Bu oddiy mashg‘ulot emasdi, balki bir xil tashxis qo‘yilgan odamlar uchun tayanch, suyanish nuqtasiga aylandi. U bu haqida gapirar ekan, saraton so‘zi tilga olingan ondayoq hayot butunlay o‘zgarishini ochiq tan olgan.

Knight uchun do‘stlar, jamoadoshlar, avvalo esa oila hal qiluvchi kuch bo‘ldi. U o‘sha og‘ir davrda atrofdagi qo‘llab-quvvatlash qanday qilib odamni tushkunlikdan tortib chiqishini ta’kidlagan. Futbolchilik yillaridagi jamoaviy ruh unga kasallik bilan kurashishda ham kerak bo‘ldi.

Bugun esa Fratton Park osmoni ostida bitta darvoza afsonasi kam. Lekin 801 ta o‘yin, to‘rt o‘n yillik, uchta ko‘tarilish va bir umrga yetadigan sadoqat – Portsmouth tarixida Alan Knight nomini o‘chirib bo‘lmaydigan qilib yozib qo‘ydi.