Blackburn Rovers g‘alabasi va Afolayaning yorqin o‘yini

Bir necha haftalik alamli uchrashuvlar, yo‘qolgan ochkolar, “haqiqatda ko‘proqga loyiq edik” degan ichki tuyg‘u. Bu safar emas. Bu safar Blackburn Rovers nafaqat g‘alaba qozondi, balki o‘z uyida kampaniya yakunida ham esga olinadigan kechalardan birini yaratdi.

Uch chiroyli gol. Maydonga qaytgan yetakchilar. Va nihoyat, tribunada ko‘ringan mulk egalari oilasidan vakil. Ewood Park anchadan beri bunday zanjirli voqealarni ko‘rmagandi.

Mowbray rejasi va Carterning qaytishi

Birinchi bo‘lim? Tomoshabinlarni o‘rindan turg‘izadigan darajada emas edi. Lekin Tony Mowbray tanlagan yo‘l muhimroq bo‘lib chiqdi.

Rovers ketma-ket ikkinchi o‘yinni ham an’anaviy markaziy hujumchisiz boshladi. Biroq bu safar sxema o‘zgardi: uch markaziy himoyachi, ulardan biri – Hayden Carter. Shuning o‘ziyoq signal edi.

Oradan bir hafta o‘tib, Carter hali asosiy tarkibga tayyor emas, Tom Atcheson esa diskvalifikatsiyada bo‘lgan paytda Preston North Endga qarshi mag‘lubiyat fonida himoya chindan yamalgan ko‘rinishda edi. Endi esa Carter safga qaytdi.

Uning o‘yinida alohida nafislik bor. Jismoniy kuch, tezlik va texnika birlashgan bunday futbolchi bu tarkibda ko‘p emas. Muammo shundaki, 26 yoshga kirib, 27 ga yaqinlashayotgan Carterning karerasi hech qachon to‘liq sur’at ololmagan. Jarohatlar uni qayta-qayta orqaga tortdi. So‘nggi 99 ta Championship uchrashuvining atigi 27 tasida asosiy tarkibda bo‘lgani hammasini aytib turibdi.

Agar bu mavsumda Rovers yuqoriga intilmoqchi bo‘lsa, Carter sog‘lom, maydonda va ta’sirchan bo‘lishi shart. Chunki u bor joyda jamoa darajasi ko‘tariladi.

Tribunadagi keskin lahza

Taymlarning oxiriga yaqin o‘yin biroz sustlashgandek bo‘ldi, ko‘zlar esa maydondan ko‘ra Jack Walker Stand tomonga ko‘proq qaray boshladi. Matbuot tribunasi joylashgan qismdan ko‘rinmaydigan sektorda kutilmagan siljish paydo bo‘ldi.

Shisha eshiklar ochildi va deyarli 16 yildan beri klub egasi bo‘lgan oilaning vakili – Balaji Rao omma ko‘z o‘ngida o‘z o‘rnini egalladi.

Reaksiya kutilgancha keskin bo‘ldi. Blackburn Rovers muxlislari bilan mulkdorlar o‘rtasidagi munosabat yillar davomida chuqur darajada buzilgan, ko‘pchilik uchun bu aloqani tuzatish deyarli imkonsizdek. Uchrashuvdagi sovuqqina, hatto dushmanona kutib olish shu uzilish naqadar chuqurlashganini yana bir bor eslatdi.

Kimdir uchun mulk egalari nihoyat ko‘rinish berayotgani ijobiy ishora bo‘lishi mumkin. Boshqalar uchun esa bu shunchaki ramziy qadam, xolos. Bu tashrif keyinchalik ochiqroq muloqotga olib keladimi yoki bitta epizod sifatida tarixda qoladimi – hozircha savol.

Afolayan – ikki gol, ikki bayonot

Maydonda esa boshqa hikoya yozilayotgan edi. Dapo Afolayan Mowbray ishonchini yana bir bor oqladi.

Muntazam o‘yin amaliyoti unga aynan kerak bo‘lgan narsa ekanini ko‘rsatmoqda. Birinchi golida u Sam Morsy uzatmasini to‘rt daqiqa qolganida nafis zarba bilan darvozaga yo‘lladi. Oddiy tugatish emas, ishonch bilan bajarilgan, darvozabonni aldab o‘tadigan nozik harakat.

Ikkinchi gol esa butunlay boshqa daraja edi.

Ikkinchi bo‘lim boshida Lyndon Dykes penaltidan hisobni tenglashtirgach, o‘yin tarozisi xavfli tebrana boshladi. Shunday pallada Afolayan o‘z iste’dodini to‘liq namoyish qildi. U to‘pni o‘z maydonining yarmida qabul qildi, raqib hududiga qarab keskin harakat qildi, tezligini oshirdi, himoyachilarni ortda qoldirdi va zarbani hech ikkilanmasdan yakunladi.

Bu vaziyatda sardor Todd Cantwellning to‘psiz yugurishi ham alohida e’tiborga loyiq – u raqib himoyasini o‘ziga tortib, Afolayan uchun koridor ochdi. Championshipni hal qiladigan epizodlar aynan shunday bo‘ladi: bir lahzalik jasorat, to‘g‘ri qaror va mukammal ijro.

Millwall bosimi va Gudjohnsenning nuqtasi

2:1 – bu hisob hech qachon tinchlik bermaydi. Ayniqsa bu ligada. Millwall ham taslim bo‘lishni o‘ylamadi.

Mehmonlar bir gol urishdi, ammo hakam uni bekor qildi. Ularning bosh murabbiyi Alex Neil bu qarorni qabul qilishni og‘ir kechirdi, lekin tablodagi raqamlar o‘zgarmadi.

So‘nggi daqiqalar uzaytirib yuborilgandek tuyuldi. Har bir baland uzatma, har bir standart vaziyat tribunalarni taranglashtirdi. Rovers esa qarshi zarba kutdi.

Va nihoyat kutgan pallasi keldi. Tezkor qarshi hujum, bir necha aniq uzatma va Andri Gudjohnsenning sovuqqon zarbasi. To‘p darvozaga kirgan payt – o‘yin taqdiri nihoyat hal bo‘lgan lahza edi.

3:1. Nafas ochildi. Bu safar Rovers o‘ziga yarasha mukofot oldi.

Sog‘ayayotgan tarkib va o‘sayotgan ishtaha

Bu g‘alaba faqat uch ochko emas. U Mowbray uchun ham burilish nuqtasiga o‘xshaydi. Bir necha haftadan keyin u nihoyat o‘yinga ta’sir o‘tkaza oladigan darajada zaxira futbolchilariga ega bo‘ldi va bu maydonda yaqqol sezildi.

Endi ko‘zlar xalqaro tanaffusga qadalgan. Agar shu orada jarohat olganlar safga qaytsa, ehtimol bir-ikki erkin agent bilan kelishuv ham amalga oshsa, 23 kishilik tarkib butunlay boshqacha ko‘rinish oladi. Hozirgi mavsumning katta qismida ko‘ringan zaif, yupqa jamoa o‘rniga raqobatbardosh, chuqurlikka ega Rovers paydo bo‘lishi mumkin.

Lekin avval bitta sinov bor – safarda Portsmouth bilan o‘yin. Agar u yerdan ham g‘alaba bilan qaytilsa, mavsumning ilk bo‘lagi klub ichida ham, tashqarida ham butunlay boshqa ohangda talqin qilinadi.

Yangi Blackburnning yuzi

Bir narsa tobora ravshanlashib bormoqda: futbolchilar Mowbray falsafasini qabul qildi. Bu jamoa endi boshqa. Oldinga ko‘proq kuch bilan yuradi, ko‘proq xavf tug‘diradi, o‘tgan mavsumdagidan ancha ko‘proq gol ura oladigan ko‘rinishda.

O‘tgan yilgi 42 ta liga goli – bu mavsum uchun faqat boshlang‘ich nuqta bo‘lishi kerak, xolos. Bunday o‘yin, bunday ishtiyoq bilan ular bundan ancha yuqori marrani ko‘zlashi tabiiy emasmi?