Arsenal ayollar jamoasi: chuqurlik va raqobat WSL yo‘lida
Arsenal bugun faqat yulduzlar to‘plami emas. Bu endi ikki tarkibli, bosimga chidamli, uzoq mavsumni ko‘tara oladigan jamoa.
Har bir pozitsiyada raqobat bor. Har bir chiziqda tajriba bilan yosh energiya aralashib ketgan. Zaxira endi shunchaki raqam to‘ldirish emas, haqiqiy sifat.
Olivia Smith bunga yorqin misol. U allaqachon uchta to‘liq mavsumni katta futbolda o‘tkazib bo‘ldi, 2025-26 yilgi kampaniya esa uning sinov davri edi. Katta transfer narxi, katta bosim – u esa bularni bemalol ko‘tardi. Smilla Holmberg ham shunga yaqin yo‘lni bosib o‘tdi: o‘tgan yozda Yevropa chempionatida ishtirok etdi, Shvetsiya safida Angliyaga qarshi chorak finalda bir soat maydonda bo‘ldi. Lisa Baum esa bu yozda keldi – xalqaro o‘yinlari kamroq, lekin 15 yoshidan beri katta futbol o‘ynab kelayotgan futbolchi haqida gap ketmoqda. Bu esa o‘z-o‘zidan katta maktab.
Markaziy himoya – yagona katta savol
Shunga qaramay, bitta zaif nuqta hanuz ko‘zga tashlanadi: markaziy himoya. Leah Williamson so‘nggi vaqtlarda barqaror sog‘lom bo‘lib turolmayapti. Katie Reid esa ACL jarohatidan tiklanish jarayonida. Agar Angliya sardori yana safdan chiqsa, markazda faqat Lotte Wubben-Moy va Steph Catley qoladi.
Qolgan chiziqlarda esa manzara butunlay boshqacha. Sifat ham, chuqurlik ham hayratlanarli darajada. Ayniqsa, Arsenal muxlislari uchun bu tarkib – o‘ta hayajonli loyiha.
Yaqin yillarda jamoa ayrim futbolchilarga haddan tashqari tayanib kelayotgan edi. Ayniqsa, yarim himoyada Kim Little va Mariona Caldentey bor yoki yo‘qligi o‘yin sifatini keskin o‘zgartirib yuborardi. Ular bo‘lmasa, daraja ancha tushib ketardi – bu esa 36 yoshli Little uchun xavfli nuqta edi. Stanway va Geraldine Reuteler transferlari aynan shu muammoni yopib berdi.
Russoning yuki yengillashyaptimi?
Old chiziqda ham xuddi shunday manzara. Alessia Russo so‘nggi yillarda ham Arsenal, ham Angliya terma jamoasida doimiy tayanch bo‘ldi. Shunga qaramay, u jarohatlardan deyarli xoli o‘tdi – bu uning maydondan tashqaridagi mehnati va professionalligiga aniq dalil.
Lekin unga ham tanaffus kerak. Endi buni qilish osonroq bo‘ladi. Selina Cerci jamoaga qo‘shildi, Stina Blackstenius allaqachon bu yerda, Michelle Agyemang esa ACL jarohatidan qaytish arafasida. Hujum chizig‘ida endi nafaqat son, balki turli uslublar ham bor.
“O‘ninchi raqam” uchun yangi sahna
Yozgi ishlar yana bir eshikni ochdi – No.10 zonasidagi moslashuvchanlik. So‘nggi mavsumlarda bu rolga eng ko‘p Frida Maanum chiqdi. Endi jamoani tark etgan Victoria Pelova bu pozitsiyani o‘ziga to‘liq bo‘ysundira olmadi, Kyra Cooney-Cross bilan bo‘lgan tajribalar ham kutilgan natijani bermadi.
2024 yilda kelgan Rosa Kafaji esa bu yozda London City Lionesses safiga sotildi. Demak, u ham endi bu ichki raqobatning bir qismi emas.
Endi esa manzara boshqacha. Reuteler, Little, Caldentey va Stanway – barchasi biroz oldinga siljib, “o‘ninchi raqam” rolini bajarishga qodir. Maanum esa aksincha, chuqurroq pozitsiyada ham o‘ynay oladi. Yarim himoyadagi bu keng imkoniyatlar Slegersga kombinatsiyalar bilan o‘ynash, kimnidir dam oldirish yoki muayyan raqibga qarshi maxsus reja tuzish erkinligini beradi.
Bu hammasi Slegers qo‘l ostida allaqachon ko‘rsatilgan sifat ustiga qo‘shilmoqda. Jamoa Champions League g‘olibiga aylandi, ichki chempionatda esa kuchli titul himoyasida yarim finalga chiqdi. Endi bu yozgi transferlar bilan umumiy daraja yanada oshdi.
Yulduzlar safi: Batlle, Stanway, Cerci, Reuteler, Baum
Individual sifat haqida alohida gapirish mumkin.
Ona Batlle – dunyo darajasidagi to‘liq-bek. Stanway – hozirgi futbolning eng kuchli yarim himoyachilaridan biri. Cerci so‘nggi ikki mavsumda Bundesliga’da hech kimdan kam bo‘lmagan, eng ko‘p gol urgan futbolchi. Reuteler esa Euro 2025 turnirida o‘z sifatini butun qit’aga ko‘rsatdi. Baum esa hozirning o‘zida foydali bo‘lishi bilan birga, kelajak uchun ham juda katta va’dalar berayotgan nom.
Raqiblar: City, Chelsea va boshqalar
Man City – amaldagi WSL chempioni sifatida albatta hurmatga loyiq. O‘tgan mavsumda ularga Champions League o‘yinlarisiz bo‘lish biroz yengillik berdi. Endi esa jadvalga Yevropa uchrashuvlari ham qo‘shiladi – bu butunlay boshqa sinov.
Chelsea ham buyuk chempion maqomida. Citydan oldingi olti mavsumda ketma-ket titul yutgan jamoa haqida gap ketmoqda. Lekin o‘tgan yil – so‘nggi yetti yillikdagi eng zaif WSL kampaniyasi bo‘ldi. Tarkibning ayrim nuqtalari bo‘yicha savollar ko‘paygan, jarohatlar esa chuqurlikni jiddiy yemirib yuborgan.
Manchester United esa yozni sokin o‘tkazdi, bozor bo‘yicha ham, kayfiyat bo‘yicha ham. Eng kutilmagan zarba – bosh murabbiy Marc Skinnerning ketishi. Bunday fon bilan ular real titul da’vogari sifatida ko‘rinmayapti. London City Lionesses esa katta sarmoya kiritayotgan bo‘lsa-da, shu jumladan ikki karra Ballon d’Or sohibasi Alexia Putellasni olib kelgan bo‘lsa ham, chempionlik uchun kurashish uchun hali erta bo‘lishi mumkin.
2019 yildan beri kutilayotgan qadam
Arsenal bugun deyarli har bir chiziqda kuchli. Guruh ichida moslashuvchanlik, ko‘p pozitsiyali futbolchilar, turli uslublarga moslashadigan tarkib bor. Eng muhimi – bu jamoa katta sovrinlarni qanday yutishni biladi. Champions League buni isbotlab bo‘ldi.
Endi navbat WSLga keldi. 2019 yildan beri kutayotgan titulni qaytarib olish vaqti kelmadimi?
